zaterdag 27 september 2014

Herfst

Alsof er een knop wordt omgezet door Moeder Natuur, eergisteren was er veel wind en regen en nu bij het opstaan is het buiten 2 graden. De herfst is hier prachig maar kort, slechts een paar weken staan de bomen en struiken in hun prachtige herfstkleuren en zijn dan kaal. Dit proces is nu gaande, we gaan ons langzaam opmaken voor de winter. De dieren buiten zijn druk bezig om hun vetvoorraad aan te vullen, San en ik doen het tegenovergestelde want de ontspannen vrije weken die we hebben gehad hebben onze vetvoorraad naar een bedenkelijk niveau gestuwd.

Onlangs is er hier vlakbij een sportschool geopend en zijn we hier sinds een week aan het trainen. Ik heb al enige keren aangegeven dat alles hier groot is maar deze sportschool is, inderdaad, gigantisch!
We beginnen met de warming up op de loopband (daar staan er zo'n 20 van), allen voorzien van tv en geluidsinstallatie, en als dit nog niet genoeg is dan is er nog een megascherm om je af te leiden van je lichamelijke pijntjes.

Er staat teveel om op te noemen, twee verdiepingen vol met de modernste fitness apparatuur en erg rustig (hoe zou het toch komen dat er hier zoveel overgewicht is). Ik (Frenk) ben al aardig wat pondjes kwijt en dat voelt een stuk beter aan, heerlijk!
Als we ons sport programma hebben afgewerkt dan eindigen we bij het lekkerste gedeelte, namelijk de massagestoelen. Ik noem deze de SM stoelen want deze krachtpatsers kneden je spierweefsel tot het uiterste. Ik zet mijn kneedkampioen op bijna de hoogste stand en wordt in 20 minuten gekneed, geschud en uit elkaar getrokken en stap, bijna herboren, weer in de auto.

Het gewone leven is weer begonnen, San draait veel diensten en heeft het naar haar zin, volgens haar is het nu een makkie omdat ze niet meer hoeft te leren. Rik en Koen weer zonder te morren naar school en de heren zijn zeer gemotiveerd, heerlijk we zijn blij dat ze het weer zo goed oppakken.

Nu we de fundering hebben gelegd in Canada zijn we nu bezig om verder te bouwen, we doen het wel aardig zou ik zo zeggen.

zaterdag 23 augustus 2014

Geslaagd!

Eindelijk het verlossende woord, geslaagd! San kreeg op haar laatste praktijk dag een werkelijk prachtige evaluatie van haar instructrice. Een vrachtwagen vol complimenten en een treinlading met excellent performance, oftewel een 100% score. Onze super vrouw/moeder kwam met hoogrode wangen thuis, verdwaasd stamelt ze dat ze klaar is maar dit amper kan bevatten. Ik kon de afgelopen 20 maanden San uittekenen zittende aan de eettafel omringd door indrukwekkende stapels boeken en starend naar haar onlosmakelijke laptop. Bij werkelijk ieder sociaal evenement, boodschappen doen, enz zat de verkrampte en gehaaste uitspraak "we moeten opschieten want ik moet een assignment inleveren of heb binnenkort examen nr 48 of iets anders zeer belangrijks. En om het allemaal wat relaxter te maken......elke keer was er de druk dat als ze zou zakken voor het een of het ander ze ipv nu klaar te zijn dit zou worden uitgesteld naar mei 2015. Ik vraag jullie lezers wie haar dit na doet op haar jeugdige leeftijd en om te moeten gaan met alle druk in een andere taal en dan ook nog is te kunnen zeggen dat ze voor alles voldoendes heeft gehaald. Ja, ik weet dat ik nu lyrisch ben in het ophemelen van mijn vrouw maar wees eerlijk ze heeft dit zo verdiend. San je staat in de schijnwerpers als Topper van de Practical Nurses.



Zo dat is eruit! Langzaam maar zeker komt er wat ontspanning in de familie Klinge. Rik en Koen voelen dit feilloos aan en maken dankbaar gebruik van de euforische stemming van hun papa en mama. Rik geniet van de sponsoring van zijn "wereldauto"

 en Koen is druk met de aankoop van topvedetten voor zijn Playstation 3 FIFA Worldcup spel waar sponsoring onontbeerlijk is om de juiste aankopen te kunnen doen. Als zijn favorieten scoren dan donderen de eekhoorns van schrik uit de ons omringende bomen.


Rik is nu aan het oppassen en vult zijn spaarcentjes aan, gisteren kreeg hij een handvol dollar biljetten voor het voeren van de katten van de buren. Zelfs wij verbazen (verbijsteren) ons over de riante beloningen die onze charmeur krijgt voor toch niet al te veel werk. Trouw stort hij zijn dollars op zijn spaarekening die zolangzamerhand impossante vormen begint aan te nemen.

Langzaam maar zeker springen er steeds meer stress olifanten van mijn rug. Het idee dat we straks een dubbel inkomen hebben en ik niet meer al die 16 uurs diensten moet doen vervult me met gelukzaligheid en trots. Potverdikkeme, dat flikken we toch maar even mooi! Onder het motto "waar een wil is is een weg" mogen we zeggen dat we op schema liggen.

Nog 11 dagen en dan gaan we genieten van een, en dat mag ik denk ik wel zeggen, welverdiende vakantie.

dinsdag 12 augustus 2014

Rijbewijs

(door lange werkdagen is er enige vertraging opgelopen, sorry)

Rik moest vanmorgen om 09.30 afrijden voor zijn rijbewijs. Hij was weer behoorlijk zenuwachtig, San bracht hem naar de examinator (ik moest weer eens werken). Na een half uur zweten kwam dan eindelijk het verlossende woord, geslaagd! Dolgelukkig is onze oudste telg, hij kan het amper bevatten maar hij heeft zijn mobiliteit terug. Meteen zat Rik al zijn vrienden af te bellen en afspraken te maken want nu hoeft hij nergens meer heengebracht te worden en dat geeft hem en ons als gezin een heleboel voldoening en rust. Klasse Rik, we zijn Grizly beretrots op je!

Nog een week of 4 en dan zetten we voor 16 dagen voet op Nederlandse bodem. De zomer vliegt voorbij, de ene hittegolf volgt de andere op, 27-30 graden is inmiddels gewoon geworden. De zo karakteristieke thunderstorms die voor de broodnodige neerslag en afkoeling zorgen zijn zeldzaam. Vorig jaar vroegen we ons nog af waarom de Canadesen airco in huis hebben maar nu weten we het antwoord. Vooral de nachten zijn moeilijk, zeker als je veel overwerkt en je 's morgens uit je bed strompelt met het idee dat je er net 5 minuten in ligt.

We houden nog steeds het Nederlandse nieuws in de gaten en verbazen ons over het gigantische verschil met waar wij nu wonen en werken. Er is hier zoveel werk, ongelooflijk, de economie draait hier bijna op volle toeren. Ik zeg bijna omdat er veel meer banen zijn dan beschikbare mensen.
Dat is bijna niet voor te stellen maar toch is het zo, de olie en gas industrie draait op volle toeren en is bezig gigantisch uit te breiden. De economische vooruitzichten zijn dan ook geweldig.

San zit in haar laatste 2 weken van haar opleiding, deze week haar laatste assignment ingeleverd en verbaasd vraagt ze zich nu af of ze geen huiswerk meer heeft. Waar ze nu stage loopt zijn ze zeer over onze San te spreken en wordt haar meerdere malen verteld dat ze toch vooral moet solliciteren. Hier is veel vraag naar verpleegkundigen en als je begint met werken ligt je salaris op een, zeker voor Nederlandse begrippen, hoog niveau.

Rik is lyrisch over zijn auto, de motor liep niet naar wens volgens hem had dat te maken met het luchtfilter. In een minuut had hij het oude filter eruit gehaald, ik stond met mijn ogen te knipperen (mijn technische kennis is bedroevend). Wij naar Canadian Tire en voor $20 een nieuwe gehaald, ik heb deze maar gesponsord want ik heb de auto aan Rik geleverd zonder, juist, een schoon luchtfilter. Het kostte hem weer een minuutje het filter te plaatsen, de motor werd gestart en inderdaad hij loopt weer als een zonnetje! Ik krijg een dikke knuffel van hem en voel me de rijkste man ter wereld, wat heb ik toch 2 geweldige kerels die ik mijn zoons mag noemen.

Koen groeit als een raket, ongelooflijk! Koentje is inmiddels een forse Koen geworden en torent boven zijn leeftijdsgenoten uit. Ik liep laatst met hem door de St Albert mall voor een boodschap en Koen had het hoogste woord over de nieuwste Adidas voetbalschoenen en probeerde me de plaatselijke sportzaak in te praten. Dat Koen aan het transformeren is tot een atletische en knappe jongeman wordt ook opgemerkt door de plaatselijke schonen. Er liep ons een groepje jonge dames tegemoet die bij het zien van Koen elkaar aanstootten en hem glimlachend van top tot teen opnamen. Toen ze ons passeerden hoorde ik hun nekwervels kraken van het omkijken. En onze Koen.....hij zag of hoorde niks want hij had het veel te druk om zijn vader de enorme voordelen van de nieuwst voetbalschoenen uit te leggen.

dinsdag 8 juli 2014

Natuur

Het is al weer even geleden dat we van ons hebben laten horen. We zijn erg druk met van alles en nog wat. De jongens hebben hun schooljaar goed afgesloten en zijn met goede cijfers overgegaan. Na de schoolvakantie gaat Rik naar grade 12, het laatste jaar van Highschool. En Koen naar grade 9, het laatste jaar van junior Highschool. We zijn trots op onze jongens. Ze hebben het maar mooi weer gedaan in een andere taal. San is geslaagd voor de laatste examens en hoeft nu alleen nog maar 2 keer stage te lopen. In juni in mental health en in augustus in palliative care. Frenk draait de nodige diensten in de bak en is druk bezig zijn netwerk uit te breiden.
We genieten inmiddels van de zomer met heerlijk weer, lekkere temperaturen en een strak blauwe hemel iedere dag weer. Geeft ondanks de drukke werkschema's van San en Frenk toch wel vakantiegevoel.
Ook de natuur om ons heen is schitterend. We zullen jullie wat mooie foto's laten zien van wat er om ons huis gebeurt. San heeft ze gemaakt.




Dit is Van Gogh ( zo noemt de buurvrouw hem/haar, heeft te maken met zijn/haar oor). Van Gogh is blind aan 1 oog maar dat hindert hem/haar niet om de andere eekhoorns flink achter na te zitten.

Dit is scratch ( zo noemt de buurvrouw hem/haar). Scratch heeft krassen op zijn/haar linker zij. 




Scratch zit flink lawaai te maken naar van Gogh om hem/ haar weg te jagen van de pinda's.








woensdag 7 mei 2014

Lekker buiten.......

Over het weer kunnen we kort zijn, veel te koud, dikke punt.

Vorige week zijn we met zijn viertjes heerlijk twee dagen naar Banff geweest. Het was frisjes maar we hadden veel zon en hebben veel mooie dingen gezien. Een mooie bezienswaardigheid en eigenlijk wel wereldberoemd is Lake Louise. Het ligt op grotere hoogte en dat bleek ook wel want het meer was nog in haar geheel bevroren en overal lag sneeuw, er werd zelfs nog gelanglauft.
Heerlijk ontspannen was ons verblijf in Banff Upper Hot Springs, voor 1880 een heilige badplaats voor de Indianen, in 1882 "ontdekt" door Canadese spoorwerkers welke de aanzet was tot de totstandkoming van Canada's eerste national park Banff. Het heilzame water is 40 graden Celsius, je zit in de buitenlucht (+5) en kijkt naar een prachtig panorama, namelijk de Rockies.
Je kijkt je ogen uit, ook naar het badderend publiek, ik weet van mezelf dat ik 5 kg te zwaar ben en ik weet ook dat ik druk bezig ben om die d.m.v. hardlopen en minder eten voornoemde kilo's in 2 maanden kwijt te raken. Helaas zag ik hier veelal jonge mensen die het niet slecht hadden gedaan in een commercial van Greenpeace......... Veel te zwaar en zoals Rik het treffend verwoordde "sinds deze zwaargewichten zich hebben ondergedompeld is het water ons letterlijk naar de lippen gestegen". In Noord Amerika is er veel overgewicht, de verleidingen zijn groot, enorme hamburger ketens, enz.

We zagen ook herten zoals whitetails en zijn grotere familie als de Elk, en deze zijn groot.....ze kunnen 500 kg wegen en hun schouderhoogte is rond 1.50 meter. Dit is een van de grootste zoogdieren in Canada en als je ze van dichtbij ziet dan besef je het pas. Het komend najaar schrijf ik me in voor de jacht en zal dan tags krijgen voor Whitetails en Elk. Ik hoor op de achtergrond al de awhhs en aaahs maar ik kan jullie verzekeren dat de beheersjacht noodzakelijk is.

Wat was het fijn, ondanks dat het maar voor 2 dagen was. We zijn weer druk met leren en werken maar hebben leuke vooruitzichten. Ik ga half juni met Rik en Koen naar Saskatchewan (7 uur rijden) voor een visvakantie. Alleen de mannen dit keer, we verblijven in een cabin en een boot zit bij de deal. Er zit veel vis en de cabin ligt in Meadow Lake Provincial Park (1600 vierkante km, 113 km lang en 32 km breed). Als je dit bekijkt op de kaart van de provincie Saskatchewan besef je des te meer hoe enorm groot Canada is. Rik en Koen zullen hun eerste echte outdoor ervaring krijgen en ze zullen net als ik enorm gaan genieten.


                                                                          Banff
                                                                     Lake Louise
                                                                             Elk
                                                                 Bow River Falls
                                                                 Lake Minnewanka
                                                                  Lake Minnewanka
                                                                    Chalet Canmore
Banff

zaterdag 26 april 2014

Moe maar voldaan.

De lente laat op zich wachten, we hebben zelfs weer sneeuw gehad en de temperatuur wil maar niet omhoog. San heeft weinig daglicht gezien, ze is de afgelopen twee maanden afgeknepen in het ziekenhuis door een instructrice die een waar schrikbewind ten toon spreidde waardoor maar liefst 50% van San haar medestudenten zakten. Eergisteren dan eindelijk het verlossende woord, geslaagd voor de clinicals medicine en surgery. GROTE KLASSE! Ik werk me een slag in de rondte en draai veel dubbele diensten en zie dan letterlijk geen daglicht maar wel zie ik licht aan het eind van de tunnel. Volgens het poldermodel wat werd toegepast in Nederland in lang vervlogen dagen hebben we door discipline onze gaten in de financiele dijken gedicht en zijn we nu bezig om een degelijk fundament neer te leggen waar we onze toekomst op kunnen gaan bouwen.

De afgelopen 2 dagen 32 uur gedraaid en vanmorgen er weer vroeg uit, onze Rik heeft via zijn school counseler een baantje kunnen krijgen bij een ouder stel uit St Albert. Ik reed hem daar vanmorgen vroeg naar toe, we moesten een gravel road op en kwamen uit bij een leuk huis met een grote tuin. Uit een heg kwam een oudere man tevoorschijn met een boomzaag en lachte van oor tot oor toen hij Rik zag. We stelden ons voor en Rik ging meteen aan de slag in de tuin, waarschijnlijk kan hij hier iedere zaterdag werken. Verder is zijn counseler op school druk bezig om studenten te vinden van de Junior High School die wiskunde bijles nodig hebben van Rik.........Jullie kunnen je niet voorstellen hoe opgelucht we zijn dat Rik zich steeds meer gaat profileren en beloond wordt voor zijn doorzettingsvermogen. Hij heeft het vaak niet makkelijk, heeft veel heimwee en dat is niet altijd even prettig voor hem en zijn omgeving. Heel langzaam bemerken we dat er een kentering bezig is, hij is druk met socialiseren en wordt meerdere keren per week door vrienden opgehaald om te chillen (letterlijk met deze temperatuur). Ook op school doet onze Rikkie het heel goed, hij heeft net zijn rapport gekregen, geen enkele onvoldoende en mooie cijfers zoals zevens en achten. Zo heel af en toe praat hij met me over school en als hij dan verteld dat hij op academisch niveau zijn klasgenoten helpt met Engels dan zwel ik op van trots, hij heeft zelf niet in de gaten hoe goed hij het doet maar daar zijn San en ik er voor om hem daar aan te herinneren. Rik heeft de beslissing genomen om geen American Football meer te gaan spelen maar in plaats daarvan atletiek te gaan beoefenen. Hier kan hij doen waar hij zeer getalenteerd in is namelijk hardlopen. Verder heeft hij het plan opgevat om in het schoolvoetbalteam te gaan spelen (ja voetbal en geen football).

Onze jongste telg groeit als kool, zeg maar gerust als een raket. Hij is in een paar maanden tijd veranderd in een jonge man, hij heeft de baard in zijn keel gekregen, geen vlassig dun sliertig gevalletje, nee een forse Grizzlybeerachtige zware bos met haar mogen we wel zeggen.Deze hormonale explosie wordt nu ook door de meiden in St Albert op de juiste waarde geschat. We waren laatst in de plaatselijke Mac Donalds en bij het verschijnen van de gebroeders Klinge bij de toonbank werden de daar aanwezige medewerksters acuut gestoken door een werkbij en wilden allemaal tegelijk onze mannen helpen. Onze Koen die (gelukkig) alles nog moet ontdekken heeft nog niet helemaal door wat hij met zijn aanstekelijke lach, stem en inmiddels 1.75 meter lengte bij de dames teweeg brengt. In juli wordt Koen 14 en torent nu al uit boven zijn leeftijdsgenoten. Ik stond vorige week te kijken bij de voetbaltraining en plotseling zag ik Koen daar staan in zijn keeperstenue en zag ik met een steek in mijn hart dat mijn kleine jongen is getransformeerd in een jonge vent. Verbaasd en trots ben ik, verbaasd hoe snel de tijd gaat en trots op mijn vrouw en mijn jongens. Ik ben moe maar voldaan......

\

woensdag 9 april 2014

Van skateboard tot graansilo...........

Eindelijk, de lente is gearriveerd, gisteren 16 graden........ Vandaag 8 graden, zon bij een stevige wind. Het voelt heerlijk in het warme zonnetje, we waren er ook wel een beetje aan toe. Langzaam maar zeker zijn de sneeuwhopen in onze tuin weggesmolten. Een bruine platgedrukte massa wat vorig jaar zo'n mooie groene grasmat was heeft zijn/haar entree gemaakt. Over 2 weken is het groen weer terug, de bomen staan dan ook weer volop in de knoppen en een week of 2 later staat alles weer in het blad. De lente is hier heel kort net als de herfst, de zomer aan de andere kant duurt dan langer.

Opvallend is dat de jongeren zich bij de eerste warmere dagen kleden in outfits die je eerder in subtropische streken zou verwachten. Korte broeken, t shirts en nog net geen teenslippers.....
Deze al wat oudere knoest stond vanmiddag in de tuin te werken met zijn jas aan en muts op, dit ontlokte een meewarige blik van een jeugdige en schaars geklede skateboarder die door de straat kwam suizen. Ik aan de andere kant knikte vriendelijk terug en zag aan het kippenvel op alle aan de elementen blootgestelde lichaamsdelen van de jonge waaghals dat de kledingkeuze van ondergetekende gezonder was. Het lijkt alsof de letterlijk doorgewinterde Canadees zich op deze wijze rebels opstelt naar de afscheid nemende winter en op deze ludieke wijze den middelvinger opsteekt naar Moeder Natuur. Niet altijd even verstandig want op het ene moment dender je op je skateboard in wapperende zwemkleding over de wegen en het volgende moment kan er zomaar een laag hagelstenen op je pannetje kletteren. Grappig, dit soort gedachten schieten in een flits door mijn hoofd bij het aanschouwen van deze jeugdige overmoed.

Langzaam maar zeker maak ik de tuin klaar voor het voorjaar. Straks hang ik het vogelvoerhuisje op, zeg maar gerust vogelvoersilo. Rik hielp me gelukkig met het bouwen van de graansilo, de bouwtekening is waarschijnlijk in Belgie tot stand gekomen want het bleek een tenenkrommend karwei.Maar het resultaat is er dan ook naar, een graansiloachtige voermachine welke plaats biedt aan een gezonde kolonie inheemse vogelsoorten en uitgenodigde familie. Het bleek dat een keer vullen 1 kilo voer betekende, gelukkig hadden we een aardig zakje met voer gekocht (16 kg) want tsja alles is hier groot en veel, we passen ons gewoon aan want we beginnen inmiddels zelf ook Canadese trekjes te vertonen.