Witte Kerst.

Over een ding zijn we zeker, we krijgen een 100% zekere witte Kerst. Het is nu (09.45) -17 en het sneeuwt weer eens. Heel Nederland had in extase geweest bij dit witte goedje maar hier is het net zo normaal als de verwenste vochtigheid in Nederland. Ook hier zo af en toe de irritatie als je voor de zoveelste keer de sneeuwschuiver moet pakken, soms wel 3 keer op een dag. We hebben er nu nog een extra oprit en 50 meter stoep bij want Adriana is met de kinderen op kerstvakantie naar Nederland. gezien de weersverwachting, veel sneeuw in aankomst, kunnen we er tegenaan. Veel binnenwegen zijn spekglad, ik raak ook niet meer onder de indruk als mijn auto gaat glijden, gewoon van het gas en sturen in de richting die je wilt nemen en huppetee recht zo die gaat. Dat was in het begin wel anders, dan zat je meteen met een liter adrenaline in je lijf en kneep je het stuur zowat doormidden.

Het begint dus te wennen net zoals zoveel dingen. Zoals de onvermijdelijke administratieve rompslomp, San moest weer eens een werkvergunning aanvragen. Een werkvergunning............?! die had ze toch al..........................Ja, die had ze maar nu moest ze weer een andere hebben, eentje om haar praktijklessen te mogen volgen. Zitten jullie nog? Wij konden het ook niet geloven en de trouwe volgers zullen dan ook begrijpen dat wij op dat moment de broeken op de enkels hadden (is niet prettig bij -tig). San dus weer bellen met de overheid en legde uit dat ze al een open work permit had, dit betekent dat je overal mag werken, enz. Het antwoord was weer eens een bitsig NEE mevrouw, met deze work permit mag u niet praktische lessen volgen, u moet de formulieren, A t/m Z invullen en hopen dat u de nieuwe permit op tijd binnen hebt voor de lessen beginnen.......Gelukkig is er een begeleider voor internationale studenten zou je denken, dus niet, want deze heeft San niet vantevoren ingelicht, oftewel zoek het maar uit. Maar we betalen 2.5 keer meer dan een Canadese student, uh mogen we dan wat verwachten voor al dat extra geld? Nee dus. Het goede nieuws is dat de aanvraag is goedgekeurd en nu maar weer wachten, oh ja het is trouwens precies dezelfde work permit met wat andere nummers er op. Volgt u het nog, nou wij zijn inmiddels de weg een beetje kwijt. We hebben nog geprobeerd voor Rik een werkvergunning te regelen zodat hij een baantje kon zoeken net zoals zijn vrienden maar nee hoor, pas als hij 18 is mag hij bij gods gratie een vergunning aanvragen. Heel oneerlijk allemaal en dit hadden we niet verwacht, zoveel geregel en oneerlijkheid. Gelukkig gaat het uitstekend met Rik zijn sneeuwschuif bijverdiensten en is hij hier tevreden mee. Als je op deze leeftijd al heimwee hebt en je krijgt dit soort tegenslagen dan maakt dit het er niet makkelijker op.

Ik denk dat er al een heleboel mensen de handdoek in de ring hadden gegooid na wat wij allemaal hebben moeten doen en meegemaakt hebben.Soms denk ik ook wel eens, krijg allemaal de kl...
Maar wie A zegt moet ook B zeggen, dus gewoon weer de schouders eronder en doorgaan. We zien wel wat 2014 ons brengt.

Wij wensen iedereen hele fijne Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar.

Van alles en nog wat.

We beginnen met het Alberta weerbericht; momenteel overdag -18 en sneeuw, heel veel sneeuw. De vooruitzichten zijn koud en nog veel meer sneeuw. Alleen het komend weekend wordt het mild en dan weer huppetee de vrieskou in. Het sneeuw schuiven wordt steeds moeilijker, de sneeuwhopen naast de oprit en in de tuin worden steeds hoger, op sommige plaatsen inmiddels al zo'n anderhalve meter..........Rik is blij met het weerbericht want dit betekent voor hem geld (heel veel geld) verdienen. Ongelooflijk wat die Canadezen willen betalen voor een schone oprit en stoep.
San en ik doen het lekker zelf, een grote oprit en zo'n 50 meter stoep.........

Het was weer een drukke week, ik heb inmiddels mijn eerste diensten achter de rug. Wat een enorme gevangenis, ik mag er niet teveel over zeggen maar ik moet er behoorlijk aan wennen.
San is weer ziek geworden en mocht 48 uur niet naar het verzorgingshuis voor haar praktijkstage. Vandaag is ze weer begonnen en voelt ze zich weer goed, hopelijk is het virus nu weg.
Morgen nog een half dagje en dan is onze San 3 weken vrij, ze weet waarschijnlijk niet wat haar overkomt. Helaas is dit haar voorlopig laatste vakantie want hierna moet ze in een keer door tot het einde van de opleiding in augustus. Ik snak ook wel een beetje naar een vrije dag, heb er al 0 gehad sinds april. Hopelijk komt mijn vaste aanstelling snel, hierbij ook het recht op vrije dagen, pensioen en noem maar op. Even voor de duidelijkheid, ik klaag niet maar zal vooral heel opgelucht zijn.

Verder niet veel nieuws onder de "zon".

Arctische kou.

Zelfs in de vrieskist is het momenteel warmer, overdag -30 met een windchillfactor van ruim -40.  De kerstman moet zijn rendieren een soort van antivries geven om de slee te blijven trekken...........
We gaan straks een kerstboom halen en lichtjes want we hadden onze kerstlichtjes uit Nederland meegenomen en die werken nou eenmaal niet op 110 volt. Steeds meer huizen worden versierd met de mooiste lichtjes en opblaas kerstmannen, rendieren, enz, enz. Heel gezellig allemaal, we wilden vanavond een wandeling maken om al dit moois te aanschouwen maar zelfs wij optimisten blijven lekker warm thuis zitten. Het geknisper zit weer in de lucht, als je buiten door je neus inademt dan knispert het vocht/ijs in je neus.........
Op de weg is het oppassen geblazen, men waarschuwt voor het beruchte zwarte ijs, je ziet het bijna niet maar het is spiegelglad. De sneeuw wordt zo plat gereden dat het onder deze toch wel extreme temperaturen wordt getransformeerd tot een soort van graniet ijsachtige schaatslaag. Ik reed een paar dagen geleden op de snelweg en accellereerde bij zo'n 60 km per uur en voelde me als een ballerina op haar eerste schaatsles, dit ging maar net goed pff. Ik blijf me verbazen over hoe keurig men hier de stoepen en opritten sneeuwvrij houdt, werkelijk ieder huishouden doet dit, geen uitzonderingen!
Gisteren hoorden we dat er een nieuw giga mall gebouwd gaat worden nabij het Edmonton airport, eentje waarbij de West Edmonton mall verbleekt (en dat is toch bijna de grootste ter wereld).
Hoeveel winkels heb je in godsnaam nodig! Wat ik dan wel weer leuk vind is dar een enorme bass pro shop komt met alles op het gebied van mijn hobby vissen, van kunstaas tot boten, boten en nog eens boten, ja leuk, heel leuk.

Net een kerstboom gehaald bij Canadian Tire (een echte), oh ja en lichtjes en nog een leuk kleedje......... Er is hier zoveel keus dat je je moet inhouden om niet je hele karretje vol te stampen.
We zijn druk met de kamer vol te zetten en te hangen met kerstspulletjes. Gezellig, laat de kerst maar komen.

Alweer 1 jaar

Er denderen nu giga sneeuwschuivers door onze straat, eindelijk wordt de dikke laag sneeuw verwijderd die de afgelopen weken is gevallen. November blijkt hier een recordmaand te zijn geweest qua hoeveelheid van dit witte goedje. We kunnen zeker 1 dag genieten van een sneeuwvrije straat want voor a.s. zondagnacht wordt er weer zo'n 15-20 cm verwacht en maandag valt er ook nog een pak. Voor de elfstedentocht liefhebbers onder ons, a.s. woensdagnacht wordt het -30. Een uurtje geleden hebben we hier ijzel gehad en de stoepen zijn spekglad, op het nieuws horen we van veel blikschade op de wegen.

Vandaag is het Black Friday, een soort van feestdag en in alle winkels waren er hoge kortingen, ik werd door mijn vrouw gedwongen om 2 wollen sweaters te kopen, 50% korting dus 2 voor de prijs van 1, ja mam ik heb geld verdiend!

Vanmiddag samen met San de registratie van San haar auto verlengd, dit kost $84,- voor 1 jaar. Je moet hiervoor langs een soort van verzekeringskantoor welke bevoegd is door Alberta om dit soort handelingen te verrichten. Er stond een rij van hier tot Tokio, wij zijn toch wel al behoorlijk vercanadeesd want we worden hier niet warm of koud van. Gewoon aansluiten en wachten en vooral kijken. Voor de simpelste handelingen worden pagina's vol geprint, je hoort in gedachten hoe complete bossen worden omgezaagd om al deze hongerige kantoren van papier te voorzien. In ons geval viel het wel mee, de medewerkster vulde met de hand rijen met codes in en plakte ze vlijtig allerlei stickertjes op het formulier. Daarna kregen we nog een papiertje met een sticker met hierop 14 (2014) en deze moet je dan weer op je kentekenplaat plakken. Ik heb dit net gedaan en het deed me denken aan lang vervlogen tijden dat je een APK sticker op je Nederlandse kentekenplaat kreeg. Ik complimenteerde de medewerkster met haar vaardigheden want beleefdheden worden hier zeer op prijs gesteld. Ik heb op dit vlak veel vooruitgang geboekt en begin langzaam maar zeker minder gejaagd te worden. Dit ondanks alle stress van de afgelopen maanden..........

Rik heeft net met zijn vriendin Morgan gezwommen en staat vol overgave de koelkast leeg te graaien. Koen heeft een zak Nederlandse hartjes gevonden en ligt genietend op de bank. San is druk met een appeltaart te bakken in de keuken en ik ga straks de nasi goreng maken, we moeten natuurlijk wel vieren dat we vandaag 1 jaar in Canada wonen.

Van voetbaltoernooi tot rijopleiding tot medicijn rapporten.

De tijd vliegt hier voorbij, soms denk ik wel eens dat het een mallemolen is. In ieder geval kan ik melden dat ik het wetskennis examen heb gehaald, het boek heb ik inmiddels een flinke slinger gegeven, was best wel een erg lekker gevoel. Vandaag heb ik een meerdaagse rijopleiding afgerond met natuurlijk weer een examen (zijn ze hier gek op). Het werd gegeven op een legerbasis op 15 minuten rijden. Op een landingsbaan waren allerlei parcoursen uitgezet, bedenk hierbij dat er een aardige laag sneeuw lag/ligt en er behoorlijk wat van je word gevraagd qua rijtechnieken. We moesten rijden in van die zware Amerikaanse bestelbussen die achterwiel aangedreven zijn. We trainden samen met de Sheriffs en ik mocht genieten van vele schuivers en andere uitglijders die de overtreders op flinke uitbranders van de serganten kwam te staan. Af en toe kwam er een helicopter op een paar meter hoogte voorbij zeilen of denderde er een tank voorbij. Nee, vervelen deed ik me hier niet. De serganten benutten elk moment om de recruits de zenuwen op het lijf te jagen met opwekkende teksten als "haal je dit examen niet dan schoppen we je van de opleiding". Ik haal inmiddels mijn schouders op en denk zoiets van we zien het allemaal wel. Mr Klinge (zo noemen ze me bijna allemaal) deed het niet slecht en haalde foutloos de eindstrepen.

Afgelopen weekend had Koen een voetbaltoernooi in Red Deer (1.5 uur rijden). We reden mee met coach Simon en verbleven in een hotel. Het team deed het niet slecht en eindigde op de derde plaats.
We wisten al dat Koen aardig kon keepen maar dat hij zo goed is begint aardig op te vallen. Na iedere wedstrijd komt er wel even een coach van een ander team langs om hem te complimenteren. De tegenstanders weten inmiddels ook dat het niet zonder gevaar is om een op een op deze keeper af te gaan. De laatste die dit deed ging met bal en al door de lucht en werd van het veld gedragen. Was geen overtreding van Koen maar een legale tackle.De coaches zijn zeer over hem te spreken en vorige week kreeg Koen een prachtig keepersshirt, de kleur is oranje en Koen draagt het met trots.

San heeft inmiddels bijna 2 weken praktijklessen achter de rug, dit is helemaal haar ding en de instructrice vind dit inmiddels ook. De eerste week werd ze overladen met huiswerk, om 15.30 thuis, huiswerk doen tot 00.30 uur naar bed en om 05.00 uur weer uit bed. Gelukkig was dit een uitzondering en kan ze het aardig behappen nu. Ik probeer als ik van mijn opleiding kom om het eten te koken, ik ben dan ook al aardig moe dus jullie kunnen je voorstellen dat we vaak vroeg in bed liggen.

Gisteren hadden we met zijn vieren een banket i.v.m. award uitreikingen van Rik zijn football team. Dit is allemaal erg officieel, wij in pak 1 en de jongens ook netjes. Het duurde al met al van 17.30 tot 21.30. Helaas kreeg Rik geen award maar was het wel weer een eerste keer moment. Hierna weer snel naar bed voor weer een nieuwe dag.

sneeuw en zweten

De laatste weersverwachting is net afgegeven met een weeralarm, hevige sneeuwval de komende nacht. Overmorgen -18 overdag en -28 in de nacht. We moeten af en toe 2 keer op een dag sneeuw schuiven........ Brrrrrrr

Morgen moet ik voor de onvolprezen staff training branden blussen, mijn auto ligt vol met een brandweerpak, zuurstoffles, enz. Ik moet veel extra t shirts meenemen tegen het zweten, hoe bedoel je contrast......

Vanmorgen het examen rechts en wetskennis gedaan, hoop dat ik geslaagd ben dan gooi ik het boek meteen in een donkere kast, want ben je eenmaal geslaagd dan hoef je het nooit meer te doen, logisch toch?

We zullen foto's nemen van de sneeuw, even geduld a.u.b.

sneeuwjacht

Op het moment dat ik dit schrijf is er een ware sneeuwjacht gaande, na een paar dagen van milde temperaturen duiken we dit weekeinde de diepvries in (richting -20 in de nacht).
Wij staan er nog steeds van te kijken als het weer zo om slaat, de gemiddelde Canadees kijkt je verwonderd aan en zegt "tsja dit is Alberta, wen er maar aan". Ik kijk weer naar buiten en zie grote stuifsneeuw wolken van het dak waaien.
Rik is bij Kevin aan het chillen en ik haal hem straks op, het is een ritje van 2 km maar als je geen AWD of 4x4 hebt dan kun je het vergeten, er ligt een laagje ijs op de wegen en nu valt er een pak sneeuw op ofterwel spek en spekglad.

Ik heb gisteren 2 examens gehad, een ervan was de circle of strength (google maar), is nogal pittig hierna een praktijkexamen van 4 uur met allerlei grondgevechten, boksen, enz, enz. Ik wist al wel dat ik geen 25 meer ben, na inmiddels 5 weken opleiding ben ik aardig afgevallen, loop af en toe krom van de spierpijn maar mag trots zijn op mezelf. Ik laat menig 20-30 jarige ver achter me en laat er zo af en toe eentje door de sportschool vliegen. Ik heb nieuwe groene vriendjes genaamd ibuprofen en slik ze trouw 3 keer daags. Vandaag ook weer drill gehad, 2 uur lang marcheren zonder pauze, juist heel duidelijk geen favoriet onderdeel. Het is wel vaak hilarisch, onze drill sergant is niet zo groot en staat luid schreeuwend en met een hockeystick de maat op de vloer te rammen. De meeste van mijn klasgenoten zijn zeer onder de indruk van dit verbale geweld en maken dan de nodige fouten tijdens het marcheren. Bij elke fout die je maakt moet je minimaal 10 push ups doen en er zijn erbij die minstens 15 keer in de fout gaan. We zijn druk aan het oefenen voor de diploma uitreiking en het feit dat we beedigd worden. Dit schijnt een hele show te worden met een militaire elitegroep met doedelzakken en hoge pieten, zeg maar de hele mikmak. Mij doet het niet zoveel maar de jeugdigen staan letterlijk stijf van de zenuwen en dit levert voor mij mooie plaatjes op, ik heb vaak moeite om niet te gillen van het lachen. Er is er eentje bij die er niet echt veel talent voor heeft en bij elke speciale oefening in de fout gaat, je ziet hem al voor het moment supreme trekken met zijn ogen en zijn lichaam vertoont dan een opvallende gelijkenis met Shaking Stevens. Steevast duikt onze stealth sergant achter hem op en buldert in zijn trommelvliezen dat hij toch echt weer de lu. is en ons moet verblijden met 10 push ups. Ik heb mazzel, ben de grootste van de klas en ben gebombardeerd tot de marker, dit betekent dat ik voorop loop te marcheren met nog 2 man en dat de rest zich aan ons moet aanpassen. Vandaag werd mijn uniform geinspecteerd en na veel wikken en wegen keurde den sergant het strijkwerk van San goed, er moesten 2 vouwen in de mouwen worden gestreken, allemaal heel militair en pietluttig.De sergant weet inmiddels dat ik een paar jaartjes ervaring heb en behandeld me met respect, soms doe ik het ook niet helemaal goed maar kijk hem dan eens diep in de ogen wat zelfs een glimlach op zijn gezicht tovert.

We gaan vanavond maar weer eens op tijd naar bed, we zijn een beetje moe van alle inspanningen. Zeker San is heel moe, ze heeft weer fantastisch gepresteerd en prachtige cijfers gehaald voor zeer moeilijke examens, chapeau!