De winter is terug, het sneeuwt nu en de temperatuur is aan het zakken. De verwachting is overdag rond de -11/-15 en in de nachten -15/-21.
Gisteren werd ik uitgenodigd om de ijshockey wedstrijd van de Edmomton Oilers te bekijken in een skybox, wat een luxe en wat een leuke avond! Het was afgeladen vol, de sfeer is gemoedelijk maar ondanks dat veel politie op de been. Ik ging 3 bierjes halen en bij het bestellen werd mij gezegd dat ik er maar 2 kreeg..... Ik herhaalde mijn bestelling en zei "wat krijgen we nou, ik wil 3 bier!!!!!!!!!!!!!
De dame in kwestie werd zenuwachtig en zei u mag er 3 als er iemand (een vriend ofzo bij u is). Ik haalde diep adem om met de nodige krachttermen mijn bestelling weer te herhalen toen Kelly me op mijn schouder tikte en glimlachend vroeg wat er aan de hand was. Wat bleek is dat je per volwassene maar 2 bier meekrijgt en meer als je een maat bij je hebt. Ik snap best dat men streng is met het gebruik van alcohol maar dit is in mijn optiek een stapje te ver.
We hebben de adreswijziging doorgegeven aan de Canadian mail, het begint nu wat meer echt te worden alhoewel San en ik het nog steeds niet kunnen bevatten. Komende week gaan we de permit regelen voor de verbouw van de basement en het bestellen van de bouwmaterialen. Alle verhuisdozen die er nog stonden zijn opnieuw bekeken, gereorganiseerd en klaar voor de move. Er is veel hulp aangeboden voor de verhuizing en verbouwing, dit is een geruststellende gedachte want we kunnen niet alles zelf.
Hier heeft het Noro virus toegeslagen, San kwam de afgelopen week thuis van het werk en is ziek geworden, hierna was Koen aan de beurt en toen ik, heel besmettelijk dus, Rik had/heeft nergens last van.
San is alweer een paar dagen aan het werk en heeft haar handen vol. Er is een officiele uitbraak in het complex waar ze werkt en ook haar collega die net als San leidinggevende is is geveld. Ook de manager ligt ziek op bed dus 3 keer raden wie de toko draaiende houdt.......... het is nu 15.15 en ik heb nog niks van haar gehoord dus ik vermoed dat ze gaat overwerken.....
We hebben voor Koen een karrebies gekocht voor het bezorgen van zijn kranten. Hij is hier heel blij mee want het maakt het werk makkelijker, met zijn koptelefoon op heeft hij met een uurtje alles bezorgd en $10 verdiend. Vandaag zijn bankrekening doorgegeven en volgend maand worden zijn eerste verdiende dollars overgemaakt.
vrijdag 30 januari 2015
maandag 19 januari 2015
Head LPN
Een aantal dagen geleden belde San me vanaf haar werk met de mededeling of ik zat....... Ik zei uh ja ben net een bakkie koffie aan het drinken en dacht tegelijkertijd wat is er aan de hand?
Hierop stak mijn echtgenote van wal dat ze net met haar manager had gesproken, hierop hoorde ik haar overschakelen naar het Engels om een client te woord te staan. Ik werd steeds nieuwsgieriger en wachtte ongeduldig op het vervolg. "Ja ik heb dus net met de manager gesproken en die had met de bazin van de board gepraat", en ja hoor weer een client die hulp nodig had! Ik vermoedde dat dit toch wel een spannend bericht was en geduldig als ik ben had ik zoiets van, San doe de deur van je kantoor op slot en geef me het nieuws! Na een paar minuten "ben je er nog", ja hoor ik ben er nog (tuurlijk ben ik er nog!), "nou dus de manager heeft een heel goed gesprek gehad en wil me niet kwijt"! Ik zeg dus nou ik wil je ook niet kwijt maar zeg nou in godsnaam wat er aan de hand is!
"Ze hebben me een permanente full time baan aangeboden"!!!!!!! Wauw dat is geweldig nieuws, wat een opluchting!
Met een diepe zucht van gelukzaligheid giet ik de laatste slok koffie naar binnen. tegelijkertijd wordt de impact van dit bericht me geheel duidelijk. Eindelijk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dit hadden we voor ogen (en ook wel stiekum gehoopt), dit betekent dat we kunnen gaan aanvragen voor de permanente status en voor de jongens dan hun sociaal verzekeringsnummer zodat ze een bijbaantje kunnen nemen. Ik zit dit nu te typen maar bevatten kan ik het nog niet helemaal. Als klap op de vuurpijl heeft San ook te horen gekregen dat ze vanaf 25 januari voor 50% leidinggevende zal zijn.
Koen heeft vandaag gebeld naar de plaatselijke krant, er stond namelijk een vacature voor krantenbezorger in de buurt. 2x per week een uurtje lopen in de frisse buitenlucht en nog geld verdienen ook! Koen gaat woensdag beginnen en heeft tot op de cent uitgerekend wat dit opbrengt en met een tevreden glimlach zegt hij dat dit een leuk zakcentje is.
Hierop stak mijn echtgenote van wal dat ze net met haar manager had gesproken, hierop hoorde ik haar overschakelen naar het Engels om een client te woord te staan. Ik werd steeds nieuwsgieriger en wachtte ongeduldig op het vervolg. "Ja ik heb dus net met de manager gesproken en die had met de bazin van de board gepraat", en ja hoor weer een client die hulp nodig had! Ik vermoedde dat dit toch wel een spannend bericht was en geduldig als ik ben had ik zoiets van, San doe de deur van je kantoor op slot en geef me het nieuws! Na een paar minuten "ben je er nog", ja hoor ik ben er nog (tuurlijk ben ik er nog!), "nou dus de manager heeft een heel goed gesprek gehad en wil me niet kwijt"! Ik zeg dus nou ik wil je ook niet kwijt maar zeg nou in godsnaam wat er aan de hand is!
"Ze hebben me een permanente full time baan aangeboden"!!!!!!! Wauw dat is geweldig nieuws, wat een opluchting!
Met een diepe zucht van gelukzaligheid giet ik de laatste slok koffie naar binnen. tegelijkertijd wordt de impact van dit bericht me geheel duidelijk. Eindelijk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dit hadden we voor ogen (en ook wel stiekum gehoopt), dit betekent dat we kunnen gaan aanvragen voor de permanente status en voor de jongens dan hun sociaal verzekeringsnummer zodat ze een bijbaantje kunnen nemen. Ik zit dit nu te typen maar bevatten kan ik het nog niet helemaal. Als klap op de vuurpijl heeft San ook te horen gekregen dat ze vanaf 25 januari voor 50% leidinggevende zal zijn.
Koen heeft vandaag gebeld naar de plaatselijke krant, er stond namelijk een vacature voor krantenbezorger in de buurt. 2x per week een uurtje lopen in de frisse buitenlucht en nog geld verdienen ook! Koen gaat woensdag beginnen en heeft tot op de cent uitgerekend wat dit opbrengt en met een tevreden glimlach zegt hij dat dit een leuk zakcentje is.
donderdag 15 januari 2015
Dagboek
Ondanks een behoorlijk tegenvallend aantal reacties heb ik na overleg met Susanne besloten om gewoon door te gaan met het blijven schrijven van onze belevenissen in Canada. Bij de spaarzame reacties zat een hartverwarmende, namelijk die van een jong stel welke ook emigratieplannen hebben (we zullen jullie waar mogelijk voorzien van hopelijk nuttige tips). Verder mijn dank voor de andere reacties, leuk om te lezen dat een aantal oud collega's me/ons nog volgen.
Dit blog zal vooral een naslagwerk worden voor onszelf, een soort van dagboek welke er voor zal zorgen dat we niets zullen vergeten van ons bijzondere avontuur. Hiernaast kunnen familie, vrienden en trouwe volgers op de hoogte blijven van dit toch wel bijzondere gezin.
Na veel gedoe heb ik dan eindelijk de aanvragen van goed gedrag voor onze wapenvergunningen opgestuurd naar Nederland. Iets van 25 documenten zijn nu hopelijk onderweg, pff.
De afgelopen week hebben we ons als gezin opgegeven voor een jacht en visvereniging in de buurt.
Schietbanen van 100 tot 300 meter, kleiduiven knallen, enz. Het is een ruimbemeten locatie met een forellenvijver speciaal voor gezinnen en niet voor de Rambo's.
Gisteren hebben San en ik een nieuwe bank en fauteuil aangeschaft voor ons nieuwe huis, best wel een lekker gevoel, het schiet al aardig op en we hebben er enorm veel zin in. Rik en Koen kunnen ook niet wachten, het is dan ook een geweldige plek die we straks thuis mogen noemen.
Gisteren was een heel belangrijke en spannende dag want San moest weer eens peentjes zweten bij het licentie examen voor haar verpleegkundige opleiding. Alweer een examen hoor ik jullie al zeggen, ja maar nu wel hopelijk de laatste.
Nog even het "warme" weerbericht; vandaag overdag -1, morgen +4 en deze vreemd hogere temperaturen houden nog wel een week aan.
Dit blog zal vooral een naslagwerk worden voor onszelf, een soort van dagboek welke er voor zal zorgen dat we niets zullen vergeten van ons bijzondere avontuur. Hiernaast kunnen familie, vrienden en trouwe volgers op de hoogte blijven van dit toch wel bijzondere gezin.
Na veel gedoe heb ik dan eindelijk de aanvragen van goed gedrag voor onze wapenvergunningen opgestuurd naar Nederland. Iets van 25 documenten zijn nu hopelijk onderweg, pff.
De afgelopen week hebben we ons als gezin opgegeven voor een jacht en visvereniging in de buurt.
Schietbanen van 100 tot 300 meter, kleiduiven knallen, enz. Het is een ruimbemeten locatie met een forellenvijver speciaal voor gezinnen en niet voor de Rambo's.
Gisteren hebben San en ik een nieuwe bank en fauteuil aangeschaft voor ons nieuwe huis, best wel een lekker gevoel, het schiet al aardig op en we hebben er enorm veel zin in. Rik en Koen kunnen ook niet wachten, het is dan ook een geweldige plek die we straks thuis mogen noemen.
Gisteren was een heel belangrijke en spannende dag want San moest weer eens peentjes zweten bij het licentie examen voor haar verpleegkundige opleiding. Alweer een examen hoor ik jullie al zeggen, ja maar nu wel hopelijk de laatste.
Nog even het "warme" weerbericht; vandaag overdag -1, morgen +4 en deze vreemd hogere temperaturen houden nog wel een week aan.
vrijdag 9 januari 2015
Jullie zijn gewend aan langere anekdotes maar in dit geval wordt het meer een korte mededeling;
Gezien het lage aantal feedbacks of opmerkingen o.i.d. van de laatste tijd oftewel 0,0 en ik toch mijn best doe om onze belevenissen op papier te zetten voor de volgers....... het volgende.
Mochten er toch nog geintresseerden zijn voor dit blog stuur me dan een teken van leven naar ons emailadres; fsklinge@hotmail.com
Gezien het lage aantal feedbacks of opmerkingen o.i.d. van de laatste tijd oftewel 0,0 en ik toch mijn best doe om onze belevenissen op papier te zetten voor de volgers....... het volgende.
Mochten er toch nog geintresseerden zijn voor dit blog stuur me dan een teken van leven naar ons emailadres; fsklinge@hotmail.com
vrijdag 2 januari 2015
Sneeuw en oude kranten
Gisteren +3, vandaag 16 uur later, -17 en zware sneeuwbuien........ Gisteren was waarschijnlijk de laatste opriping van de vijand van Koning Winter, de lange termijn verwachting is strenge vorst en sneeuw.
San moest vanmorgen naar haar werk en is 20 minuten eerder vertrokken ivm de sneeuwval. Gelukkig wordt een groot gedeelte van haar reisroute bestempeld als highway en wordt dus veelvuldig door de gigantische sneeuwschuivers schoon gehouden.
Ik ben zo blij dat al onze auto's all wheel drive zijn. Het scheelt enorm in de veiligheid, de wegligging is onder deze winterse omstandigheden geweldig, veiligheid staat hoog in ons vaandel.
Rik is het hier volmondig mee eens maar vindt het natuurlijk ook stoer om driftend door de bochten te scheuren...... Gelukkig doet hij dit meestal op plaatsen waar dit kan, samen met zijn maten die ook allemaal een auto hebben.
Dat doet me denken aan de tijd dat ik 17 was (300 jaar geleden) en ik gebruik maakte van de fiets en mijn brommertje. Kan me herinneren dat ik dan iets van 5 gulden moest betalen om de tank te vullen, dat was een hoop geld in die tijd. Bijbaantjes als oude kranten ophalen en visfileren in de haven van IJmuiden. Mijn vader hielp me dan om alle oude kranten naar de oud ijzerboer/krantenboer te brengen in zijn bordeaux rode Ford Taunus 1.6 L met het kenteken 05-UZ-07 (sommige dingen vergeet je nooit meer). Het Fordje was zo zwaar geladen dat de uitlaat bijna over de grond schraapte, een keer kreeg ik 25 gulden (!!!!!!) voor de lading en was zo trots. Ik ging dan regelmatig naar banketbakker Beeksma en haalde dan gebakjes voor thuis. (grappig hoe een verhaaltje over de winter in Alberta je terug kan brengen in de tijd).
Nu heeft mijn oudste zoon een bijbaantje, ik ga hem zo helpen want er is weer een behoorlijk pak sneeuw gevallen en voorlopig blijft het ook sneeuwen. Met het voorbij schrijden van de tijd zijn ook de vergoedingen voor bijbaantjes veranderd. Van het dagenlang oude kranten ophalen voor 25 gulden wordt nu door Rik sneeuw geschoven voor 20 dollar per oprit en stoep (30 minuten werk).
Ik ga nu onze oprit doen en tig meter stoep doen, Rik ligt nog te slapen en Koen is logeren bij een maat, ja de tijden zijn veranderd, kom op ouwe aan het werk!
Ik wens iedereen die trouw mijn verhalen lezen een fantastisch 2015 toe!
San moest vanmorgen naar haar werk en is 20 minuten eerder vertrokken ivm de sneeuwval. Gelukkig wordt een groot gedeelte van haar reisroute bestempeld als highway en wordt dus veelvuldig door de gigantische sneeuwschuivers schoon gehouden.
Ik ben zo blij dat al onze auto's all wheel drive zijn. Het scheelt enorm in de veiligheid, de wegligging is onder deze winterse omstandigheden geweldig, veiligheid staat hoog in ons vaandel.
Rik is het hier volmondig mee eens maar vindt het natuurlijk ook stoer om driftend door de bochten te scheuren...... Gelukkig doet hij dit meestal op plaatsen waar dit kan, samen met zijn maten die ook allemaal een auto hebben.
Dat doet me denken aan de tijd dat ik 17 was (300 jaar geleden) en ik gebruik maakte van de fiets en mijn brommertje. Kan me herinneren dat ik dan iets van 5 gulden moest betalen om de tank te vullen, dat was een hoop geld in die tijd. Bijbaantjes als oude kranten ophalen en visfileren in de haven van IJmuiden. Mijn vader hielp me dan om alle oude kranten naar de oud ijzerboer/krantenboer te brengen in zijn bordeaux rode Ford Taunus 1.6 L met het kenteken 05-UZ-07 (sommige dingen vergeet je nooit meer). Het Fordje was zo zwaar geladen dat de uitlaat bijna over de grond schraapte, een keer kreeg ik 25 gulden (!!!!!!) voor de lading en was zo trots. Ik ging dan regelmatig naar banketbakker Beeksma en haalde dan gebakjes voor thuis. (grappig hoe een verhaaltje over de winter in Alberta je terug kan brengen in de tijd).
Nu heeft mijn oudste zoon een bijbaantje, ik ga hem zo helpen want er is weer een behoorlijk pak sneeuw gevallen en voorlopig blijft het ook sneeuwen. Met het voorbij schrijden van de tijd zijn ook de vergoedingen voor bijbaantjes veranderd. Van het dagenlang oude kranten ophalen voor 25 gulden wordt nu door Rik sneeuw geschoven voor 20 dollar per oprit en stoep (30 minuten werk).
Ik ga nu onze oprit doen en tig meter stoep doen, Rik ligt nog te slapen en Koen is logeren bij een maat, ja de tijden zijn veranderd, kom op ouwe aan het werk!
Ik wens iedereen die trouw mijn verhalen lezen een fantastisch 2015 toe!
zondag 28 december 2014
Bor de Wolf en Cor de Coyote
Het is nu -13 (20.30) en het koelt af tot -21 morgenochtend, overmorgen -17/-25 dan warmt het weer tijdelijk op en vrijdag gaan we naar de -17/-27 en sneeuw, hierna blijft het koud en wordt er meer sneeuw verwacht. Ik begon me al een beetje zorgen te maken dat het ongewoon warme weer in Nederland ook hier aan de orde zou komen. Nee dus, in ieder geval voorlopig niet.
De lange termijn verwachting is steenkoud.
Even terugkomend op mijn jacht in november, we zagen wel wild maar vlakbij boerderijen en andere plekken waar je niet mag jagen. Verder zagen we wel veel resten van herten maar het was niet meer dan wat vacht wat was vastgevroren in de sneeuw. Naar nu blijkt is er meer aan de hand, door het grillige weer in de maand november waarbij zeer strenge vorst af werd gewisseld door een aantal dagen van dooi ontstonden er ijsplaten in de sneeuw, hier kunnen herten doorheen zakken en de poten breken. Hierdoor zagen Bor de Wolf en zijn talrijke kornuiten hun kans schoon en waanden zich in de plaatselijke Mac Donald's. Hulpeloze herten die ten prooi vielen aan een ongewoon hoog aantal wolven die verantwoordelijk zijn voor een een gedecimeerde wildstand.
Er zijn ook "positieve zaken" te melden, vorige week liep er een fors uit de kluiten gewassen Coyote door de straat, het was al donker en ik zag dit harige schepsel trots en imponerend voorbij dansen.
In de laatste versie van de St Albert Gazette stonden meer van dit soort waarnemingen maar nu hadden de Coyotes iets in de bek, iets van een poedel..... Onze overburen hebben ook een soort van poedelachtige hond, zo'n zenuwachtig hysterisch blaffend mormel. Vaak loopt deze los rond te stuiteren met een air van onaantastbaarheid welke totaal niet past bij deze genetisch gemanipuleerde hoestbui met krullen. Het zal me niets verbazen als de plaatselijke Coyotes deze toevoegen aan hun menulijst waar verder hazen, poezen, muizen/ratten, vogels en wat al niet meer op staan.
San zit inmiddels weer onafgebroken in de boeken, alsof er niets is veranderd. Rik en Koen genieten van hun vrije tijd, vorige week ben ik met de mannen naar de nieuwste Hobbit film geweest en dat was ontzettend leuk. We proberen zo efficient mogelijk met onze spaarzame vrije tijd om te springen maar regelmatig wint de zwaartekracht het van onze oogleden. We zijn toe aan wat zon, het is ongewoon hoe vaak het bewolkt is, helaas blijft dat voorlopig zo......
De lange termijn verwachting is steenkoud.
Even terugkomend op mijn jacht in november, we zagen wel wild maar vlakbij boerderijen en andere plekken waar je niet mag jagen. Verder zagen we wel veel resten van herten maar het was niet meer dan wat vacht wat was vastgevroren in de sneeuw. Naar nu blijkt is er meer aan de hand, door het grillige weer in de maand november waarbij zeer strenge vorst af werd gewisseld door een aantal dagen van dooi ontstonden er ijsplaten in de sneeuw, hier kunnen herten doorheen zakken en de poten breken. Hierdoor zagen Bor de Wolf en zijn talrijke kornuiten hun kans schoon en waanden zich in de plaatselijke Mac Donald's. Hulpeloze herten die ten prooi vielen aan een ongewoon hoog aantal wolven die verantwoordelijk zijn voor een een gedecimeerde wildstand.
Er zijn ook "positieve zaken" te melden, vorige week liep er een fors uit de kluiten gewassen Coyote door de straat, het was al donker en ik zag dit harige schepsel trots en imponerend voorbij dansen.
In de laatste versie van de St Albert Gazette stonden meer van dit soort waarnemingen maar nu hadden de Coyotes iets in de bek, iets van een poedel..... Onze overburen hebben ook een soort van poedelachtige hond, zo'n zenuwachtig hysterisch blaffend mormel. Vaak loopt deze los rond te stuiteren met een air van onaantastbaarheid welke totaal niet past bij deze genetisch gemanipuleerde hoestbui met krullen. Het zal me niets verbazen als de plaatselijke Coyotes deze toevoegen aan hun menulijst waar verder hazen, poezen, muizen/ratten, vogels en wat al niet meer op staan.
San zit inmiddels weer onafgebroken in de boeken, alsof er niets is veranderd. Rik en Koen genieten van hun vrije tijd, vorige week ben ik met de mannen naar de nieuwste Hobbit film geweest en dat was ontzettend leuk. We proberen zo efficient mogelijk met onze spaarzame vrije tijd om te springen maar regelmatig wint de zwaartekracht het van onze oogleden. We zijn toe aan wat zon, het is ongewoon hoe vaak het bewolkt is, helaas blijft dat voorlopig zo......
dinsdag 23 december 2014
Huis
Na weer een werkdag van 16 uur zit in nu tevreden maar ook wel moe voor me uit te staren. Ik heb moeite om inspiratie te vinden voor een nieuw verhaaltje. Vaak in het donker naar en van het werk, in een soort van tunnelvisie. Geld verdienen om de boel te laten draaien en om straks aan ons nieuwe hoofdstuk te beginnen namelijk ons eigen huis. We krijgen de sleutel op 15 februari en gaan dan de basement verbouwen.
Ik zal 2 weken vrij nemen want ik heb Rik beloofd dat zijn kamer klaar zal zijn als we op 1 maart in ons nieuwe stulpje gaan wonen. We zijn al zolangzamerhand begonnen met het bezoeken van bouwmarkten om een idee te krijgen van de producten en de prijzen. Laatst een stapel kleurstalen meegenomen voor Rik zodat hij kleuren kan kiezen voor zijn kamer. Ik heb al een aantal toezeggingen gehad van vrienden die komen helpen, ze zijn zeer welkom want er moet het nodige gebeuren. Gelukkig is de basement al helemaal geisoleerd en is het loodgieterswerk voorbereid.
Ik kan eigenlijk niet bevatten wat we nu weer geflikt hebben, niet alleen wij maar ook de makelaar(s) en de hypotheekverstrekker. De hypotheekverstrekkende bank (was al onze eigen bank) is normalitair veel strenger voor nieuwe emigranten waardoor je per saldo een hogere rente moet betalen en een veel hogere aanbetaling. Voor ons zijn ze zeer coulant en hebben ons een heel erg netjes voorstel gedaan wat we hebben geaccepteerd. Misschien dat dit heeft te maken dat de familie Klinge een zeer gewaardeerde klant is in het St Albert filiaal. Als San en ik daar binnen komen dan komt meteen de branche manager naar ons toe en geeft ons temidden van andere klanten een innige omhelzing. Zij kent ons verhaal en blijkbaar hebben we indruk gemaakt.
Van de oorspronkelijke vraagprijs hebben we, en dat mogen we toch wel zeggen, een behoorlijk bedrag af kunnen pingelen wat in dit segment zeer ongewoon is omdat er normaal gesproken tegen elkaar op wordt geboden. De bouwinspecteur was ook tevreden over de conditie van het huis en feliciteerde ons met de wel zeer lucratieve aankoop. Blijkbaar zijn de verkopers toch nog tevreden met het bedrag want ze laten ook nog hun giga grasmaaier achter zodat we al zittend en decadent ons "bescheiden" grasmatje kunnen maaien. Ze laten ook alle verlichting, gordijnen, wasmachine, wasdroger, enz, enz achter. Dat is hier in Canada normaal en voor de aankopende partij zeer prettig omdat je dan niet nog eens een hoop geld hierin moet steken.
Met brandende ogen maar verder voldaan sluit ik dit informatieve stukje af met iedereen die dit nog leest een hele fijne Kerst en een gelukkig nieuwjaar te wensen.
Ik zal 2 weken vrij nemen want ik heb Rik beloofd dat zijn kamer klaar zal zijn als we op 1 maart in ons nieuwe stulpje gaan wonen. We zijn al zolangzamerhand begonnen met het bezoeken van bouwmarkten om een idee te krijgen van de producten en de prijzen. Laatst een stapel kleurstalen meegenomen voor Rik zodat hij kleuren kan kiezen voor zijn kamer. Ik heb al een aantal toezeggingen gehad van vrienden die komen helpen, ze zijn zeer welkom want er moet het nodige gebeuren. Gelukkig is de basement al helemaal geisoleerd en is het loodgieterswerk voorbereid.
Ik kan eigenlijk niet bevatten wat we nu weer geflikt hebben, niet alleen wij maar ook de makelaar(s) en de hypotheekverstrekker. De hypotheekverstrekkende bank (was al onze eigen bank) is normalitair veel strenger voor nieuwe emigranten waardoor je per saldo een hogere rente moet betalen en een veel hogere aanbetaling. Voor ons zijn ze zeer coulant en hebben ons een heel erg netjes voorstel gedaan wat we hebben geaccepteerd. Misschien dat dit heeft te maken dat de familie Klinge een zeer gewaardeerde klant is in het St Albert filiaal. Als San en ik daar binnen komen dan komt meteen de branche manager naar ons toe en geeft ons temidden van andere klanten een innige omhelzing. Zij kent ons verhaal en blijkbaar hebben we indruk gemaakt.
Van de oorspronkelijke vraagprijs hebben we, en dat mogen we toch wel zeggen, een behoorlijk bedrag af kunnen pingelen wat in dit segment zeer ongewoon is omdat er normaal gesproken tegen elkaar op wordt geboden. De bouwinspecteur was ook tevreden over de conditie van het huis en feliciteerde ons met de wel zeer lucratieve aankoop. Blijkbaar zijn de verkopers toch nog tevreden met het bedrag want ze laten ook nog hun giga grasmaaier achter zodat we al zittend en decadent ons "bescheiden" grasmatje kunnen maaien. Ze laten ook alle verlichting, gordijnen, wasmachine, wasdroger, enz, enz achter. Dat is hier in Canada normaal en voor de aankopende partij zeer prettig omdat je dan niet nog eens een hoop geld hierin moet steken.
Met brandende ogen maar verder voldaan sluit ik dit informatieve stukje af met iedereen die dit nog leest een hele fijne Kerst en een gelukkig nieuwjaar te wensen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)