Paramedic opleiding

Er stond een huis in lichterlaaie verderop in de buurt, best wel dichtbij eigenlijk..... Gezien de rookontwikkeling en vlammen vrezen we dat dat huis onbewoonbaar geworden is.

De vijfde (!) hittegolf is voorbij, temperaturen van boven de 30 graden met een ongewoon hoge luchtvochtigheid. 20% van de oogst is inmiddels verloren, gezien de weersvoorspelling mag er gevreesd worden voor nog meer slecht nieuws voor de boeren. Naast de slechte oogst ook nog eens een zeer ongewoon hoog aantal bosbranden welke onderschrijven dat deze zomer vooral veel te warm en te droog is.

Gelukkig hebben we ook goed nieuws, Rik is aangenomen voor de opleiding van Paramedic. Hij zal zijn opleiding volgen aan de school in St Albert, dus maar 10 minuutjes rijden. Na school lekker naar huis in plaats van ergens op kamers moeten wonen, ook voor ons een geruststellende gedachte.
1 September gaat hij beginnen met een cursus van 8 weken met daarin de basis voor zijn vervolgopleiding, hierna een examen en dan mag Rik door naar het echte studiewerk. Hij heeft er heel veel zin in, San en ik hoorden bij het inschrijven van Rik wat hij gaat verdienen in zijn eerste jaar en konden onze oren niet geloven......

Koen liet ons de afgelopen week schrikken, op weg naar de tennisbaan botste hij met zijn fiets op een andere fietster. Ik stond op het punt om naar mijn werk te gaan toen hij me belde, "pap ik heb net een ongeluk gehad". Ik schrok me te pletter en stuurde Rik naar zijn broer, hierna San gebeld die ook een halve hartverzakking kreeg. Een half uur later zaten we in het ziekenhuis, we vreesden dat Koen zijn arm had gebroken. Gelukkig viel de schade mee en heeft Koen gisteren alweer getennist. Hij moest en zou weer tennissen, hij was gevraagd om kinderen tennisles te geven voor een vorstelijke vergoeding en dat kun je natuurlijk niet laten lopen.

Onze viervoeter Beer heeft het een beetje zwaar, hij is volop aan het wisselen. Vandaag raakte hij 3 tanden kwijt, hij weet af en toe van ellende niet waar hij het zoeken moet de lieverd.

Vandaag is het heerlijk koel en is de warmte eindelijk uit het huis. Straks dineren bij de familie Callens en morgen op de koffie bij de familie Koenders. Sinds 6 weken zijn we samen een weekend vrij en daar moeten we dan natuurlijk optimaal van profiteren.

Regen.......

Eindelijk, het regent! Morgen wordt er nog veel meer neerslag verwacht waar vooral de bosbrand bestrijders en boeren ongelooflijk blij mee zullen zijn.
Ook wij uiteraard want onze tuin had ook wel een slokje nodig. Met de regen normale temperaturen waarbij je ook nog lekker kunt slapen, dat was de laatste tijd best wel eens moeilijk.

Voor de ingewijden; ik voel me weer goed en ben alweer 2 dagen aan het werk.

Bij Koen begint de spanning op te lopen, volgende week zijn eerste tennistoernooi! Elke dag staat hij op de tennisbaan en traint dat het een lieve lust is. Zijn service en ander slagen repertoire breidt zich behoorlijk uit en sinds kort mag Koen ook bij de volwassenen meetrainen. Voor aanvang van de eerste training werd er een beetje vreemd tegen deze toch wel fors uit de kluiten gewassen junior aangekeken. Inmiddels is dit gevoel omgeslagen naar respect want Koen mept ze met veel plezier van de baan af.

Rik geniet met zijn vele vrienden van de vakantie/vrijheid en zit nu in de fase van zijn leven dat hij op zoek is naar zijn identiteit en met enige vrees naar de toekomst (studie) wordt gekeken. Wij steunen hem waar we kunnen en zijn ervan overtuigd dat het helemaal goed gaat komen.
Vanmiddag vertelde Rik me dat hij het plan heeft opgevat om met een maat naar Jasper te gaan om te gaan kamperen. Ik zei dat ik het een heel leuk plan vond maar aan de andere kant dacht ik, mijn God wat gaat de tijd toch snel en vind ik het moeilijk om langzaam maar zeker mijn oudste lieverd losser te laten.

Voor diegene die het zat zijn om naar mijn eenrichtingsverkeergeleuter te luisteren/kijken nodig ik uit om dan ook is wat van hun kant te laten horen......

Emailadres;  fsklinge@hotmail.com

Succes!

Bosbranden

En weer een hittegolf, de derde inmiddels met temperaturen boven de 30 graden. In British Columia en onze andere buurprovincie woedden vele bosbranden en deze situatie verslechtert met de dag.
De wildfire fighters denken dat de branden die, zelfs als ze onder controle zijn, zullen blijven branden tot de sneeuw gaat vallen....... Enorme oppervlakten staan in brand, 10 keer meer dan normaal.
Brandweerlieden vanuit Amerika en zelfs Mexico worden ingevlogen en ook het leger wordt inmiddels ingezet.

San en ik puffen op het werk, weinig tot geen airco gecombineerd met veel op je benen staan resulteerd in oververmoeidheid want met deze hitte slapen we ook slecht. Onze kleine Beer ligt nu languit met zijn tong uit de bek. Normaal dartelt hij om je heen maar zelfs het kwispelen is hem nu teveel.
De voorspellingen zijn niet best, bloedheet..........

Het "gewone" leven........

Gisteren zijn Marjolein en Frank weer teruggegaan naar Nederland, ze hebben het hier naar hun zin gehad. Jaap en Fransje zijn alweer bijna 3 weken thuis, de tijd vliegt. Vooral de eerste weken waren razend druk, San had een strak schema gemaakt en we hebben van alles en nog wat gedaan, gezien, enz. Mar en Frank zijn nog een dag of 10 naar o.a. Vancouver en Vancouver Island geweest en hebben de laatste week gebruikt om een beetje bij te tanken. 5 weken was het gezellig druk in huis en nu is het "gewone" leven weer begonnen.

Het is hier regelmatig ongewoon warm, zeg maar gerust bloedheet en de kenmerkende onweersbuien blijven veelal uit. Door de droogte en de hitte zijn er veel meer bosbranden dan normaal, vooral in de buurprovincie Saskatchewan is het raak.
Rik en Koen genieten van hun vakantie, vooral uitslapen is een van hun favorieten. Iedereen om ons heen gaat of is op vakantie, dat zit er voor ons helaas weer niet in. San is pas net begonnen met het opbouwen van vakantiedagen, en uiteraard hebben we een paar dagen opgenomen voor het familiebezoek. Dat betekent dat de koek voor ons op is, helaas, volgend jaar gaan we plannen om er ook is echt op uit te gaan. Dat mag ook wel na zoveel jaren........

San gaat goed op haar werk, het niet meer moeten leren werkt voor haar bevrijdend, desalniettemin heeft ze nog steeds moeite om het te bevatten.
We zitten nu te wachten op geboorte-en trouw certificaten, bewijzen van goed gedrag (ik ben de tel kwijt geraakt maar in mijn persoonlijke geval heb ik al zo'n 5 Criminal Record checks ondergaan en is dit toch wel zeker het vierde bewijs van goed gedrag wat vanuit Nederland moet worden opgestuurd!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) Dit weer voor de aanvraag van de permanente status. Dit "geintje" gaat ons tussen de 3 en 4 duizend dollar kosten want we moeten bv ook weer met zijn vieren medisch gekeurd worden.
Minder prettig zal ik maar zeggen........

Wij wensen iedereen een hele fijne vakantietijd toe.

Nominatie

We gingen samen Bear uitlaten en besloten verderop in de straat de brievenbus te legen. Er zat een grote bruine envelope bij waarin de nominatie zat van de Government of Alberta!
Hier heeft San 2.5 jaar voor geknokt en nu eindelijk heeft ze hem in haar handen. Nu nog een aantal formulieren invullen en dan gaat alles naar de immigratiedienst van Canada.

Ik heb vandaag een soort van scriptie ingeleverd en zal na goedkeuring gepromoveerd worden, leuk en practisch want er zit ook een loonsverhoging aan vast.

Bear groeit als kool (1 kilo erbij elke week) en we stappen over naar een krachtiger puppyvoer.
Gisteren een barbecue met Ellen en Pascal en Adriana (Kelly zit in Ottawa voor zijn werk).
We hebben het druk met van alles en nog wat, de afgelopen zondag naar de rodeo van Stony Plain geweest en hebben we weer lekker die typisch Canadese cultuur gesnoven.

Rik is zich aan het voorbereiden voor zijn laatste examenweek, we hebben er vertrouwen in.
Koen heeft zich weer op het tennis gestort dus we mogen niet klagen.

Leverpastei van Unox......

Anderhalf uur stonden we te wachten bij de aankomsthal in de luchthaven van Edmonton. Ik zei nog tegen Rik dat Opa Jaap waarschijnlijk al vloekend en tierend door aankomstdeuren zou komen. Rik keek me grijnzend aan en zei "zou je denken pap?"
En ja hoor, Opa Jaap kwam in beeld gevolgd door een tirade aan oer Hollandse vloeken gelardeerd met sappige anekdotes van douaniers welke totaal niet geschikt waren voor hun werk. We lagen in een deuk want dit ging precies zoals voorspeld. Wat bleek, in het vliegtuig moet je via een formulier vermelden of je iets aan te geven hebt zoals in dit geval levensmiddelen. Wij hadden wat lekkere dingen gevraagd en Opa Jaap en Kika hadden dit trouw in de koffers gedaan. Na de landing werden voornoemde formulieren ingenomen en als je vermeld hebt dat je daadwerkelijk levensmiddelen hebt meegenomen dan word je in een andere rij gepropt..... Kika dacht mee te denken met voornoemde douaniers en was al begonnen om de producten uit de koffers te halen tot....., een beruchte fors bemeten douaniere zag wat Kika aan het doen was en bulderde dat dit niet de bedoeling was. Jaap werd aan de tand gevoeld door een mannelijke uitvoering en moest tandenknarsend door deze Noord Amerikaanse behandeling. Uiteindelijk werden er 6 blikjes Unox leverpastei in beslag genomen, mijn broek zakte weer eens af toen ik hun emotionele verhaal aanhoorde.

Na bekomen te zijn van deze douane ellende reden we huiswaarts en sloeg de stemming snel om naar ontspanning. We zijn al naar Fort Edmonton geweest en Elk Island, we zagen 6 bizons, herten en bevers. We hadden bijna nog een hert op de motorkap toen we over de snelweg reden maar gelukkig kon ik op tijd remmen.

Gisteren had Koen zijn afscheid van Junior Highschool in de kerk alwaar de ceremonie 2 uur duurde. Koen gaat naar de volgende fase in zijn leven namelijk de Highschool, wat vliegt de tijd!

Zwarte Bear en Grizzly Bear

Al een week ruim 25 graden! Heerlijk weer nu, vanaf morgen richting de 19-20 graden wat ik eigenlijk veel lekkerder vind. Met de warmte kwam de droogte en met de droogte het verbod op kampvuren maken. In de provincie woeden nu vele bosbranden en is een beetje regen hard nodig.
Ook in onze tuin....... We konden er maar niet achter komen hoe het sprinkler systeem werkt tot super San besloot de gebruiksaanwijzing uit te pluizen en eureka! Ik was met Bear in de tuin toen San gilde dat nr 3 en 4 moesten gaan werken en ja hoor, uit het gras schoten een aantal sprinklers uit de grasmat en werden Bear en ik getrakteerd op een douche. Bear vindt water geweldig en als een dolle begon hij door de tuin te denderen.

De tuin is getransformeerd tot een groene oase van rust en privacy. Het gras krijgt ook groeistuipen en morgen ga ik op de grasmaaier de tuin doen, ik ben benieuwd. Niet alleen het gras groeit als kool maar ook onze Bear! Hij ligt nu aan mijn voeten terwijl ik dit verhaaltje schrijft, hij is nog een beetje nat van zijn avonturen in de pas besproeide tuin........ Hij luistert al behoorlijk goed, ik ben onder de indruk van zijn leergierigheid, moed en zijn onvoorwaardelijke liefde. Zijn eerste injecties en ontworm kuur heeft hij reeds gehad, de komende week de volgende ronde. De dierenarts heeft hem onderzocht en vond hem een gezonde en sterke pup. Kijkend naar zijn poten vermoed ik dat Bear zijn naam alle eer gaat aandoen.

Koen moest vanavond ook een injectie halen en ik was met hem mee. Zonder een spier te vertrekken kreeg Koen een vervelende injectie in zijn schouder. Ook mijn jongste telg groeit als kool, als Bear onze Zwarte Beer is dan promoveer ik Koen tot onze Grizzly Beer. Deze twee zijn onafscheidelijk en ik zie een sterke vriendschap groeien, heel leuk om te zien.

Jaap en Fransje komen aan op Edmonton airport over een week. We kijken uit naar jullie bezoek!