Dit keer was het weerbericht juist, er was een sneeuwalarm afgegeven en ja we zitten in een heuse sneeuwstorm. Vanmorgen om 10 uur de eerste keer sneeuw geschoven en net om 1300 weer. In die 3 uur is er minstens 15 cm gevallen en de verwachting is dat dit slechts het begin is. Ik vind het een welkome aanvulling van mijn bezoeken aan de sportschool. Een goede sneeuwschuiver is het halve werk en in een half uurtje is er zo'n 40 meter stoep gedaan en de oprit. Handig is om de geschoven sneeuw zoveel mogelijk te verspreiden over de tuin en bermen anders zit je over een maandje met een probleempje, namelijk dat je jezelf hebt ingebouwd tussen muren van sneeuw. Weer is wat anders dan het Hollandse gemopper als je je autoramen moest krabben omdat het zowaar een keertje had gevroren in ons oude kikkerlandje. Het is een kwestie van aanpassen, elk nadeel heeft zijn voordeel zou een beroemd oud voetballer zeggen en dat is ook zo. Rik zijn klussenbedrijfje kent nu zijn hoogtijdagen, vandaag heeft hij alweer 3 klanten gedaan en vanavond de vierde.
Ik kijk nu naar buiten, het sneeuwt echt giga en de wind veroorzaakt slecht zicht op de wegen. Morgen overdag -17 en 's nachts -26, zaterdag -20/-27 en dan moet het zonnetje weer schijnen.
Dit was even een uitgebreid weerbericht.......................
donderdag 27 november 2014
vrijdag 21 november 2014
Vooruitgang
Vandaag was mijn laatste dag in de grootste gevangenis van Canada, niet alleen de grootste maar ook de gevaarlijkste, helaas. Ik zou genoeg gesprekstof hebben om 3 boeken te vullen wat ik hier heb meegemaakt, jammer genoeg voor jullie mag ik dat niet maar neem van me aan dat er hilarische maar ook veel ernstige voorvallen zijn geweest. Ik heb gelukkig geen aanvaringen gehad met de heren in hun oranje overalls, de gemiddelde Canadees komt tot mijn borst, maar waren ze een beetje vervelend dan keek ik op ze neer met mijn "vrolijke" gezicht wat 99 van de 100 keer uitstekend werkte. Bij die ene procent waarbij de blik niet hielp fluisterde ik ze wat in hun oor wat ze een krijtwit gelaat bezorgde en onder het gemompel van "yes boss" begeleidde ik ze vriendelijk doch dringend naar hun bescheiden appartementje. De nieuwe "gasten" die op mijn unit kwamen werden door de gevestigde orde ingewijd in de aldaar geldende regels en dergelijke, regelmatig hoorde ik dan ook dat er werd gezegd om vooral niet that big Dutch guy in de weg te zitten. Ik behandel de "heren" zoals ik zelf behandeld zou willen worden en dat is in mijn optiek de beste manier. Helaas snappen een heleboel jonge officers deze beginselen niet waardoor er jammer genoeg veel problemen zijn die voorkomen hadden kunnen worden. Godzijdank ben ik aangenomen bij mijn "oude gevangenis" in Fort Saskatchewan. Ik moest 6 weken geleden een test afleggen en met nog een paar andere gelukkigen ben ik geselecteerd. Wat een opluchting moet ik eerlijk bekennen. Het is daar veel veiliger en het personeel bestaat uit ervaren mensen. Ik kreeg tijdens mijn afscheid een grote taart aangeboden met de tekst "afscheid Nederlander"', diegene die de taart had besteld vertelde trots en met een stralend gezicht dat hij deze tekst van de Google vertalen pagina had gehaald. Ik kon het niet over mijn lippen krijgen dat ik nog steeds levend was en dat de tekst ietwat anders deed vermoeden. Veel collega's vonden het jammer dat ik ze geen les meer kon geven in het Nederlands, Duits en Frans. Ze vinden het hilarisch als ze de typisch Germaanse keelklanken horen en ik vond hun immitaties net zo lachwekkend. Als je hier meerdere talen spreekt dan ben je toch wel een beetje speciaal. Hartverwarmend dat ik vele omhelzingen kreeg deze middag en ik zowaar ook een paar vochtige ogen zag. Ik ben blijkbaar geliefder dan ik zelf denk, dat doet me goed. Mijn supervisor liep te vloeken en te tieren toen hij hoorde dat ik weg ging maar hij begreep het wel en zei dat hij me altijd zal helpen en dat ik ook altijd terug kan komen. Ik ben dan misschien aan de buitenkant wat harder maar van binnen doet me dit toch wel heel goed. Kortom ik ga aan een nieuw hoofdstuk beginnen en kijk er naar uit, ik ben ook nog met andere dingen bezig maar dat komt wel weer eens een andere keer.
Mijn vrouw is met lichtsnelheid aan de weg aan het timmeren bij haar werkgever. Zonder nu al in details te willen treden kan ik wel zeggen dat ze bij collega's en management op handen wordt gedragen en dat dit ook beloond gaat worden, later meer........
Soms wordt ze om 05.30 uit haar bed gebeld door een wanhopige roosteraar of ze alsjeblieft een extra dienst kan draaien. Lachend stapt ze uit bed en een half uur later is ze reeds onderweg. Ik ben daar best wel jaloers op, in mijn geval gaat dat altijd gepaard met een aantal denderende vloeken en een hoop gesteun........ Toch zijn we een goed team en maken we als gezin veel progressie in dit nieuwe land.
Mijn vrouw is met lichtsnelheid aan de weg aan het timmeren bij haar werkgever. Zonder nu al in details te willen treden kan ik wel zeggen dat ze bij collega's en management op handen wordt gedragen en dat dit ook beloond gaat worden, later meer........
Soms wordt ze om 05.30 uit haar bed gebeld door een wanhopige roosteraar of ze alsjeblieft een extra dienst kan draaien. Lachend stapt ze uit bed en een half uur later is ze reeds onderweg. Ik ben daar best wel jaloers op, in mijn geval gaat dat altijd gepaard met een aantal denderende vloeken en een hoop gesteun........ Toch zijn we een goed team en maken we als gezin veel progressie in dit nieuwe land.
maandag 10 november 2014
Diepvries en spierpijn.
Van de herfst zijn we zonder enige overgang in de diepvrieskou gedoken, dat mogen we wel zeggen bij een dagtemperatuur van -15 met een snijdend windje waardoor het aanvoelt als -20- ofzo.
Met de vorst kwam de sneeuw (zo'n 5 cm), dat je hierbij je rijgedrag moet aanpassen blijkt ieder jaar weer voor een groot aantal Canadesen teveel gevraagd. Ik reed afgelopen zaterdag over de snelweg en zag de ene na de andere in de "berm" staan (hier is de berm een soort van schuin aflopend grasveld), ik vraag me dan ook af hoe je het voor elkaar krijgt om je auto zo'n 20 meter van de weg te krijgen. Zonder te willen discrimineren of iets dergelijks (de schrik met onze geliefde Zwarte Piet zit er goed in), bestaat het leeuwendeel van de scheve schaats rijders uit Aziaten die met hun mini Japanse autootjes zonder 4 wheel drive de elementen trachten te trotseren en de plaatselijke sleepbedrijven aldus vette winsten bezorgen.
Met de sneeuw komt er ook geld in het laatje van Rik, hij had met meesterlijke planning (lees; hou aandachtig de weersberichten in de gaten), een advertentie geplaatst op de plaatselijke marktplaats, hier geheten Kijiji. De klanten hangen aan de lijn en Rik kan aan de bak.
Onze jongens genieten van hun vrije dagen, morgen is het Remembrance Day (een soort dodenherdenking) en vandaag hebben ze dus ook vrij.
Zaterdag waren San en ik uitgenodigd in het theater van St Albert waar een aantal artiesten uit net zoveel culturen hun "kunsten" kwamen vertonen. Godzijdank waren de jongens niet mee want die hadden met een 100% garantie na 5 minuten gillend het pand verlaten. Ik leg u uit waarom.
De voorstelling werd geopend door een ensemble welke enige liederen ten gehore gaf in hun moers taal waarbij hun muziek instrumenten klanken voort brachten welke niet zouden misstaan in het plaatselijke abattoir. Mijn trommelvliezen werden gepijnigd op een dusdanig unieke wijze dat dit ongetwijfeld de eerste doch laatste keer is geweest dat ik deze happening heb mee mogen maken. Net bekomen van deze foltering werden we getracteerd op een dans welke zo ongelijk werd uitgevoerd dat ik mijzelf erop betrapte door onsamenhangende spierbewegingen met mijn benen en kont trachtte te compenseren wat er fout ging op het toneel, u kent dat gevoel wel als u naast u partner in de auto zit (hij of zij achter het stuur denken altijd dat ze zeer goed kunnen rijden) en u als passieve passagier steevast probeert op de fictieve rem te trappen met een bloeddruk van een bronstige mensaap in de binnenlanden van Borneo.
Met enige trots mag ik u vermelden dat we tot het einde zijn blijven zitten, de volgende dag bij het opstaan wel last van stijve benen en kont maar dit hoef ik niet meer uit te leggen.
Met de vorst kwam de sneeuw (zo'n 5 cm), dat je hierbij je rijgedrag moet aanpassen blijkt ieder jaar weer voor een groot aantal Canadesen teveel gevraagd. Ik reed afgelopen zaterdag over de snelweg en zag de ene na de andere in de "berm" staan (hier is de berm een soort van schuin aflopend grasveld), ik vraag me dan ook af hoe je het voor elkaar krijgt om je auto zo'n 20 meter van de weg te krijgen. Zonder te willen discrimineren of iets dergelijks (de schrik met onze geliefde Zwarte Piet zit er goed in), bestaat het leeuwendeel van de scheve schaats rijders uit Aziaten die met hun mini Japanse autootjes zonder 4 wheel drive de elementen trachten te trotseren en de plaatselijke sleepbedrijven aldus vette winsten bezorgen.
Met de sneeuw komt er ook geld in het laatje van Rik, hij had met meesterlijke planning (lees; hou aandachtig de weersberichten in de gaten), een advertentie geplaatst op de plaatselijke marktplaats, hier geheten Kijiji. De klanten hangen aan de lijn en Rik kan aan de bak.
Onze jongens genieten van hun vrije dagen, morgen is het Remembrance Day (een soort dodenherdenking) en vandaag hebben ze dus ook vrij.
Zaterdag waren San en ik uitgenodigd in het theater van St Albert waar een aantal artiesten uit net zoveel culturen hun "kunsten" kwamen vertonen. Godzijdank waren de jongens niet mee want die hadden met een 100% garantie na 5 minuten gillend het pand verlaten. Ik leg u uit waarom.
De voorstelling werd geopend door een ensemble welke enige liederen ten gehore gaf in hun moers taal waarbij hun muziek instrumenten klanken voort brachten welke niet zouden misstaan in het plaatselijke abattoir. Mijn trommelvliezen werden gepijnigd op een dusdanig unieke wijze dat dit ongetwijfeld de eerste doch laatste keer is geweest dat ik deze happening heb mee mogen maken. Net bekomen van deze foltering werden we getracteerd op een dans welke zo ongelijk werd uitgevoerd dat ik mijzelf erop betrapte door onsamenhangende spierbewegingen met mijn benen en kont trachtte te compenseren wat er fout ging op het toneel, u kent dat gevoel wel als u naast u partner in de auto zit (hij of zij achter het stuur denken altijd dat ze zeer goed kunnen rijden) en u als passieve passagier steevast probeert op de fictieve rem te trappen met een bloeddruk van een bronstige mensaap in de binnenlanden van Borneo.
Met enige trots mag ik u vermelden dat we tot het einde zijn blijven zitten, de volgende dag bij het opstaan wel last van stijve benen en kont maar dit hoef ik niet meer uit te leggen.
donderdag 6 november 2014
Onze Rik
Vandaag was het een milde dag, een beetje druilerig maar nog steeds herfst. Zaterdag gaat het sneeuwen en duikt de temperatuur onder het vriespunt, vanaf zondag onder de -10 en voor dinsdag voorspellen ze een nachttemperatuur van -17...... Koud, inderdaad maar van binnen heb ik het warm, ik gloei namelijk van trots!
Vanavond ben ik naar een teacher/parent meeting gegaan van Rik zijn school. Rik had zijn rapport gehad met daarop mooie cijfers en aanvullende informatie van de leraren op Rik zijn vorderingen. Het commentaar van zijn lerares Engels was voor mij de beslissing om vanavond een gesprek aan te gaan met voornoemde lerares. Ik ben alleen gegaan want San is op dit moment weer hard aan het werk in Villeneuve.
De lerares was een vriendelijke vrouw die meteen ter zake kwam en mij vertelde dat Rik een goede student is die, volgens haar, beter kon en de finesse van de taal nog beter moest beheersen. Ik antwoordde dat Rik inderdaad meer aan zijn huiswerk moest doen maar dat we al met al heel blij zijn zoals het nu gaat en ik ontiegelijk trots ben op mijn oudste zoon. Hierna heb ik haar verteld over onze emigratie, dat we hier geen familie hebben, enz en dat het voor een jongen van toen 15 tot nu op zijn zachtst gezegd een enorme impact heeft gehad. Ik heb haar hier de nodige voorbeelden van gegeven en ben 15 minuten aan het woord geweest waarbij ik een vurig en emotioneel betoog voor mijn Rik heb gehouden.
Onder het eten las Rik mij en Koen een Engels essay voor wat ging over een boek wat hij moest lezen, echt ongelooflijk hoe goed onze Rik de taal beheerst.
Dit deelde ik ook met de lerares die mij met open mond aanstaarde. Daarna zei ik dat ik als vader een enorm respect heb voor mijn jongen, dat hij zijn vrienden helpt met het Engels (vooral het geschreven gedeelte). Wat ik al vermoedde bleek bewaarheid te worden, ze wist wel dat Rik een English as a second language student was maar ze wist niet dat we hier pas 2 jaar waren en had al helemaal geen idee waar wij als gezin doorheen zijn gegaan om te op het punt te staan waar we nu zijn. Na mijn lofrede over mijn jongen die zich indrukwekkend ontwikkelt tot een een geweldige jongeman was het even stil.
De lerares was duidelijk geraakt door mijn verhaal en stamelde dat ze zeer dankbaar was voor mijn betoog en nu helemaal begreep hoe het allemaal in elkaar steekt. Ze vroeg me of ik tevreden was met Rik zijn cijfer want ze kon er nog wel wat aan veranderen. Ik vertelde dat dit niet hoefde maar zei hierbij dat ik hoopte dat ze nu beter kon inschatten hoe Rik zich daadwerkelijk ontwikkelt in de taal.
Lieve Rik, dit hoofdstuk is helemaal voor jou, we zijn zo gelukkig met je en zijn Grizly berentrots op je!
Vanavond ben ik naar een teacher/parent meeting gegaan van Rik zijn school. Rik had zijn rapport gehad met daarop mooie cijfers en aanvullende informatie van de leraren op Rik zijn vorderingen. Het commentaar van zijn lerares Engels was voor mij de beslissing om vanavond een gesprek aan te gaan met voornoemde lerares. Ik ben alleen gegaan want San is op dit moment weer hard aan het werk in Villeneuve.
De lerares was een vriendelijke vrouw die meteen ter zake kwam en mij vertelde dat Rik een goede student is die, volgens haar, beter kon en de finesse van de taal nog beter moest beheersen. Ik antwoordde dat Rik inderdaad meer aan zijn huiswerk moest doen maar dat we al met al heel blij zijn zoals het nu gaat en ik ontiegelijk trots ben op mijn oudste zoon. Hierna heb ik haar verteld over onze emigratie, dat we hier geen familie hebben, enz en dat het voor een jongen van toen 15 tot nu op zijn zachtst gezegd een enorme impact heeft gehad. Ik heb haar hier de nodige voorbeelden van gegeven en ben 15 minuten aan het woord geweest waarbij ik een vurig en emotioneel betoog voor mijn Rik heb gehouden.
Onder het eten las Rik mij en Koen een Engels essay voor wat ging over een boek wat hij moest lezen, echt ongelooflijk hoe goed onze Rik de taal beheerst.
Dit deelde ik ook met de lerares die mij met open mond aanstaarde. Daarna zei ik dat ik als vader een enorm respect heb voor mijn jongen, dat hij zijn vrienden helpt met het Engels (vooral het geschreven gedeelte). Wat ik al vermoedde bleek bewaarheid te worden, ze wist wel dat Rik een English as a second language student was maar ze wist niet dat we hier pas 2 jaar waren en had al helemaal geen idee waar wij als gezin doorheen zijn gegaan om te op het punt te staan waar we nu zijn. Na mijn lofrede over mijn jongen die zich indrukwekkend ontwikkelt tot een een geweldige jongeman was het even stil.
De lerares was duidelijk geraakt door mijn verhaal en stamelde dat ze zeer dankbaar was voor mijn betoog en nu helemaal begreep hoe het allemaal in elkaar steekt. Ze vroeg me of ik tevreden was met Rik zijn cijfer want ze kon er nog wel wat aan veranderen. Ik vertelde dat dit niet hoefde maar zei hierbij dat ik hoopte dat ze nu beter kon inschatten hoe Rik zich daadwerkelijk ontwikkelt in de taal.
Lieve Rik, dit hoofdstuk is helemaal voor jou, we zijn zo gelukkig met je en zijn Grizly berentrots op je!
vrijdag 10 oktober 2014
Van beer tot feestverlichting
Daar we de afgelopen bijna 2 jaar hard hebben moeten werken om het hier voor elkaar te krijgen is er weinig tijd geweest om van dit immens grote en natuurrijke land te genieten en te beseffen in wat voor een prachtig en veelal ongerept land we wonen.
Het jachtseizoen is geopend, via de media sijpelen regelmatig berichten binnen over jachtongelukken en over aanvallen van dieren op jagers. Vooral de onervaren hobbyisten zonder verstand van zaken kunnen in grote of dodelijke problemen komen. Je moet je voorstellen dat je een jachtgebied krijgt toegewezen om te mogen jagen op bv herten. Deze jachtgebieden zijn werkelijk enorm groot en afgelegen, mobieltjes werken hier niet, geen bereik.........
De natuur is in deze gebieden ongerept dus als je op herten jaagt dan lopen daar ook de natuurlijke vijanden rond te banjeren zoals Zwarte, Grizly Beren en Cougars (Poema's). Onontbeerlijk onderdeel van je uitrusting zou beren pepperspray moeten zijn, deze variant is vele malen krachtiger dan de menselijke versie (uit eigen ervaring kan ik je verzekeren dat dit al niet prettig is). Spuit je berenspray op het gezicht van een mens dan is de kans groot dat dit fataal is, in een vliegtuig boven Alaska ging een container berenpepperspray af en niemand overleefde de ramp.........Word je aangevallen dan is voornoemde spray je voornaamste redmiddel naast een zogenaamde shotgun welke een verwoestende lading afvuurt op een korte afstand. Een beer gaat na een lading spray gegarandeerd plat voor een tijdje, genoeg om je uit de voeten te maken. Dit om jullie een beetje een idee te geven dat het hier toch wel anders in de natuur toegaat dan in het gekanaliseerde Nederland.
Ik ga binnenkort ook op jacht met mijn maatje Kelly, wij zullen goed voorbereid zijn (Kelly jaagt hier al vele jaren).
Het is hier, zeker voor de tijd van het jaar, schitterend weer! Mijn graansilovogelvoerhuis (leuke voor Wordfeud) wordt druk bezocht door boomklevers, spechten, koolmezen, Blue Jay's, enz. Alles is druk bezig om zich voor te bereiden op de rap naderende winter. Moeilijk voor te stellen dat vaak rond Haloween de schakelaar omgaat en de temperatuur omlaag duikelt gevolgd door de onvermijdelijke sneeuw. De tuin is winterklaar, ik moet nog even snel het dak op om de feestdagenverlichting weer goed vast te zetten (gaat een beetje moeilijk als er sneeuw op het dak ligt).
Rik en Koen gaan goed zowel op school als prive. Rik haalt mooie cijfers en Koen begint te wennen aan het fenomeen genaamd huiswerk. San werkt veel en vindt het allemaal leuk om te doen. Volgende week heeft ze weer een job interview.
Het jachtseizoen is geopend, via de media sijpelen regelmatig berichten binnen over jachtongelukken en over aanvallen van dieren op jagers. Vooral de onervaren hobbyisten zonder verstand van zaken kunnen in grote of dodelijke problemen komen. Je moet je voorstellen dat je een jachtgebied krijgt toegewezen om te mogen jagen op bv herten. Deze jachtgebieden zijn werkelijk enorm groot en afgelegen, mobieltjes werken hier niet, geen bereik.........
De natuur is in deze gebieden ongerept dus als je op herten jaagt dan lopen daar ook de natuurlijke vijanden rond te banjeren zoals Zwarte, Grizly Beren en Cougars (Poema's). Onontbeerlijk onderdeel van je uitrusting zou beren pepperspray moeten zijn, deze variant is vele malen krachtiger dan de menselijke versie (uit eigen ervaring kan ik je verzekeren dat dit al niet prettig is). Spuit je berenspray op het gezicht van een mens dan is de kans groot dat dit fataal is, in een vliegtuig boven Alaska ging een container berenpepperspray af en niemand overleefde de ramp.........Word je aangevallen dan is voornoemde spray je voornaamste redmiddel naast een zogenaamde shotgun welke een verwoestende lading afvuurt op een korte afstand. Een beer gaat na een lading spray gegarandeerd plat voor een tijdje, genoeg om je uit de voeten te maken. Dit om jullie een beetje een idee te geven dat het hier toch wel anders in de natuur toegaat dan in het gekanaliseerde Nederland.
Ik ga binnenkort ook op jacht met mijn maatje Kelly, wij zullen goed voorbereid zijn (Kelly jaagt hier al vele jaren).
Het is hier, zeker voor de tijd van het jaar, schitterend weer! Mijn graansilovogelvoerhuis (leuke voor Wordfeud) wordt druk bezocht door boomklevers, spechten, koolmezen, Blue Jay's, enz. Alles is druk bezig om zich voor te bereiden op de rap naderende winter. Moeilijk voor te stellen dat vaak rond Haloween de schakelaar omgaat en de temperatuur omlaag duikelt gevolgd door de onvermijdelijke sneeuw. De tuin is winterklaar, ik moet nog even snel het dak op om de feestdagenverlichting weer goed vast te zetten (gaat een beetje moeilijk als er sneeuw op het dak ligt).
Rik en Koen gaan goed zowel op school als prive. Rik haalt mooie cijfers en Koen begint te wennen aan het fenomeen genaamd huiswerk. San werkt veel en vindt het allemaal leuk om te doen. Volgende week heeft ze weer een job interview.
zondag 5 oktober 2014
De tent
De afgelopen week besloot Susanne naar haar manager te stappen en te vragen of er een mogelijkheid was om in vaste dienst te komen. Na wat geblader in de agenda keek de manager haar aan en zei "ik zet je in op de volgende weekenden en doordeweekse dagen en neem je aan als Licensed Practical Nurse. Ik kreeg een sms op mijn werk met het vriendelijke doch dringende verzoek om mijn vrouw te bellen. Ze vertelde me opgewonden het hele verhaal en was en is nog steeds in een juichstemming.
Vandaag heeft ze haar eerste zelfstandige dienst als Nurse en moet een groep Health Care Aids aansturen. Ze was gisteren best zenuwachtig maar ze kan het wel, bijzonder om de te zien hoe snel San zich ontwikkelt.
Rik heeft het druk op school, hij is hard en gemotiveerd aan het leren. Gaat op vrije uren naar de bibliotheek van school om daar vragen te kunnen stellen aan leraren. Zijn eerste cijfer voor Science is binnen, een 8.3 dus alle reden om opgelucht adem te halen. Net nog even samen met mijn oudste zoon naar Staples geweest, een winkel in kantoorartikelen, om een potlood en schetsboeken te kopen. Rik vindt het heerlijk om te tekenen, hij begint zich te ontwikkelen in de tekenkunst en maakt prachtige schetsen.Een paar maanden geleden had Rik samen met zijn vriend Jeff een tentje gekocht en deze in "onze" achtertuin gezet. Inmiddels heeft deze chill plek ook bij andere vrienden bekendheid gekregen en is een soort van ontmoetingsplek geworden. Binnenin is de tent voorzien van electriciteit, ventilator en verwarming. Aan de muren hangen schilderijen, op de grond vloerbedekking, stoelen en voetenbankjes. Regelmatig worden hier films gedraaid en is het een gezellige boel. De vrienden komen hier niet op de fiets of brommer maar met de auto, parkeergelegenheid genoeg en wij als papa en mama vinden het ook gezellig en zijn vooral heel blij dat Rik de Nederlandse manier van chillen hier heeft geintroduceerd en met veel succes!
Op het front van het vrouwelijk schoon is het momenteel rustig en besteed onze oudste telg zijn vrije tijd aan studeren en zijn vrienden, HEERLIJK!
Koen is er nu achter gekomen dat ook hij eraan moet geloven, er moet huiswerk gemaakt worden.....
Het niveau is hoger geworden en hij wordt voorbereid op Highschool. Ik heb contact gehad met een leraar die de belangrijkste vakken doet en zijn berichtgeving is geruststellend, Koen doet hard zijn best en de leraar is tevreden met zijn ontwikkeling. Allemaal interessante ontwikkelingen, Koen zit midden in de puberteit (een milde vorm), hij groeit nu iets minder snel maar snel genoeg om regelmatig kleding en schoeisel te moeten kopen. Zijn smaak op deze gebieden groeit mee dus even snel wat kopen zit er niet meer in, nee ons meneertje krijgt zijn eigen wensen.
Verder heeft hij het druk met voetbal, veel trainingen en wedstrijden, met zijn liesblessure gaat het beter, hij moet hier wel veel aandacht aan besteden want het is een typische blessure die voorkomt bij kinderen van zijn leeftijd omdat ze zo snel groeien. De Nederlandse manier van keepen van onze Koen wordt met veel interesse en regelmatig ontzag bekeken. Gisteren vond Koen het nodig om de spits van de tegenstander 1 meter van de doellijn 3 keer uit te kappen en daarna met een bekeken pass weer de bal bij zijn verdediging te plaatsen. Dat hij zijn vader en moeder daarbij regelmatig een hartverzakking bezorgt mag de pret niet drukken.
Na de -7 van een paar dagen geleden is het nu weer schitterend herfstweer, blauwe luchten, zon en 16 graden of hoger.
Vandaag heeft ze haar eerste zelfstandige dienst als Nurse en moet een groep Health Care Aids aansturen. Ze was gisteren best zenuwachtig maar ze kan het wel, bijzonder om de te zien hoe snel San zich ontwikkelt.
Rik heeft het druk op school, hij is hard en gemotiveerd aan het leren. Gaat op vrije uren naar de bibliotheek van school om daar vragen te kunnen stellen aan leraren. Zijn eerste cijfer voor Science is binnen, een 8.3 dus alle reden om opgelucht adem te halen. Net nog even samen met mijn oudste zoon naar Staples geweest, een winkel in kantoorartikelen, om een potlood en schetsboeken te kopen. Rik vindt het heerlijk om te tekenen, hij begint zich te ontwikkelen in de tekenkunst en maakt prachtige schetsen.Een paar maanden geleden had Rik samen met zijn vriend Jeff een tentje gekocht en deze in "onze" achtertuin gezet. Inmiddels heeft deze chill plek ook bij andere vrienden bekendheid gekregen en is een soort van ontmoetingsplek geworden. Binnenin is de tent voorzien van electriciteit, ventilator en verwarming. Aan de muren hangen schilderijen, op de grond vloerbedekking, stoelen en voetenbankjes. Regelmatig worden hier films gedraaid en is het een gezellige boel. De vrienden komen hier niet op de fiets of brommer maar met de auto, parkeergelegenheid genoeg en wij als papa en mama vinden het ook gezellig en zijn vooral heel blij dat Rik de Nederlandse manier van chillen hier heeft geintroduceerd en met veel succes!
Op het front van het vrouwelijk schoon is het momenteel rustig en besteed onze oudste telg zijn vrije tijd aan studeren en zijn vrienden, HEERLIJK!
Koen is er nu achter gekomen dat ook hij eraan moet geloven, er moet huiswerk gemaakt worden.....
Het niveau is hoger geworden en hij wordt voorbereid op Highschool. Ik heb contact gehad met een leraar die de belangrijkste vakken doet en zijn berichtgeving is geruststellend, Koen doet hard zijn best en de leraar is tevreden met zijn ontwikkeling. Allemaal interessante ontwikkelingen, Koen zit midden in de puberteit (een milde vorm), hij groeit nu iets minder snel maar snel genoeg om regelmatig kleding en schoeisel te moeten kopen. Zijn smaak op deze gebieden groeit mee dus even snel wat kopen zit er niet meer in, nee ons meneertje krijgt zijn eigen wensen.
Verder heeft hij het druk met voetbal, veel trainingen en wedstrijden, met zijn liesblessure gaat het beter, hij moet hier wel veel aandacht aan besteden want het is een typische blessure die voorkomt bij kinderen van zijn leeftijd omdat ze zo snel groeien. De Nederlandse manier van keepen van onze Koen wordt met veel interesse en regelmatig ontzag bekeken. Gisteren vond Koen het nodig om de spits van de tegenstander 1 meter van de doellijn 3 keer uit te kappen en daarna met een bekeken pass weer de bal bij zijn verdediging te plaatsen. Dat hij zijn vader en moeder daarbij regelmatig een hartverzakking bezorgt mag de pret niet drukken.
Na de -7 van een paar dagen geleden is het nu weer schitterend herfstweer, blauwe luchten, zon en 16 graden of hoger.
zaterdag 27 september 2014
Herfst
Alsof er een knop wordt omgezet door Moeder Natuur, eergisteren was er veel wind en regen en nu bij het opstaan is het buiten 2 graden. De herfst is hier prachig maar kort, slechts een paar weken staan de bomen en struiken in hun prachtige herfstkleuren en zijn dan kaal. Dit proces is nu gaande, we gaan ons langzaam opmaken voor de winter. De dieren buiten zijn druk bezig om hun vetvoorraad aan te vullen, San en ik doen het tegenovergestelde want de ontspannen vrije weken die we hebben gehad hebben onze vetvoorraad naar een bedenkelijk niveau gestuwd.
Onlangs is er hier vlakbij een sportschool geopend en zijn we hier sinds een week aan het trainen. Ik heb al enige keren aangegeven dat alles hier groot is maar deze sportschool is, inderdaad, gigantisch!
We beginnen met de warming up op de loopband (daar staan er zo'n 20 van), allen voorzien van tv en geluidsinstallatie, en als dit nog niet genoeg is dan is er nog een megascherm om je af te leiden van je lichamelijke pijntjes.
Er staat teveel om op te noemen, twee verdiepingen vol met de modernste fitness apparatuur en erg rustig (hoe zou het toch komen dat er hier zoveel overgewicht is). Ik (Frenk) ben al aardig wat pondjes kwijt en dat voelt een stuk beter aan, heerlijk!
Als we ons sport programma hebben afgewerkt dan eindigen we bij het lekkerste gedeelte, namelijk de massagestoelen. Ik noem deze de SM stoelen want deze krachtpatsers kneden je spierweefsel tot het uiterste. Ik zet mijn kneedkampioen op bijna de hoogste stand en wordt in 20 minuten gekneed, geschud en uit elkaar getrokken en stap, bijna herboren, weer in de auto.
Het gewone leven is weer begonnen, San draait veel diensten en heeft het naar haar zin, volgens haar is het nu een makkie omdat ze niet meer hoeft te leren. Rik en Koen weer zonder te morren naar school en de heren zijn zeer gemotiveerd, heerlijk we zijn blij dat ze het weer zo goed oppakken.
Nu we de fundering hebben gelegd in Canada zijn we nu bezig om verder te bouwen, we doen het wel aardig zou ik zo zeggen.
Onlangs is er hier vlakbij een sportschool geopend en zijn we hier sinds een week aan het trainen. Ik heb al enige keren aangegeven dat alles hier groot is maar deze sportschool is, inderdaad, gigantisch!
We beginnen met de warming up op de loopband (daar staan er zo'n 20 van), allen voorzien van tv en geluidsinstallatie, en als dit nog niet genoeg is dan is er nog een megascherm om je af te leiden van je lichamelijke pijntjes.
Er staat teveel om op te noemen, twee verdiepingen vol met de modernste fitness apparatuur en erg rustig (hoe zou het toch komen dat er hier zoveel overgewicht is). Ik (Frenk) ben al aardig wat pondjes kwijt en dat voelt een stuk beter aan, heerlijk!
Als we ons sport programma hebben afgewerkt dan eindigen we bij het lekkerste gedeelte, namelijk de massagestoelen. Ik noem deze de SM stoelen want deze krachtpatsers kneden je spierweefsel tot het uiterste. Ik zet mijn kneedkampioen op bijna de hoogste stand en wordt in 20 minuten gekneed, geschud en uit elkaar getrokken en stap, bijna herboren, weer in de auto.
Het gewone leven is weer begonnen, San draait veel diensten en heeft het naar haar zin, volgens haar is het nu een makkie omdat ze niet meer hoeft te leren. Rik en Koen weer zonder te morren naar school en de heren zijn zeer gemotiveerd, heerlijk we zijn blij dat ze het weer zo goed oppakken.
Nu we de fundering hebben gelegd in Canada zijn we nu bezig om verder te bouwen, we doen het wel aardig zou ik zo zeggen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)