Van de herfst zijn we zonder enige overgang in de diepvrieskou gedoken, dat mogen we wel zeggen bij een dagtemperatuur van -15 met een snijdend windje waardoor het aanvoelt als -20- ofzo.
Met de vorst kwam de sneeuw (zo'n 5 cm), dat je hierbij je rijgedrag moet aanpassen blijkt ieder jaar weer voor een groot aantal Canadesen teveel gevraagd. Ik reed afgelopen zaterdag over de snelweg en zag de ene na de andere in de "berm" staan (hier is de berm een soort van schuin aflopend grasveld), ik vraag me dan ook af hoe je het voor elkaar krijgt om je auto zo'n 20 meter van de weg te krijgen. Zonder te willen discrimineren of iets dergelijks (de schrik met onze geliefde Zwarte Piet zit er goed in), bestaat het leeuwendeel van de scheve schaats rijders uit Aziaten die met hun mini Japanse autootjes zonder 4 wheel drive de elementen trachten te trotseren en de plaatselijke sleepbedrijven aldus vette winsten bezorgen.
Met de sneeuw komt er ook geld in het laatje van Rik, hij had met meesterlijke planning (lees; hou aandachtig de weersberichten in de gaten), een advertentie geplaatst op de plaatselijke marktplaats, hier geheten Kijiji. De klanten hangen aan de lijn en Rik kan aan de bak.
Onze jongens genieten van hun vrije dagen, morgen is het Remembrance Day (een soort dodenherdenking) en vandaag hebben ze dus ook vrij.
Zaterdag waren San en ik uitgenodigd in het theater van St Albert waar een aantal artiesten uit net zoveel culturen hun "kunsten" kwamen vertonen. Godzijdank waren de jongens niet mee want die hadden met een 100% garantie na 5 minuten gillend het pand verlaten. Ik leg u uit waarom.
De voorstelling werd geopend door een ensemble welke enige liederen ten gehore gaf in hun moers taal waarbij hun muziek instrumenten klanken voort brachten welke niet zouden misstaan in het plaatselijke abattoir. Mijn trommelvliezen werden gepijnigd op een dusdanig unieke wijze dat dit ongetwijfeld de eerste doch laatste keer is geweest dat ik deze happening heb mee mogen maken. Net bekomen van deze foltering werden we getracteerd op een dans welke zo ongelijk werd uitgevoerd dat ik mijzelf erop betrapte door onsamenhangende spierbewegingen met mijn benen en kont trachtte te compenseren wat er fout ging op het toneel, u kent dat gevoel wel als u naast u partner in de auto zit (hij of zij achter het stuur denken altijd dat ze zeer goed kunnen rijden) en u als passieve passagier steevast probeert op de fictieve rem te trappen met een bloeddruk van een bronstige mensaap in de binnenlanden van Borneo.
Met enige trots mag ik u vermelden dat we tot het einde zijn blijven zitten, de volgende dag bij het opstaan wel last van stijve benen en kont maar dit hoef ik niet meer uit te leggen.
maandag 10 november 2014
donderdag 6 november 2014
Onze Rik
Vandaag was het een milde dag, een beetje druilerig maar nog steeds herfst. Zaterdag gaat het sneeuwen en duikt de temperatuur onder het vriespunt, vanaf zondag onder de -10 en voor dinsdag voorspellen ze een nachttemperatuur van -17...... Koud, inderdaad maar van binnen heb ik het warm, ik gloei namelijk van trots!
Vanavond ben ik naar een teacher/parent meeting gegaan van Rik zijn school. Rik had zijn rapport gehad met daarop mooie cijfers en aanvullende informatie van de leraren op Rik zijn vorderingen. Het commentaar van zijn lerares Engels was voor mij de beslissing om vanavond een gesprek aan te gaan met voornoemde lerares. Ik ben alleen gegaan want San is op dit moment weer hard aan het werk in Villeneuve.
De lerares was een vriendelijke vrouw die meteen ter zake kwam en mij vertelde dat Rik een goede student is die, volgens haar, beter kon en de finesse van de taal nog beter moest beheersen. Ik antwoordde dat Rik inderdaad meer aan zijn huiswerk moest doen maar dat we al met al heel blij zijn zoals het nu gaat en ik ontiegelijk trots ben op mijn oudste zoon. Hierna heb ik haar verteld over onze emigratie, dat we hier geen familie hebben, enz en dat het voor een jongen van toen 15 tot nu op zijn zachtst gezegd een enorme impact heeft gehad. Ik heb haar hier de nodige voorbeelden van gegeven en ben 15 minuten aan het woord geweest waarbij ik een vurig en emotioneel betoog voor mijn Rik heb gehouden.
Onder het eten las Rik mij en Koen een Engels essay voor wat ging over een boek wat hij moest lezen, echt ongelooflijk hoe goed onze Rik de taal beheerst.
Dit deelde ik ook met de lerares die mij met open mond aanstaarde. Daarna zei ik dat ik als vader een enorm respect heb voor mijn jongen, dat hij zijn vrienden helpt met het Engels (vooral het geschreven gedeelte). Wat ik al vermoedde bleek bewaarheid te worden, ze wist wel dat Rik een English as a second language student was maar ze wist niet dat we hier pas 2 jaar waren en had al helemaal geen idee waar wij als gezin doorheen zijn gegaan om te op het punt te staan waar we nu zijn. Na mijn lofrede over mijn jongen die zich indrukwekkend ontwikkelt tot een een geweldige jongeman was het even stil.
De lerares was duidelijk geraakt door mijn verhaal en stamelde dat ze zeer dankbaar was voor mijn betoog en nu helemaal begreep hoe het allemaal in elkaar steekt. Ze vroeg me of ik tevreden was met Rik zijn cijfer want ze kon er nog wel wat aan veranderen. Ik vertelde dat dit niet hoefde maar zei hierbij dat ik hoopte dat ze nu beter kon inschatten hoe Rik zich daadwerkelijk ontwikkelt in de taal.
Lieve Rik, dit hoofdstuk is helemaal voor jou, we zijn zo gelukkig met je en zijn Grizly berentrots op je!
Vanavond ben ik naar een teacher/parent meeting gegaan van Rik zijn school. Rik had zijn rapport gehad met daarop mooie cijfers en aanvullende informatie van de leraren op Rik zijn vorderingen. Het commentaar van zijn lerares Engels was voor mij de beslissing om vanavond een gesprek aan te gaan met voornoemde lerares. Ik ben alleen gegaan want San is op dit moment weer hard aan het werk in Villeneuve.
De lerares was een vriendelijke vrouw die meteen ter zake kwam en mij vertelde dat Rik een goede student is die, volgens haar, beter kon en de finesse van de taal nog beter moest beheersen. Ik antwoordde dat Rik inderdaad meer aan zijn huiswerk moest doen maar dat we al met al heel blij zijn zoals het nu gaat en ik ontiegelijk trots ben op mijn oudste zoon. Hierna heb ik haar verteld over onze emigratie, dat we hier geen familie hebben, enz en dat het voor een jongen van toen 15 tot nu op zijn zachtst gezegd een enorme impact heeft gehad. Ik heb haar hier de nodige voorbeelden van gegeven en ben 15 minuten aan het woord geweest waarbij ik een vurig en emotioneel betoog voor mijn Rik heb gehouden.
Onder het eten las Rik mij en Koen een Engels essay voor wat ging over een boek wat hij moest lezen, echt ongelooflijk hoe goed onze Rik de taal beheerst.
Dit deelde ik ook met de lerares die mij met open mond aanstaarde. Daarna zei ik dat ik als vader een enorm respect heb voor mijn jongen, dat hij zijn vrienden helpt met het Engels (vooral het geschreven gedeelte). Wat ik al vermoedde bleek bewaarheid te worden, ze wist wel dat Rik een English as a second language student was maar ze wist niet dat we hier pas 2 jaar waren en had al helemaal geen idee waar wij als gezin doorheen zijn gegaan om te op het punt te staan waar we nu zijn. Na mijn lofrede over mijn jongen die zich indrukwekkend ontwikkelt tot een een geweldige jongeman was het even stil.
De lerares was duidelijk geraakt door mijn verhaal en stamelde dat ze zeer dankbaar was voor mijn betoog en nu helemaal begreep hoe het allemaal in elkaar steekt. Ze vroeg me of ik tevreden was met Rik zijn cijfer want ze kon er nog wel wat aan veranderen. Ik vertelde dat dit niet hoefde maar zei hierbij dat ik hoopte dat ze nu beter kon inschatten hoe Rik zich daadwerkelijk ontwikkelt in de taal.
Lieve Rik, dit hoofdstuk is helemaal voor jou, we zijn zo gelukkig met je en zijn Grizly berentrots op je!
vrijdag 10 oktober 2014
Van beer tot feestverlichting
Daar we de afgelopen bijna 2 jaar hard hebben moeten werken om het hier voor elkaar te krijgen is er weinig tijd geweest om van dit immens grote en natuurrijke land te genieten en te beseffen in wat voor een prachtig en veelal ongerept land we wonen.
Het jachtseizoen is geopend, via de media sijpelen regelmatig berichten binnen over jachtongelukken en over aanvallen van dieren op jagers. Vooral de onervaren hobbyisten zonder verstand van zaken kunnen in grote of dodelijke problemen komen. Je moet je voorstellen dat je een jachtgebied krijgt toegewezen om te mogen jagen op bv herten. Deze jachtgebieden zijn werkelijk enorm groot en afgelegen, mobieltjes werken hier niet, geen bereik.........
De natuur is in deze gebieden ongerept dus als je op herten jaagt dan lopen daar ook de natuurlijke vijanden rond te banjeren zoals Zwarte, Grizly Beren en Cougars (Poema's). Onontbeerlijk onderdeel van je uitrusting zou beren pepperspray moeten zijn, deze variant is vele malen krachtiger dan de menselijke versie (uit eigen ervaring kan ik je verzekeren dat dit al niet prettig is). Spuit je berenspray op het gezicht van een mens dan is de kans groot dat dit fataal is, in een vliegtuig boven Alaska ging een container berenpepperspray af en niemand overleefde de ramp.........Word je aangevallen dan is voornoemde spray je voornaamste redmiddel naast een zogenaamde shotgun welke een verwoestende lading afvuurt op een korte afstand. Een beer gaat na een lading spray gegarandeerd plat voor een tijdje, genoeg om je uit de voeten te maken. Dit om jullie een beetje een idee te geven dat het hier toch wel anders in de natuur toegaat dan in het gekanaliseerde Nederland.
Ik ga binnenkort ook op jacht met mijn maatje Kelly, wij zullen goed voorbereid zijn (Kelly jaagt hier al vele jaren).
Het is hier, zeker voor de tijd van het jaar, schitterend weer! Mijn graansilovogelvoerhuis (leuke voor Wordfeud) wordt druk bezocht door boomklevers, spechten, koolmezen, Blue Jay's, enz. Alles is druk bezig om zich voor te bereiden op de rap naderende winter. Moeilijk voor te stellen dat vaak rond Haloween de schakelaar omgaat en de temperatuur omlaag duikelt gevolgd door de onvermijdelijke sneeuw. De tuin is winterklaar, ik moet nog even snel het dak op om de feestdagenverlichting weer goed vast te zetten (gaat een beetje moeilijk als er sneeuw op het dak ligt).
Rik en Koen gaan goed zowel op school als prive. Rik haalt mooie cijfers en Koen begint te wennen aan het fenomeen genaamd huiswerk. San werkt veel en vindt het allemaal leuk om te doen. Volgende week heeft ze weer een job interview.
Het jachtseizoen is geopend, via de media sijpelen regelmatig berichten binnen over jachtongelukken en over aanvallen van dieren op jagers. Vooral de onervaren hobbyisten zonder verstand van zaken kunnen in grote of dodelijke problemen komen. Je moet je voorstellen dat je een jachtgebied krijgt toegewezen om te mogen jagen op bv herten. Deze jachtgebieden zijn werkelijk enorm groot en afgelegen, mobieltjes werken hier niet, geen bereik.........
De natuur is in deze gebieden ongerept dus als je op herten jaagt dan lopen daar ook de natuurlijke vijanden rond te banjeren zoals Zwarte, Grizly Beren en Cougars (Poema's). Onontbeerlijk onderdeel van je uitrusting zou beren pepperspray moeten zijn, deze variant is vele malen krachtiger dan de menselijke versie (uit eigen ervaring kan ik je verzekeren dat dit al niet prettig is). Spuit je berenspray op het gezicht van een mens dan is de kans groot dat dit fataal is, in een vliegtuig boven Alaska ging een container berenpepperspray af en niemand overleefde de ramp.........Word je aangevallen dan is voornoemde spray je voornaamste redmiddel naast een zogenaamde shotgun welke een verwoestende lading afvuurt op een korte afstand. Een beer gaat na een lading spray gegarandeerd plat voor een tijdje, genoeg om je uit de voeten te maken. Dit om jullie een beetje een idee te geven dat het hier toch wel anders in de natuur toegaat dan in het gekanaliseerde Nederland.
Ik ga binnenkort ook op jacht met mijn maatje Kelly, wij zullen goed voorbereid zijn (Kelly jaagt hier al vele jaren).
Het is hier, zeker voor de tijd van het jaar, schitterend weer! Mijn graansilovogelvoerhuis (leuke voor Wordfeud) wordt druk bezocht door boomklevers, spechten, koolmezen, Blue Jay's, enz. Alles is druk bezig om zich voor te bereiden op de rap naderende winter. Moeilijk voor te stellen dat vaak rond Haloween de schakelaar omgaat en de temperatuur omlaag duikelt gevolgd door de onvermijdelijke sneeuw. De tuin is winterklaar, ik moet nog even snel het dak op om de feestdagenverlichting weer goed vast te zetten (gaat een beetje moeilijk als er sneeuw op het dak ligt).
Rik en Koen gaan goed zowel op school als prive. Rik haalt mooie cijfers en Koen begint te wennen aan het fenomeen genaamd huiswerk. San werkt veel en vindt het allemaal leuk om te doen. Volgende week heeft ze weer een job interview.
zondag 5 oktober 2014
De tent
De afgelopen week besloot Susanne naar haar manager te stappen en te vragen of er een mogelijkheid was om in vaste dienst te komen. Na wat geblader in de agenda keek de manager haar aan en zei "ik zet je in op de volgende weekenden en doordeweekse dagen en neem je aan als Licensed Practical Nurse. Ik kreeg een sms op mijn werk met het vriendelijke doch dringende verzoek om mijn vrouw te bellen. Ze vertelde me opgewonden het hele verhaal en was en is nog steeds in een juichstemming.
Vandaag heeft ze haar eerste zelfstandige dienst als Nurse en moet een groep Health Care Aids aansturen. Ze was gisteren best zenuwachtig maar ze kan het wel, bijzonder om de te zien hoe snel San zich ontwikkelt.
Rik heeft het druk op school, hij is hard en gemotiveerd aan het leren. Gaat op vrije uren naar de bibliotheek van school om daar vragen te kunnen stellen aan leraren. Zijn eerste cijfer voor Science is binnen, een 8.3 dus alle reden om opgelucht adem te halen. Net nog even samen met mijn oudste zoon naar Staples geweest, een winkel in kantoorartikelen, om een potlood en schetsboeken te kopen. Rik vindt het heerlijk om te tekenen, hij begint zich te ontwikkelen in de tekenkunst en maakt prachtige schetsen.Een paar maanden geleden had Rik samen met zijn vriend Jeff een tentje gekocht en deze in "onze" achtertuin gezet. Inmiddels heeft deze chill plek ook bij andere vrienden bekendheid gekregen en is een soort van ontmoetingsplek geworden. Binnenin is de tent voorzien van electriciteit, ventilator en verwarming. Aan de muren hangen schilderijen, op de grond vloerbedekking, stoelen en voetenbankjes. Regelmatig worden hier films gedraaid en is het een gezellige boel. De vrienden komen hier niet op de fiets of brommer maar met de auto, parkeergelegenheid genoeg en wij als papa en mama vinden het ook gezellig en zijn vooral heel blij dat Rik de Nederlandse manier van chillen hier heeft geintroduceerd en met veel succes!
Op het front van het vrouwelijk schoon is het momenteel rustig en besteed onze oudste telg zijn vrije tijd aan studeren en zijn vrienden, HEERLIJK!
Koen is er nu achter gekomen dat ook hij eraan moet geloven, er moet huiswerk gemaakt worden.....
Het niveau is hoger geworden en hij wordt voorbereid op Highschool. Ik heb contact gehad met een leraar die de belangrijkste vakken doet en zijn berichtgeving is geruststellend, Koen doet hard zijn best en de leraar is tevreden met zijn ontwikkeling. Allemaal interessante ontwikkelingen, Koen zit midden in de puberteit (een milde vorm), hij groeit nu iets minder snel maar snel genoeg om regelmatig kleding en schoeisel te moeten kopen. Zijn smaak op deze gebieden groeit mee dus even snel wat kopen zit er niet meer in, nee ons meneertje krijgt zijn eigen wensen.
Verder heeft hij het druk met voetbal, veel trainingen en wedstrijden, met zijn liesblessure gaat het beter, hij moet hier wel veel aandacht aan besteden want het is een typische blessure die voorkomt bij kinderen van zijn leeftijd omdat ze zo snel groeien. De Nederlandse manier van keepen van onze Koen wordt met veel interesse en regelmatig ontzag bekeken. Gisteren vond Koen het nodig om de spits van de tegenstander 1 meter van de doellijn 3 keer uit te kappen en daarna met een bekeken pass weer de bal bij zijn verdediging te plaatsen. Dat hij zijn vader en moeder daarbij regelmatig een hartverzakking bezorgt mag de pret niet drukken.
Na de -7 van een paar dagen geleden is het nu weer schitterend herfstweer, blauwe luchten, zon en 16 graden of hoger.
Vandaag heeft ze haar eerste zelfstandige dienst als Nurse en moet een groep Health Care Aids aansturen. Ze was gisteren best zenuwachtig maar ze kan het wel, bijzonder om de te zien hoe snel San zich ontwikkelt.
Rik heeft het druk op school, hij is hard en gemotiveerd aan het leren. Gaat op vrije uren naar de bibliotheek van school om daar vragen te kunnen stellen aan leraren. Zijn eerste cijfer voor Science is binnen, een 8.3 dus alle reden om opgelucht adem te halen. Net nog even samen met mijn oudste zoon naar Staples geweest, een winkel in kantoorartikelen, om een potlood en schetsboeken te kopen. Rik vindt het heerlijk om te tekenen, hij begint zich te ontwikkelen in de tekenkunst en maakt prachtige schetsen.Een paar maanden geleden had Rik samen met zijn vriend Jeff een tentje gekocht en deze in "onze" achtertuin gezet. Inmiddels heeft deze chill plek ook bij andere vrienden bekendheid gekregen en is een soort van ontmoetingsplek geworden. Binnenin is de tent voorzien van electriciteit, ventilator en verwarming. Aan de muren hangen schilderijen, op de grond vloerbedekking, stoelen en voetenbankjes. Regelmatig worden hier films gedraaid en is het een gezellige boel. De vrienden komen hier niet op de fiets of brommer maar met de auto, parkeergelegenheid genoeg en wij als papa en mama vinden het ook gezellig en zijn vooral heel blij dat Rik de Nederlandse manier van chillen hier heeft geintroduceerd en met veel succes!
Op het front van het vrouwelijk schoon is het momenteel rustig en besteed onze oudste telg zijn vrije tijd aan studeren en zijn vrienden, HEERLIJK!
Koen is er nu achter gekomen dat ook hij eraan moet geloven, er moet huiswerk gemaakt worden.....
Het niveau is hoger geworden en hij wordt voorbereid op Highschool. Ik heb contact gehad met een leraar die de belangrijkste vakken doet en zijn berichtgeving is geruststellend, Koen doet hard zijn best en de leraar is tevreden met zijn ontwikkeling. Allemaal interessante ontwikkelingen, Koen zit midden in de puberteit (een milde vorm), hij groeit nu iets minder snel maar snel genoeg om regelmatig kleding en schoeisel te moeten kopen. Zijn smaak op deze gebieden groeit mee dus even snel wat kopen zit er niet meer in, nee ons meneertje krijgt zijn eigen wensen.
Verder heeft hij het druk met voetbal, veel trainingen en wedstrijden, met zijn liesblessure gaat het beter, hij moet hier wel veel aandacht aan besteden want het is een typische blessure die voorkomt bij kinderen van zijn leeftijd omdat ze zo snel groeien. De Nederlandse manier van keepen van onze Koen wordt met veel interesse en regelmatig ontzag bekeken. Gisteren vond Koen het nodig om de spits van de tegenstander 1 meter van de doellijn 3 keer uit te kappen en daarna met een bekeken pass weer de bal bij zijn verdediging te plaatsen. Dat hij zijn vader en moeder daarbij regelmatig een hartverzakking bezorgt mag de pret niet drukken.
Na de -7 van een paar dagen geleden is het nu weer schitterend herfstweer, blauwe luchten, zon en 16 graden of hoger.
zaterdag 27 september 2014
Herfst
Alsof er een knop wordt omgezet door Moeder Natuur, eergisteren was er veel wind en regen en nu bij het opstaan is het buiten 2 graden. De herfst is hier prachig maar kort, slechts een paar weken staan de bomen en struiken in hun prachtige herfstkleuren en zijn dan kaal. Dit proces is nu gaande, we gaan ons langzaam opmaken voor de winter. De dieren buiten zijn druk bezig om hun vetvoorraad aan te vullen, San en ik doen het tegenovergestelde want de ontspannen vrije weken die we hebben gehad hebben onze vetvoorraad naar een bedenkelijk niveau gestuwd.
Onlangs is er hier vlakbij een sportschool geopend en zijn we hier sinds een week aan het trainen. Ik heb al enige keren aangegeven dat alles hier groot is maar deze sportschool is, inderdaad, gigantisch!
We beginnen met de warming up op de loopband (daar staan er zo'n 20 van), allen voorzien van tv en geluidsinstallatie, en als dit nog niet genoeg is dan is er nog een megascherm om je af te leiden van je lichamelijke pijntjes.
Er staat teveel om op te noemen, twee verdiepingen vol met de modernste fitness apparatuur en erg rustig (hoe zou het toch komen dat er hier zoveel overgewicht is). Ik (Frenk) ben al aardig wat pondjes kwijt en dat voelt een stuk beter aan, heerlijk!
Als we ons sport programma hebben afgewerkt dan eindigen we bij het lekkerste gedeelte, namelijk de massagestoelen. Ik noem deze de SM stoelen want deze krachtpatsers kneden je spierweefsel tot het uiterste. Ik zet mijn kneedkampioen op bijna de hoogste stand en wordt in 20 minuten gekneed, geschud en uit elkaar getrokken en stap, bijna herboren, weer in de auto.
Het gewone leven is weer begonnen, San draait veel diensten en heeft het naar haar zin, volgens haar is het nu een makkie omdat ze niet meer hoeft te leren. Rik en Koen weer zonder te morren naar school en de heren zijn zeer gemotiveerd, heerlijk we zijn blij dat ze het weer zo goed oppakken.
Nu we de fundering hebben gelegd in Canada zijn we nu bezig om verder te bouwen, we doen het wel aardig zou ik zo zeggen.
Onlangs is er hier vlakbij een sportschool geopend en zijn we hier sinds een week aan het trainen. Ik heb al enige keren aangegeven dat alles hier groot is maar deze sportschool is, inderdaad, gigantisch!
We beginnen met de warming up op de loopband (daar staan er zo'n 20 van), allen voorzien van tv en geluidsinstallatie, en als dit nog niet genoeg is dan is er nog een megascherm om je af te leiden van je lichamelijke pijntjes.
Er staat teveel om op te noemen, twee verdiepingen vol met de modernste fitness apparatuur en erg rustig (hoe zou het toch komen dat er hier zoveel overgewicht is). Ik (Frenk) ben al aardig wat pondjes kwijt en dat voelt een stuk beter aan, heerlijk!
Als we ons sport programma hebben afgewerkt dan eindigen we bij het lekkerste gedeelte, namelijk de massagestoelen. Ik noem deze de SM stoelen want deze krachtpatsers kneden je spierweefsel tot het uiterste. Ik zet mijn kneedkampioen op bijna de hoogste stand en wordt in 20 minuten gekneed, geschud en uit elkaar getrokken en stap, bijna herboren, weer in de auto.
Het gewone leven is weer begonnen, San draait veel diensten en heeft het naar haar zin, volgens haar is het nu een makkie omdat ze niet meer hoeft te leren. Rik en Koen weer zonder te morren naar school en de heren zijn zeer gemotiveerd, heerlijk we zijn blij dat ze het weer zo goed oppakken.
Nu we de fundering hebben gelegd in Canada zijn we nu bezig om verder te bouwen, we doen het wel aardig zou ik zo zeggen.
zaterdag 23 augustus 2014
Geslaagd!
Eindelijk het verlossende woord, geslaagd! San kreeg op haar laatste praktijk dag een werkelijk prachtige evaluatie van haar instructrice. Een vrachtwagen vol complimenten en een treinlading met excellent performance, oftewel een 100% score. Onze super vrouw/moeder kwam met hoogrode wangen thuis, verdwaasd stamelt ze dat ze klaar is maar dit amper kan bevatten. Ik kon de afgelopen 20 maanden San uittekenen zittende aan de eettafel omringd door indrukwekkende stapels boeken en starend naar haar onlosmakelijke laptop. Bij werkelijk ieder sociaal evenement, boodschappen doen, enz zat de verkrampte en gehaaste uitspraak "we moeten opschieten want ik moet een assignment inleveren of heb binnenkort examen nr 48 of iets anders zeer belangrijks. En om het allemaal wat relaxter te maken......elke keer was er de druk dat als ze zou zakken voor het een of het ander ze ipv nu klaar te zijn dit zou worden uitgesteld naar mei 2015. Ik vraag jullie lezers wie haar dit na doet op haar jeugdige leeftijd en om te moeten gaan met alle druk in een andere taal en dan ook nog is te kunnen zeggen dat ze voor alles voldoendes heeft gehaald. Ja, ik weet dat ik nu lyrisch ben in het ophemelen van mijn vrouw maar wees eerlijk ze heeft dit zo verdiend. San je staat in de schijnwerpers als Topper van de Practical Nurses.
Zo dat is eruit! Langzaam maar zeker komt er wat ontspanning in de familie Klinge. Rik en Koen voelen dit feilloos aan en maken dankbaar gebruik van de euforische stemming van hun papa en mama. Rik geniet van de sponsoring van zijn "wereldauto"
en Koen is druk met de aankoop van topvedetten voor zijn Playstation 3 FIFA Worldcup spel waar sponsoring onontbeerlijk is om de juiste aankopen te kunnen doen. Als zijn favorieten scoren dan donderen de eekhoorns van schrik uit de ons omringende bomen.
Rik is nu aan het oppassen en vult zijn spaarcentjes aan, gisteren kreeg hij een handvol dollar biljetten voor het voeren van de katten van de buren. Zelfs wij verbazen (verbijsteren) ons over de riante beloningen die onze charmeur krijgt voor toch niet al te veel werk. Trouw stort hij zijn dollars op zijn spaarekening die zolangzamerhand impossante vormen begint aan te nemen.
Langzaam maar zeker springen er steeds meer stress olifanten van mijn rug. Het idee dat we straks een dubbel inkomen hebben en ik niet meer al die 16 uurs diensten moet doen vervult me met gelukzaligheid en trots. Potverdikkeme, dat flikken we toch maar even mooi! Onder het motto "waar een wil is is een weg" mogen we zeggen dat we op schema liggen.
Nog 11 dagen en dan gaan we genieten van een, en dat mag ik denk ik wel zeggen, welverdiende vakantie.
Zo dat is eruit! Langzaam maar zeker komt er wat ontspanning in de familie Klinge. Rik en Koen voelen dit feilloos aan en maken dankbaar gebruik van de euforische stemming van hun papa en mama. Rik geniet van de sponsoring van zijn "wereldauto"
Rik is nu aan het oppassen en vult zijn spaarcentjes aan, gisteren kreeg hij een handvol dollar biljetten voor het voeren van de katten van de buren. Zelfs wij verbazen (verbijsteren) ons over de riante beloningen die onze charmeur krijgt voor toch niet al te veel werk. Trouw stort hij zijn dollars op zijn spaarekening die zolangzamerhand impossante vormen begint aan te nemen.
Langzaam maar zeker springen er steeds meer stress olifanten van mijn rug. Het idee dat we straks een dubbel inkomen hebben en ik niet meer al die 16 uurs diensten moet doen vervult me met gelukzaligheid en trots. Potverdikkeme, dat flikken we toch maar even mooi! Onder het motto "waar een wil is is een weg" mogen we zeggen dat we op schema liggen.
Nog 11 dagen en dan gaan we genieten van een, en dat mag ik denk ik wel zeggen, welverdiende vakantie.
dinsdag 12 augustus 2014
Rijbewijs
(door lange werkdagen is er enige vertraging opgelopen, sorry)
Rik moest vanmorgen om 09.30 afrijden voor zijn rijbewijs. Hij was weer behoorlijk zenuwachtig, San bracht hem naar de examinator (ik moest weer eens werken). Na een half uur zweten kwam dan eindelijk het verlossende woord, geslaagd! Dolgelukkig is onze oudste telg, hij kan het amper bevatten maar hij heeft zijn mobiliteit terug. Meteen zat Rik al zijn vrienden af te bellen en afspraken te maken want nu hoeft hij nergens meer heengebracht te worden en dat geeft hem en ons als gezin een heleboel voldoening en rust. Klasse Rik, we zijn Grizly beretrots op je!
Nog een week of 4 en dan zetten we voor 16 dagen voet op Nederlandse bodem. De zomer vliegt voorbij, de ene hittegolf volgt de andere op, 27-30 graden is inmiddels gewoon geworden. De zo karakteristieke thunderstorms die voor de broodnodige neerslag en afkoeling zorgen zijn zeldzaam. Vorig jaar vroegen we ons nog af waarom de Canadesen airco in huis hebben maar nu weten we het antwoord. Vooral de nachten zijn moeilijk, zeker als je veel overwerkt en je 's morgens uit je bed strompelt met het idee dat je er net 5 minuten in ligt.
We houden nog steeds het Nederlandse nieuws in de gaten en verbazen ons over het gigantische verschil met waar wij nu wonen en werken. Er is hier zoveel werk, ongelooflijk, de economie draait hier bijna op volle toeren. Ik zeg bijna omdat er veel meer banen zijn dan beschikbare mensen.
Dat is bijna niet voor te stellen maar toch is het zo, de olie en gas industrie draait op volle toeren en is bezig gigantisch uit te breiden. De economische vooruitzichten zijn dan ook geweldig.
San zit in haar laatste 2 weken van haar opleiding, deze week haar laatste assignment ingeleverd en verbaasd vraagt ze zich nu af of ze geen huiswerk meer heeft. Waar ze nu stage loopt zijn ze zeer over onze San te spreken en wordt haar meerdere malen verteld dat ze toch vooral moet solliciteren. Hier is veel vraag naar verpleegkundigen en als je begint met werken ligt je salaris op een, zeker voor Nederlandse begrippen, hoog niveau.
Rik is lyrisch over zijn auto, de motor liep niet naar wens volgens hem had dat te maken met het luchtfilter. In een minuut had hij het oude filter eruit gehaald, ik stond met mijn ogen te knipperen (mijn technische kennis is bedroevend). Wij naar Canadian Tire en voor $20 een nieuwe gehaald, ik heb deze maar gesponsord want ik heb de auto aan Rik geleverd zonder, juist, een schoon luchtfilter. Het kostte hem weer een minuutje het filter te plaatsen, de motor werd gestart en inderdaad hij loopt weer als een zonnetje! Ik krijg een dikke knuffel van hem en voel me de rijkste man ter wereld, wat heb ik toch 2 geweldige kerels die ik mijn zoons mag noemen.
Koen groeit als een raket, ongelooflijk! Koentje is inmiddels een forse Koen geworden en torent boven zijn leeftijdsgenoten uit. Ik liep laatst met hem door de St Albert mall voor een boodschap en Koen had het hoogste woord over de nieuwste Adidas voetbalschoenen en probeerde me de plaatselijke sportzaak in te praten. Dat Koen aan het transformeren is tot een atletische en knappe jongeman wordt ook opgemerkt door de plaatselijke schonen. Er liep ons een groepje jonge dames tegemoet die bij het zien van Koen elkaar aanstootten en hem glimlachend van top tot teen opnamen. Toen ze ons passeerden hoorde ik hun nekwervels kraken van het omkijken. En onze Koen.....hij zag of hoorde niks want hij had het veel te druk om zijn vader de enorme voordelen van de nieuwst voetbalschoenen uit te leggen.
Rik moest vanmorgen om 09.30 afrijden voor zijn rijbewijs. Hij was weer behoorlijk zenuwachtig, San bracht hem naar de examinator (ik moest weer eens werken). Na een half uur zweten kwam dan eindelijk het verlossende woord, geslaagd! Dolgelukkig is onze oudste telg, hij kan het amper bevatten maar hij heeft zijn mobiliteit terug. Meteen zat Rik al zijn vrienden af te bellen en afspraken te maken want nu hoeft hij nergens meer heengebracht te worden en dat geeft hem en ons als gezin een heleboel voldoening en rust. Klasse Rik, we zijn Grizly beretrots op je!
Nog een week of 4 en dan zetten we voor 16 dagen voet op Nederlandse bodem. De zomer vliegt voorbij, de ene hittegolf volgt de andere op, 27-30 graden is inmiddels gewoon geworden. De zo karakteristieke thunderstorms die voor de broodnodige neerslag en afkoeling zorgen zijn zeldzaam. Vorig jaar vroegen we ons nog af waarom de Canadesen airco in huis hebben maar nu weten we het antwoord. Vooral de nachten zijn moeilijk, zeker als je veel overwerkt en je 's morgens uit je bed strompelt met het idee dat je er net 5 minuten in ligt.
We houden nog steeds het Nederlandse nieuws in de gaten en verbazen ons over het gigantische verschil met waar wij nu wonen en werken. Er is hier zoveel werk, ongelooflijk, de economie draait hier bijna op volle toeren. Ik zeg bijna omdat er veel meer banen zijn dan beschikbare mensen.
Dat is bijna niet voor te stellen maar toch is het zo, de olie en gas industrie draait op volle toeren en is bezig gigantisch uit te breiden. De economische vooruitzichten zijn dan ook geweldig.
San zit in haar laatste 2 weken van haar opleiding, deze week haar laatste assignment ingeleverd en verbaasd vraagt ze zich nu af of ze geen huiswerk meer heeft. Waar ze nu stage loopt zijn ze zeer over onze San te spreken en wordt haar meerdere malen verteld dat ze toch vooral moet solliciteren. Hier is veel vraag naar verpleegkundigen en als je begint met werken ligt je salaris op een, zeker voor Nederlandse begrippen, hoog niveau.
Rik is lyrisch over zijn auto, de motor liep niet naar wens volgens hem had dat te maken met het luchtfilter. In een minuut had hij het oude filter eruit gehaald, ik stond met mijn ogen te knipperen (mijn technische kennis is bedroevend). Wij naar Canadian Tire en voor $20 een nieuwe gehaald, ik heb deze maar gesponsord want ik heb de auto aan Rik geleverd zonder, juist, een schoon luchtfilter. Het kostte hem weer een minuutje het filter te plaatsen, de motor werd gestart en inderdaad hij loopt weer als een zonnetje! Ik krijg een dikke knuffel van hem en voel me de rijkste man ter wereld, wat heb ik toch 2 geweldige kerels die ik mijn zoons mag noemen.
Koen groeit als een raket, ongelooflijk! Koentje is inmiddels een forse Koen geworden en torent boven zijn leeftijdsgenoten uit. Ik liep laatst met hem door de St Albert mall voor een boodschap en Koen had het hoogste woord over de nieuwste Adidas voetbalschoenen en probeerde me de plaatselijke sportzaak in te praten. Dat Koen aan het transformeren is tot een atletische en knappe jongeman wordt ook opgemerkt door de plaatselijke schonen. Er liep ons een groepje jonge dames tegemoet die bij het zien van Koen elkaar aanstootten en hem glimlachend van top tot teen opnamen. Toen ze ons passeerden hoorde ik hun nekwervels kraken van het omkijken. En onze Koen.....hij zag of hoorde niks want hij had het veel te druk om zijn vader de enorme voordelen van de nieuwst voetbalschoenen uit te leggen.
Abonneren op:
Posts (Atom)