Mooi.

Ik kreeg net een brief van het Government Pension Plan, ik heb net alle papieren ingevuld en zit toch wel een beetje trots naar het resultaat te kijken. Vooropgesteld dat het in Nederland allemaal heel normaal is dat je een pensioen, ziektewet, vakantiedagen, enz hebt, hier in Canada ligt dit "ietwat" anders. Wat een lekker en vooral rustgevend gevoel dat dit nu allemaal goed is geregeld, heerlijk!
San is nu aan het werk en heeft het enorm naar haar zin, ze heeft een hele leuke groep collega's en men is al heel blij met San (dat verbaasd me dus totaal niet).


Ik heb nu de Olympische Spelen aanstaan en bedenk me dat wij als gezin ook wel een soort van medaille verdienen...... Het lijkt wel alsof we een turbo in den kont hebben want we gaan als een raket! Als ik denk aan de tijd dat we hier aankwamen en alles op moesten bouwen zoals bijvoorbeeld kredietwaardigheid en we meermalen mopperden op het Canadese "onbegrip" dat ze ons Hollandse verleden niet meerekenden. Nu gaan alle deuren open en blijkt dat we 15 maanden verder zeer gewaardeerde klanten zijn geworden. Onze bank is zeer over ons te spreken en zijn alle beperkingen die ons als verse immigranten werden opgelegd inmiddels opgeheven. Af en toe denken we stiekem aan het kopen van een huis over ruim een jaar. Hier hebben we wat financieel advies over gevraagd en blijkt dat we zoveel kredietwaardigheid hebben opgebouwd dat we dezelfde voorwaarden krijgen als een Canadees! Dat hebben wij als gezin toch maar even mooi geflikt! Wat een prachtig mooi land, wat een mogelijkheden, wat een vriendelijke mensen, wat een mooi leven!

Vooruitgang

Er komt wat meer ruimte in de studie van San, de afgelopen zomervakantie heeft ze reeds het vak sociologie gedaan waardoor haar schooldagen lekker kort zijn. Haar cijfers zijn heel goed te noemen en met nog 2 weken te gaan staan 2 maanden met praktijk voor de deur namelijk medicijnen en operatie.
Regelmatig komt het voor dat ze het wat rustiger heeft en dus vatte San het plan op om een part time baan te zoeken. Een verzorgingshuis hier in de buurt vroeg personeel dus San trok de stoute schoenen aan en leverde haar CV af bij de balie. Na wat heen en weer gebel lukte het om een afspraak te maken voor een sollicitatiegesprek. Dit gesprek verliep voorspoedig en is San aangenomen! De manager vroeg wanneer San klaar is met haar studie want rond die tijd willen ze een LPN aannemen dus wederom heel goed nieuws! Aan het einde van het gesprek kreeg San te horen wat haar uurloon zou zijn, uiterlijk vertoonde onze San geen emotie maar van binnen juichte ze, zoveel geld had ze in Nederland nooit kunnen verdienen.
In Alberta gaat het economisch geweldig en er is heel veel werk.


Morgen gaat San beginnen bij haar nieuwe werkgever, ze is een beetje gespannen maar kijkt er ook naar uit. Weer is wat anders dan de hele dag in een muffe klas. Rik en Koen moeten dus zelfstandig uit bed en zich klaar maken voor school want papa en mama gaan allebei werken. San is thuis als de jongens weer thuis komen, ik misschien want als ze me bellen voor overwerk dan kom ik pas thuis als iedereen al diep in slaap is. Ja dat zijn lange dagen maar ik hou er ook een heel leuk centje aan over en dat is ook heel belangrijk om het gezin te laten draaien. Heel langzaam herstellen we ons van alle financiele klappen en komt er meer bestedingsruimte. Voor mij persoonlijk een gevoel alsof er een kudde olifanten van mijn schouders is gesprongen.

Plannen.......

Gelukkig.......het is weer ouderwets aan het winteren, -20 overdag met een chill factor van -27 en vanavond -24 met een chill van -tig. Het blijft zo koel de komende weken met ook weer kans op wat sneeuw. Knetterkoud maar met een stralend zonnetje en windstil.

San draait weer op volle toeren met haar studie, vandaag weer een mooi cijfer (76%) en ze gaat maar door. Nog een kleine 4 weken en dan gaat ze weer voor 2 maanden de praktijk in. Het gaat nu lekker opschieten met haar studie, vinden San en wij ook helemaal niet erg.

Ben druk bezig met geld te verdienen, vandaag dag 8, werk nu zelfs op mijn vrije dagen......... De vergoeding is er gelukkig naar dat het loont om over te werken en weer op te bouwen.
Het belastingklimaat is een stuk milder dan in Nederland maar dat zal niemand verbazen. De mensen in Alberta beseffen soms niet hoe goed ze het hier hebben. Zeker als je dit vergelijkt met het eens zo welvarende Nederlandse volk.

Volgende week heerlijk weer naar de Rockies, we hebben er veel zin in. Helaas komt er niet veel terecht van alle plannen die we hadden door al het werken en studeren. Maar er is licht aan het eind van de tunnel, nog even en dan is het september. Straks 2 inkomens en dan kunnen we echt plannen maken.
We kunnen niet wachten......

Geslaagd!

Rik komt net brullend naar boven gerend, ik schrok me te pletter, dacht op zijn minst dat er brand was.
Ik ben geslaagd! ik ben geslaagd!  Juichend omhelsd hij me. Vanmorgen waren de cijfers op Powerschool gezet, het moeilijkste vak voor Rik was scheikunde maar ook hier scoorde hij genoeg punten voor. Wat een opluchting, we waren toch wel een beetje ongerust of Rik alles zou halen. De principal (directeur) heeft veel vertrouwen in Rik en had hem voor alle vakken op academisch niveau gezet. Rik was minder enthousiast want dit betekende dat hij niet fluitend door dit semester zou kunnen gaan. Als ouders hoop je en doe je er alles aan om je kind te motiveren en vooral te hopen dat al het huiswerk wordt gedaan. Gelukkig heeft Rik genoeg gedaan om te slagen en alle benodigde credits binnen gehaald.

Heel knap dat Rik ook in Canada het hoogste niveau aan kan, zo enorm belangrijk voor nu en de toekomst. Terwijl ik dit schrijf zit ik te gloeien van trots, potverdikkeme dat flikken we toch maar effe mooi!

Rik gaat zo weer een stuk met me rijden, eerst naar de pomp, daar gooit hij de auto vol, dan mag hij door de wasstraat en dan gaan we de snelweg op. Hierna samen naar Timmy Hortons voor een bakkie en vanavond gaan we met zijn vieren een hamburger scoren om het te vieren!

Rust.

Eergisteren reed ik na een avonddienst rond (23.00 uur) bij +7 naar huis, omstreeks 02.00 uur werd ik wakker van een zware storm waarbij ik vreesde dat ons huis zou weg waaien. In de ochtend scheen het zonnetje en was de temperatuur geduikeld naar -14 en bleef dalen tot de avond naar -21. Dus in 24 uur tijd bijna een temperatuursverschil van 30 graden..................

Op het moment dat ik dit schrijf schijnt de zon aan een staalblauwe hemel en is het windstil bij -21, ik heb net San naar de bus gebracht. Het is examenweek in huize Klinge, San heeft er deze week 2 en Rik zit ook middenin de examens.

We hebben het druk, ikzelf doe volop overwerk, dubbele diensten en ik kan verzekeren dat dit pittig is in een werkomgeving volgestouwd met zware criminelen. Ja druk en moe dat zijn we, reikhalzend kijken we uit naar een vrij dagje in februari, dan gaan we weer naar de Rockies, even eruit.

We verheugen ons op 2 weken vakantie in september, 2 weken! Wat zal dat zalig zijn, San zal dan klaar zijn met haar opleiding en we zullen dan vooral heel opgelucht en voldaan zijn, een soort van beloning zal ik maar zeggen.
En we hadden nog een verrassing, mijn moeder komt 2 weken naar ons toe eind mei. Ik ga een paar dagen vrij nemen en we gaan er een leuke tijd van maken, gezellig mam!
Als we naar Nederland gaan in september is het al bijna 2 jaar dat we weg zijn, wat gaat de tijd toch snel.

Koen is nogal zenuwachtig de laatste week, hij zit te wachten op een telefoontje van het provinciale voetbalteam. Er was een scout aanwezig bij een wedstrijd van 2 weken geleden in Red Deer en deze was onder de indruk van Koen zijn keepers kwaliteiten. We hopen dat er snel gebeld gaat worden en Koen weer wat tot rust komt, rust ja dat kunnen we allemaal wel gebruiken..........

Van ontluchtingspijp tot eekhoorn.......

Wat krijgen we nou.........? Dooi, en dat al voor bijna een week en de komende dagen wordt het ook boven nul?! Volgens de onvolprezen weerberichten (ze zitten er nogal eens naast) gaat het vanaf volgende week winteren en zal het dan kouder zijn dan normaal. We wachten het maar weer af, wij vinden het niet erg deze temperaturen, lekker zacht en je ruikt buiten zowaar weer is wat.

Gisteren zat ik bij Adriana op het dak, hun toilet wilde niet meer doorspoelen, tsja dat zou best eens door de ontluchtingspijp kunnen komen. Zo gezegd zo gedaan, met de ladder het dak op en toen al tijgerend door een halve meter sneeuw op zoek naar die pijp. Het dak was overigens in de afgelopen herfst vernieuwd met daarbij inclusief de vervanging van alle pijpen...... Na enig speurwerk had ik de locatie gevonden en begon de bewuste plek sneeuwvrij te maken. En ja hoor daar was de opening in het dak, alleen van enige pijp was geen spoor te bekennen. De dakdekker had wel keurig de basis gelegd maar was klaarblijkelijk vergeten om er een pijp op te doen. Lekker handig, er valt hier gelukkig weinig sneeuw...... Het toilet doet het weer, binnenkort maar een pijp regelen.

Ook hier is de natuur van slag, eekhoorns die normaal gesproken een winterslaapje houden springen en stuiteren nu door de bomen. Veel eten is er niet  want er ligt nog steeds een enorm pak sneeuw met ijslagen dus voor een eekhoorn zonder drilboor is er weinig eer te behalen. Er waren ook wel heel veel van deze beestjes in de buurt, ik vermoed dat er de komende lente er een aantal minder zullen zijn. Ook voor de hoefachtigen is het een zware winter, door de samenstelling van de sneeuw is het ook voor hen moeilijk om de vegetatie te bereiken. Ook hier zal sprake zijn van een natuurlijke selectie en zal er het komende jachtseizoen meer gezocht moeten gaan worden. Ik ga binnenkort maar is mijn wapenvergunningen halen, ik mag al jagen maar wil in de toekomst mijn eigen wapens aanschaffen. Niet dat ik heel fanatiek wil gaan jagen, ik ben meer een visser, maar toch ik heb liever mijn zaakjes in orde. Het is hier niet zo'n paradijs voor lieden die hun papieren niet in orde hebben. Ik denk dat ik mag zeggen dat de bekeuringen in Nederland voor dit soort zaken hilarisch zijn. Hier ben je heel veel geld kwijt en de kans dat je je wapens, visgerei, auto, camper, boot, enz kwijt bent is heel groot.

Ik draai er mijn hand niet meer voor om, nog even en ik heb alle benodigde Canadese papieren enzo binnen. Ja, ik denk dat ik mag zeggen dat wij Nederlanders zich behoorlijk snel aan kunnen passen.

Vakantie.

Gisteravond de Gebroeders Klinge naar een klus gebracht. Bij een van de klanten moest de oprit ijs/sneeuwvrij gemaakt worden. Rik wilde ook zijn broer hierbij want het is een behoorlijk grote oprit en Koen wilde graag meehelpen want zo kon hij weer een computerspel van Rik krijgen (volgt u het nog?) Door de laatste ijsregens wordt het steeds moeilijker om deze samengeperste ijsplaten van je oprit te verwijderen. Naar nu blijkt zijn deze ijsregens zeer zeldzaam, onze buurman vertelde dat hij dit nog nooit had meegemaakt. Probeer je een hoosbui voor te stellen bij -7 C!!!!!!! Wij dachten altijd dat neerslag die valt bij temperaturen onder het vriespunt in ieder geval geen regen kan zijn.
Zo links en rechts worden hier in Canada het ene na het andere kouderecord verpletterd, bij onze zuiderburen schijnt dat ook zo het geval te zijn. Zelfs de Niagara Falls zijn bijna helemaal bevroren, ze staan bijna stil!!!!!!!!!!!!!!!!!!! En het is daar nu ook bijna stil qua geluid, het oorverdovende gedonder van de watervallen is bijna verstomd........





De Amerikaanse kant van de watervallen gezien vanaf Ontario, Canada.




We hebben het plan om ergens in februari naar de Rocky Mountains te gaan, we zijn benieuwd naar de winterse plaatjes (en ja, we nemen het fototoestel mee). Het wordt ook wel weer eens tijd, door school en werk is er te weinig tijd voor leuke dingen. Nog 4 dagen en dan eindelijk m'n vaste aanstelling met pensioen, vakantiedagen, uitgebreide ziektekostenverzekering, enz. Dus is het nu zeker dat we in september naar Nederland komen voor 2 weken vakantie. Jaap en Fransje vieren dan hun 50 jarig huwelijksfeest en daar moeten we natuurlijk bij zijn. Het zal heel fijn zijn om onze familie en vrienden weer te zien en te kunnen genieten van 2 weken vrij! Door al het gejakker waar we nu al ruim een jaar doorheen gaan beseffen we amper wat we eigenlijk gepresteerd hebben, maar we zeggen nu, we liggen op koers!