Van voetbaltoernooi tot rijopleiding tot medicijn rapporten.

De tijd vliegt hier voorbij, soms denk ik wel eens dat het een mallemolen is. In ieder geval kan ik melden dat ik het wetskennis examen heb gehaald, het boek heb ik inmiddels een flinke slinger gegeven, was best wel een erg lekker gevoel. Vandaag heb ik een meerdaagse rijopleiding afgerond met natuurlijk weer een examen (zijn ze hier gek op). Het werd gegeven op een legerbasis op 15 minuten rijden. Op een landingsbaan waren allerlei parcoursen uitgezet, bedenk hierbij dat er een aardige laag sneeuw lag/ligt en er behoorlijk wat van je word gevraagd qua rijtechnieken. We moesten rijden in van die zware Amerikaanse bestelbussen die achterwiel aangedreven zijn. We trainden samen met de Sheriffs en ik mocht genieten van vele schuivers en andere uitglijders die de overtreders op flinke uitbranders van de serganten kwam te staan. Af en toe kwam er een helicopter op een paar meter hoogte voorbij zeilen of denderde er een tank voorbij. Nee, vervelen deed ik me hier niet. De serganten benutten elk moment om de recruits de zenuwen op het lijf te jagen met opwekkende teksten als "haal je dit examen niet dan schoppen we je van de opleiding". Ik haal inmiddels mijn schouders op en denk zoiets van we zien het allemaal wel. Mr Klinge (zo noemen ze me bijna allemaal) deed het niet slecht en haalde foutloos de eindstrepen.

Afgelopen weekend had Koen een voetbaltoernooi in Red Deer (1.5 uur rijden). We reden mee met coach Simon en verbleven in een hotel. Het team deed het niet slecht en eindigde op de derde plaats.
We wisten al dat Koen aardig kon keepen maar dat hij zo goed is begint aardig op te vallen. Na iedere wedstrijd komt er wel even een coach van een ander team langs om hem te complimenteren. De tegenstanders weten inmiddels ook dat het niet zonder gevaar is om een op een op deze keeper af te gaan. De laatste die dit deed ging met bal en al door de lucht en werd van het veld gedragen. Was geen overtreding van Koen maar een legale tackle.De coaches zijn zeer over hem te spreken en vorige week kreeg Koen een prachtig keepersshirt, de kleur is oranje en Koen draagt het met trots.

San heeft inmiddels bijna 2 weken praktijklessen achter de rug, dit is helemaal haar ding en de instructrice vind dit inmiddels ook. De eerste week werd ze overladen met huiswerk, om 15.30 thuis, huiswerk doen tot 00.30 uur naar bed en om 05.00 uur weer uit bed. Gelukkig was dit een uitzondering en kan ze het aardig behappen nu. Ik probeer als ik van mijn opleiding kom om het eten te koken, ik ben dan ook al aardig moe dus jullie kunnen je voorstellen dat we vaak vroeg in bed liggen.

Gisteren hadden we met zijn vieren een banket i.v.m. award uitreikingen van Rik zijn football team. Dit is allemaal erg officieel, wij in pak 1 en de jongens ook netjes. Het duurde al met al van 17.30 tot 21.30. Helaas kreeg Rik geen award maar was het wel weer een eerste keer moment. Hierna weer snel naar bed voor weer een nieuwe dag.

sneeuw en zweten

De laatste weersverwachting is net afgegeven met een weeralarm, hevige sneeuwval de komende nacht. Overmorgen -18 overdag en -28 in de nacht. We moeten af en toe 2 keer op een dag sneeuw schuiven........ Brrrrrrr

Morgen moet ik voor de onvolprezen staff training branden blussen, mijn auto ligt vol met een brandweerpak, zuurstoffles, enz. Ik moet veel extra t shirts meenemen tegen het zweten, hoe bedoel je contrast......

Vanmorgen het examen rechts en wetskennis gedaan, hoop dat ik geslaagd ben dan gooi ik het boek meteen in een donkere kast, want ben je eenmaal geslaagd dan hoef je het nooit meer te doen, logisch toch?

We zullen foto's nemen van de sneeuw, even geduld a.u.b.

sneeuwjacht

Op het moment dat ik dit schrijf is er een ware sneeuwjacht gaande, na een paar dagen van milde temperaturen duiken we dit weekeinde de diepvries in (richting -20 in de nacht).
Wij staan er nog steeds van te kijken als het weer zo om slaat, de gemiddelde Canadees kijkt je verwonderd aan en zegt "tsja dit is Alberta, wen er maar aan". Ik kijk weer naar buiten en zie grote stuifsneeuw wolken van het dak waaien.
Rik is bij Kevin aan het chillen en ik haal hem straks op, het is een ritje van 2 km maar als je geen AWD of 4x4 hebt dan kun je het vergeten, er ligt een laagje ijs op de wegen en nu valt er een pak sneeuw op ofterwel spek en spekglad.

Ik heb gisteren 2 examens gehad, een ervan was de circle of strength (google maar), is nogal pittig hierna een praktijkexamen van 4 uur met allerlei grondgevechten, boksen, enz, enz. Ik wist al wel dat ik geen 25 meer ben, na inmiddels 5 weken opleiding ben ik aardig afgevallen, loop af en toe krom van de spierpijn maar mag trots zijn op mezelf. Ik laat menig 20-30 jarige ver achter me en laat er zo af en toe eentje door de sportschool vliegen. Ik heb nieuwe groene vriendjes genaamd ibuprofen en slik ze trouw 3 keer daags. Vandaag ook weer drill gehad, 2 uur lang marcheren zonder pauze, juist heel duidelijk geen favoriet onderdeel. Het is wel vaak hilarisch, onze drill sergant is niet zo groot en staat luid schreeuwend en met een hockeystick de maat op de vloer te rammen. De meeste van mijn klasgenoten zijn zeer onder de indruk van dit verbale geweld en maken dan de nodige fouten tijdens het marcheren. Bij elke fout die je maakt moet je minimaal 10 push ups doen en er zijn erbij die minstens 15 keer in de fout gaan. We zijn druk aan het oefenen voor de diploma uitreiking en het feit dat we beedigd worden. Dit schijnt een hele show te worden met een militaire elitegroep met doedelzakken en hoge pieten, zeg maar de hele mikmak. Mij doet het niet zoveel maar de jeugdigen staan letterlijk stijf van de zenuwen en dit levert voor mij mooie plaatjes op, ik heb vaak moeite om niet te gillen van het lachen. Er is er eentje bij die er niet echt veel talent voor heeft en bij elke speciale oefening in de fout gaat, je ziet hem al voor het moment supreme trekken met zijn ogen en zijn lichaam vertoont dan een opvallende gelijkenis met Shaking Stevens. Steevast duikt onze stealth sergant achter hem op en buldert in zijn trommelvliezen dat hij toch echt weer de lu. is en ons moet verblijden met 10 push ups. Ik heb mazzel, ben de grootste van de klas en ben gebombardeerd tot de marker, dit betekent dat ik voorop loop te marcheren met nog 2 man en dat de rest zich aan ons moet aanpassen. Vandaag werd mijn uniform geinspecteerd en na veel wikken en wegen keurde den sergant het strijkwerk van San goed, er moesten 2 vouwen in de mouwen worden gestreken, allemaal heel militair en pietluttig.De sergant weet inmiddels dat ik een paar jaartjes ervaring heb en behandeld me met respect, soms doe ik het ook niet helemaal goed maar kijk hem dan eens diep in de ogen wat zelfs een glimlach op zijn gezicht tovert.

We gaan vanavond maar weer eens op tijd naar bed, we zijn een beetje moe van alle inspanningen. Zeker San is heel moe, ze heeft weer fantastisch gepresteerd en prachtige cijfers gehaald voor zeer moeilijke examens, chapeau!

herfst/winter

Zo, de overgang van de herfst naar de winter hebben we nu ook mogen ervaren. In een woord samengevat, abrupt........  De temperatuur is naar beneden gedoken en de sneeuw die onlangs is gevallen is ook blijven liggen, waarschijnlijk tot mei........ Vandaag is het -10 en er ligt er inmiddels zo'n 15 cm sneeuw. Gisteren is Frank een stuk gaan rijden met Rik achter het stuur, hij weet inmiddels dat in de sneeuw rijden "ietsje" anders is.......
Rik en Koen helpen ons gelukkig goed met het sneeuw schuiven, dat is hier overigens verplicht, doe je dit niet dan krijg je een bekeuring. In Nederland staat dit geloof ik ook in de APV maar wordt er niet echt op gehandhaafd.......

Vanmorgen zijn we met zijn vieren naar Smitty's geweest voor een heerlijke brunch. Veel eieren, bacon, pannekoeken, enz.

Goed voor de lijn......aan de andere kant mogen we zeggen dat we het zo giga druk hebben dat we eerder afvallen dan aankomen. We zullen jullie niet vervelen met onze studies enzo, laten we maar gewoon zeggen dat we op schema liggen en dat alles hier goed gaat (op wat heimwee van de jongens na). Rik zijn vriendin Morgan heeft haar rijbewijs gehaald en haalde afgelopen vrijdag Rik op voor een romantisch diner en gisteren had Rik een feestje. Koen stort zich helemaal op het voetbal, hij blinkt uit als keeper en heeft inmiddels grote indruk gemaakt, niet alleen bij zijn eigen team maar ook van de tegenstanders, hier klappen zelfs de ouders voor Koen

De eerste sneeuw...........

We kwamen uit bed en jawel de eerste sneeuw is gevallen. Niet veel maar genoeg om te blijven liggen op het gras en de daken. Het is -2 en bladstil, alsof de natuur haar adem inhoudt voor hetgeen de winter in petto heeft.

San en ik zijn net even naar de pas geopende Costco geweest in St Albert gegaan, het is de grootste van west Canada. Inderdaad gigantisch groot en gigantisch druk, je bent meteen in de kerstsfeer hier, je gelooft je ogen niet, wat een assortiment. Ik heb zowaar een broek voor mezelf gekocht, een lekkere warme winterbroek/jachtbroek voor omgerekend 16 Euro........
Nog wat prijzen; San heeft 2 sport/stretchbroeken voor 13 Euro (nee niet per stuk maar voor 2) gekocht, benzine is momenteel 74 Eurocent de liter en een kilo Goudse kaas Euro 10.40.
Levensmiddelen zijn over het algemeen duurder dan in Nederland, door slim in te kopen kunnen we bv op ons vlees flink besparen.

Ik ga morgen mijn derde week in van de staff training, verbijstering, verbazing en spierpijn zijn de beste manier om deze happening te omschrijven. Marcheren, zware fysieke trainingen, als je bv je laarzen niet hebt gepoetst, je niet goed hebt geschoren, niet marcheert op de gangen, de sergeants niet correct begroet, enz, enz dan moet je straf push ups doen pfffffffffffffffff
Verder pittige examens op het gebied van rechts en wetskennis dus echt veel rust heb ik niet. Als nuchtere Hollander denk ik regelmatig, waarom zo'n krankzinnig programma?! Na 8 weken kruipt iedereen weer achter zijn computer, lepelt hamburgers en cola naar binnen en kweekt zwaarlijvigheid tot zijn/haar pensioen. Want na deze training krijgt niemand meer bijscholing o.i.d. tot je er mee stopt. Ik hou dus het grote plaatje in gedachten en doe braaf alle shit van deze drill serganten. Ik ben druk aan het netwerken en weet dat er voor mij meer kansen komen en zal nadat San is begonnen met werken mijn horizon verbreden en voor een baan kiezen die meer bij mijn ervaring past. Godzijdank is er hier ongelooflijk veel werk en zijn mijn ideeen geen fata morgana's.

Maaltijd in Namao

We waren door Ross uitgenodigd voor een soort van sponsormaaltijd in een school in Namao (5 inwoners). Deze school dankt zijn bestaan dus duidelijk niet aan voornoemde 5 inwoners maar aan de omringende dorpen en de buitenwijken van Edmonton. Deze school werd al opgericht rond 1895 en is in de loop der tijd uitgebreid van een 2 klassen school naar een gemiddelde school in Canada.
Zo'n 500 mensen hadden geld gedoneerd en we kregen een maaltijd bestaande uit kalkoen (alweer) en salade, stuffing (apart maar lekker), groente en een dessert van diverse soorten pies (taart). De maaltijd werd geserveerd in de sporthal en je ging zitten aan lange tafels waar er nog plaats was. Je zit dus met wildvreemden aan een tafel wat het deels ongemakkelijk en aan de andere kant interessant maakt. Rik en Koen zaten zoals altijd gebroederlijk naast elkaar tegenover ons en Ross. Een grote schotel kalkoen werd op tafel gezet en Rik schepte enthousiast zijn bord vol, hierbij de nodige scheppen groente en salade en deze imponerende hoeveelheid werd door Rik in 5 minuten naar binnen gewerkt. Vriendelijk verzocht Rik aan de mijnheer die naast hem zat of hij nogmaals de schotel met kalkoen mocht, de man knikte met gefronst gezicht en gaf Rik de schotel. Rik schepte met lange halen de schotel leeg en vulde de openingen op zijn bord met hetgeen ruimschoots op de tafel aanwezig was. Opnieuw was zijn bord snel leeg en vroeg Rik (na ons om toestemming te hebben gevraagd) om een nieuwe schotel kalkoen, Ross bekeek dit geamuseerd en was vol lof over Rikzijn (vr)eetlust. De heer tegenover ons en die naast Rik zat zat nog steeds te fronsen, San en ik fluisterden "hij zal zich toch niet ergeren aan Rik?" Hierop keek de man ons aan en zei "komen jullie uit Nederland?" We schrokken ons rot, hij zal toch niet alles gehoord hebben? Vriendelijk antwoordden we dat we inderdaad uit Nederland kwamen en vertelden in het kort ons emigratieverhaal. De man (Tom) vertelde zijn levensverhaal, hij emigreerde alleen naar Canada toen hij 18 jaar oud was. Hij wilde graag boer worden, zijn vader was zijn hele leven boerenknecht en hij wilde het anders doen dan zijn vader. Hij probeerde het nog ten tijde van de ruilverkaveling maar dat mislukte. Nu heeft hij een eigen boerenbedrijf van zo'n 2000 hectare. Na de maaltijd nodigde hij ons uit om, als de oogst binnen was, naar de boerderij te komen voor een rondleiding. En nee, hij had dus niet alles gehoord en ja je moet hier gewoon goed op je woorden letten. Er zitten hier meer Nederlanders dan je denkt, vooral in het boerenbedrijf. Overigens heeft Rik zijn bord nog voor een derde keer volgeschept en heeft grote indruk gemaakt bij het serverend personeel.
Ross gaf ons na de maaltijd nog een rondleiding door de school, overal hingen foto's van lang geleden. Veel familie van Ross heeft hier op school gezeten en dat was te zien bij de onderschriften van alle klassefoto's. Al met al weer een hele leuke en interessante typisch Noord Amerikaanse gelegenheid. Beleefd en hoffelijkheid zijn hier hele belangrijke normen en waarden, je waant je hier in de jaren 50, geen agressie, geen geduw en getrek maar alles in een trager tempo. We werden door Ross nog aan de tandarts, vrienden, enz voorgesteld en we zijn ervan overtuigd dat dit soort gelegenheden bij uitstek geschikt zijn voor het ontmoeten van nieuwe mensen. En we hebben er al zoveel mogen ontmoeten.

Rik en Koen

Na 6 weken school hebben we de tussen rapporten gezien van Rik en Koen. Wat we zo vurig hebben gehoopt begint waarheid te worden. Rik doet zijn huiswerk consequent en dit werpt zijn vruchten af, het ene mooie cijfer na het andere. Geen onvoldoendes en het meest belangrijke, hij vindt school weer leuk en krijgt steeds meer zelfvertrouwen dat hij de Highschool op academisch niveau (en in het Engels!) aan kan.Onlangs vertelde Rik me dat er een aantal leraren waren die niet echt rekening met hem hielden als student met het Engels als een tweede taal. De volgende dag zat ik in gesprek met de vice principal en vertelde haar wat ik van Rik had vernomen. Ze schrok en zei na enig nadenken "dit komt vooral door hoe volwassen Rik zich presenteert en hoe ongelooflijk goed hij het Engels beheerst, desalniettemin zal ik de betreffende leraren benaderen en mededelen dat Rik geen Canadees is maar pas sinds kort in Canada woont". Ik blijf er dus op hameren en houdt dan ook een vinger aan de pols voor een zo optimaal mogelijk begeleidings traject voor onze jongens.
Koen heeft een metaformose ondergaan, vanaf dag 1 van het nieuwe schooljaar vindt hij het leuk in de klas. De avond voor school staan zijn tassen keurig netjes ingepakt en komt hij meestal zonder gezucht en gesteun uit bed. Als hij uit school komt is het eerste wat Koen doet, huiswerk maken......
En de resultaten zijn er ook naar, ook hele mooie cijfers en geen enkele onvoldoende.
Qua socialiseren, sporten en aanpassen mogen we niet klagen, integendeel we zijn zo blij, opgelucht en ongelooflijk trots op onze mannen.