Ik ben de tel kwijt geraakt hoeveel sollicitaties ik de deur heb uitgedaan. In ieder geval heel veel en het bleef heel lang stil. Zo'n stilte waarvan je denkt komt dit nog wel goed of misschien ben ik wel niet goed. De maanden december en januari zijn bij uitstek geschikt om depressies te kweken en heel eerlijk gezegd was ook ik hard toe aan een soort van licht therapie.
Gelukkig schijnt de zon hier overvloedig en is de overweldigende stilte, qua antwoorden op de sollicitaties, veranderd in een aantal veelbelovende reacties. Ja, ik sta nu regelmatig te swingen met mijn soepele lichaam, lees de souplesse van een heipaal, maar ik zit weer heel goed in mijn vel.
Vanmorgen dan eindelijk mijn eerste sollicitatiegesprek voor Park Rangers bij Alberta Parks. Ik moest me vroeg melden bij een gebouw in Edmonton. Gewapend met 2 rijkgevulde mappen met diploma's, certificaten, enz werd ik gevraagd plaats te nemen in een soort van vergaderruimte. Meteen werd mij wederom de onvermijdelijke stapel papieren voor mijn neus gelegd en begon ik alles braaf in te vullen. Ik hou nu ook wijselijk mijn mond als ik zie dat ik iets voor de derde of vierde keer in moet vullen en werk ijverig door de papieren Rocky Mountains berg. Na een half uur heb ik alles klaar en zijn de administratieve krachten helemaal blij met alle kopien en mijn werkvergunning die verheugde kreten ontlokt bij de dames. Ooooh, zo'n mooie hebben we nog niet eerder gezien, ongemakkelijk vraag ik me af of ze mijn vergunning bedoelen of mijn toch ook niet onaantrekkelijke verschijning. Later begrijp ik hun verbazing aangaande mijn Nederlandse papieren, het is namelijk zeer zeldzaam dat niet Canadesen worden uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek als Ranger.
Ik werd opgehaald voor het gesprek door een Conservation Officer, deze mannen staan bovenaan in de rangorde van de "groene" handhavers in Canada. In de gespreksruimte stond een lange tafel met aan de ene kant 2 Conservation Officers en een andere beambte en aan de andere kant de lone Ranger Frank genaamd. Bij het voorstellen spraken de CO Officers met respect over mijn CV en ruime ervaring. Hierna begonnen de inleidende beschietingen en werd ik door de beambte vriendelijk doch dringend doorgezaagd over wetgeving en prangende zaken welke spelen in de provinciale parken. Ik heb heel snel de knop omgezet en me geconcentreerd op mijn Engels en niet op de toch wel aanwezige spanning bij mezelf. Ik kon me aardig redden al zeg ik het zelf, na zo'n 10 minuten namen de CO's het over en zij vroegen me alleen maar praktijk vragen, en dat is voor Frankie gesneden koek. Ik merkte dat de 3 heren staads vaker tevreden zaten te knikken. Na 1 uur en met klotsende oksels werd ik bedankt voor mijn aanwezigheid en hoor ik na verloop van tijd of ik door ben. Ik heb een goed gevoel, zeker na de opmerking van hen waar ik dan toch wel wilde werken.
Gisteren kreeg ik een email met daarin de mededeling dat ik in de selectie procedure zit voor de Corrections (gevangeniswezen). Sporttest al snel, heerlijk nieuws, ik voel me vooral opgelucht.
woensdag 13 februari 2013
maandag 11 februari 2013
Bekendheid
Net weer lekker getraind in de sportschool, op de tweede verdieping is een atletiekbaan en daar kun je goed hardlopen. Ook dit gaat weer tot in de puntjes georganiseerd, als je gewoon wandelt of kapot bent van het rennen dan word je geacht de binnenbocht te nemen, ben je een soepele hinde (zoals ik......) dan loop je uiteraard in de buitenbaan. Vergeet er iemand in al zijn enthousiasme waar hij of zij moet lopen/rennen dan is er altijd wel een galante terreinmedewerker die je vriendelijk lachend de juiste route wijst. Daarna aan de gewichten trekken en scheuren in een giga gym en hierna dampend van het zweet naar huis in alweer een heerlijk zonnetje en temperaturen van boven 0.
We leren steeds meer mensen kennen, alle trainers van het sportcentrum komen uit Engeland en de hoofdtrainer zijn zoon zit in hetzelfde voetbalteam als Koen. Een prachtkerel uit Manchester met een dito onvervalst accent, als je dus in het pulletje valt van dit soort mensen dan ben je al snel bekend bij zijn vrienden, enz. De Klinge populariteit breidt zich gestaag uit en het is dan ook heel leuk als je ergens sport of winkelt je gedag wordt gezegd. Eigenlijk, als je er eens goed over nadenkt, hebben we de afgelopen 2 maanden toch wel heel veel bereikt. Een enorme hoeveelheid zaken geregeld, genetwerkt, vrienden gemaakt en met vallen en opstaan ons aan het bekwamen in het Engels (Canadees). Het Canadees, als ik dat zo mag zeggen, wordt hier met een accent gesproken, als een redneck begint te ratelen dan staan al je hersencellen op scherp, vaak heb je aan het einde van zo'n ratelsessie het gevoel dat je de helft hebt gemist.Wat heel leuk is, onze Koen blijkt een talent te hebben om dit soort accenten te immiteren. Vooral als hij de liedjes van Kenny Rogers meezingt in de auto gieren we het uit van het lachen. Waar haalt die man het vandaan, heerlijk.
Rik moet na school weer trainen voor het American Football team. Als je hoort hoe ze worden afgeknepen door een onvervalste boothcamp instructor dan krijg je spontaan spierpijn bij het aanhoren van alle oefeningen die hij moet doen. Inmiddels is Rik al 6 kg aangekomen, nee geen hamburgervet maar pure spieren. Ongelooflijk wat groeit hij snel, mijn kleine mannetje is getransformeerd in een bijna volwassen atleet. Als oplettende vader hoor en zie ik regelmatig dat meisjes die Rik zien, hem bij het passeren nastaren en spontaan hun nekwervels verdraaien wat gepaard gaat met het nodige geknars, zodat ik zonder te kijken al weet wat er gebeurd om me heen. Gelukkig heeft Rik dit nog niet zo door en dat is maar goed ook, laat hem maar heerlijk genieten van zijn jeugd, sporten, enz. Koen komt net thuis van school en is meteen aan zijn huiswerk gegaan, een zeldzame gebeurtenis, beginnen ze school leuk te vinden..........?
We leren steeds meer mensen kennen, alle trainers van het sportcentrum komen uit Engeland en de hoofdtrainer zijn zoon zit in hetzelfde voetbalteam als Koen. Een prachtkerel uit Manchester met een dito onvervalst accent, als je dus in het pulletje valt van dit soort mensen dan ben je al snel bekend bij zijn vrienden, enz. De Klinge populariteit breidt zich gestaag uit en het is dan ook heel leuk als je ergens sport of winkelt je gedag wordt gezegd. Eigenlijk, als je er eens goed over nadenkt, hebben we de afgelopen 2 maanden toch wel heel veel bereikt. Een enorme hoeveelheid zaken geregeld, genetwerkt, vrienden gemaakt en met vallen en opstaan ons aan het bekwamen in het Engels (Canadees). Het Canadees, als ik dat zo mag zeggen, wordt hier met een accent gesproken, als een redneck begint te ratelen dan staan al je hersencellen op scherp, vaak heb je aan het einde van zo'n ratelsessie het gevoel dat je de helft hebt gemist.Wat heel leuk is, onze Koen blijkt een talent te hebben om dit soort accenten te immiteren. Vooral als hij de liedjes van Kenny Rogers meezingt in de auto gieren we het uit van het lachen. Waar haalt die man het vandaan, heerlijk.
Rik moet na school weer trainen voor het American Football team. Als je hoort hoe ze worden afgeknepen door een onvervalste boothcamp instructor dan krijg je spontaan spierpijn bij het aanhoren van alle oefeningen die hij moet doen. Inmiddels is Rik al 6 kg aangekomen, nee geen hamburgervet maar pure spieren. Ongelooflijk wat groeit hij snel, mijn kleine mannetje is getransformeerd in een bijna volwassen atleet. Als oplettende vader hoor en zie ik regelmatig dat meisjes die Rik zien, hem bij het passeren nastaren en spontaan hun nekwervels verdraaien wat gepaard gaat met het nodige geknars, zodat ik zonder te kijken al weet wat er gebeurd om me heen. Gelukkig heeft Rik dit nog niet zo door en dat is maar goed ook, laat hem maar heerlijk genieten van zijn jeugd, sporten, enz. Koen komt net thuis van school en is meteen aan zijn huiswerk gegaan, een zeldzame gebeurtenis, beginnen ze school leuk te vinden..........?
zondag 10 februari 2013
bedden, stoelen, tv enz
Gisteren de "lokale" IKEA bezocht in Edmonton, lijkt overigens verdacht veel op de Haarlemse uitvoering. Alleen van binnen was het toch wel anders, niet druk en geen gehaaste toestanden en opvallend veel medewerkers die je willen helpen. We hebben leuke bedden gezien en hebben eettafelstoelen gekocht die perfect bij onze eettafel passen.
Vandaag naar de Futureshop geweest (een enorme electronica winkel), hier hadden ze een mooie tv die wel heel erg prettig in de aanbieding was. Ook gekeken voor een pc voor Rik want zijn laptop heeft het begeven. Kortom veel dingen die we moeten aanschaffen en veel prijzen te vergelijken, dus geduld hebben (dat gaat overigens steeds beter met mij) want je kunt ook hier geld verdienen door goed doordacht je spullen te kopen.
Koen moest vanmiddag voetballen en zijn team kreeg een behoorlijk pak slaag. De meeste ouders van zijn team beginnen te morren dat de huidige coach waarschijnlijk meer verstand heeft van kunstschaatsen dan van voetbal. Eerlijk gezegd deel ik hun mening want de tactische inbreng is o,o.
Ik heb vandaag proberen uit te leggen dat deze manier van voetballen heel populair was in Engeland zo'n 50 jaar geleden en dat dit in de Nederlandse volksmond kale green voetbal is (boerenkool voetbal). De Canadezen begrepen natuurlijk totaal niet waar ik het over had maar knikten begrijpend en meelevend. Door mijn messcherpe analyses en commentaar zien ze blijkbaar toch mijn briljante Hollandse benadering van het schone voetbalspel en krijg ik steeds meer te horen dat ik dan toch maar alsjeblieft coach moet worden oftewel erger dan dit kan niet.
Ik laat dit alles rustig bezinken en ga me nu vooral concentreren op mijn komende sollicitatiegesprek.
Hiervoor moet ik het nodige huiswerk doen om mij zo goed als mogelijk voor te bereiden. Een sollicitatiegesprek geeft altijd wel wat spanning maar er een doen in het Engels en dan mijn zegje mogen doen over de Canadese wetgeving geeft hier een toch wel ietwat andere dimensie aan.
San gaat weer een zware schoolweek tegemoet met haar final exam anatomy, gelukkig is ze hierna een week verlost van College en kan ze hopelijk een beetje bijtanken van alle indrukken om het maar heel voorzichtig uit te drukken.
Vandaag naar de Futureshop geweest (een enorme electronica winkel), hier hadden ze een mooie tv die wel heel erg prettig in de aanbieding was. Ook gekeken voor een pc voor Rik want zijn laptop heeft het begeven. Kortom veel dingen die we moeten aanschaffen en veel prijzen te vergelijken, dus geduld hebben (dat gaat overigens steeds beter met mij) want je kunt ook hier geld verdienen door goed doordacht je spullen te kopen.
Koen moest vanmiddag voetballen en zijn team kreeg een behoorlijk pak slaag. De meeste ouders van zijn team beginnen te morren dat de huidige coach waarschijnlijk meer verstand heeft van kunstschaatsen dan van voetbal. Eerlijk gezegd deel ik hun mening want de tactische inbreng is o,o.
Ik heb vandaag proberen uit te leggen dat deze manier van voetballen heel populair was in Engeland zo'n 50 jaar geleden en dat dit in de Nederlandse volksmond kale green voetbal is (boerenkool voetbal). De Canadezen begrepen natuurlijk totaal niet waar ik het over had maar knikten begrijpend en meelevend. Door mijn messcherpe analyses en commentaar zien ze blijkbaar toch mijn briljante Hollandse benadering van het schone voetbalspel en krijg ik steeds meer te horen dat ik dan toch maar alsjeblieft coach moet worden oftewel erger dan dit kan niet.
Ik laat dit alles rustig bezinken en ga me nu vooral concentreren op mijn komende sollicitatiegesprek.
Hiervoor moet ik het nodige huiswerk doen om mij zo goed als mogelijk voor te bereiden. Een sollicitatiegesprek geeft altijd wel wat spanning maar er een doen in het Engels en dan mijn zegje mogen doen over de Canadese wetgeving geeft hier een toch wel ietwat andere dimensie aan.
San gaat weer een zware schoolweek tegemoet met haar final exam anatomy, gelukkig is ze hierna een week verlost van College en kan ze hopelijk een beetje bijtanken van alle indrukken om het maar heel voorzichtig uit te drukken.
donderdag 7 februari 2013
Eindelijk heeft San haar definitieve cijfers van haar eerste 2 examens anatomie binnen. Ondanks het feit dat San dacht dat het eerste examen in het Chinees was heeft ze toch een 6.9 gehaald! Tel hierbij de 8.3 voor haar 2e examen bij en je hebt een gemiddelde van 7.6 (!)
Ik had al zo'n gevoel, want als San zegt en zucht dat ze het slecht heeft gedaan en voor haar doen pittig gestresst overkomt, blijkt elke keer weer het tegendeel en zijn haar cijfers gewoon goed. Kortom een uitstekend resultaat in haar eerste en zwaarste semester, anatomie is een van de pittigste vakken, dus dit geeft de burger moed. Maar er nadert al weer snel een nieuw lagedruk gebied want volgende week heeft ze haar final exam voor anatomie. Dus als u leest dat mijn vrouw ietwat gespannen overkomt en soms dingen zegt of doet die we niet van haar gewend zijn dan...... juist goed gedacht, dan zit het wel snor met haar resultaat!
Vandaag hebben we gekeken naar een nieuw bed voor ons, we hebben in ieder geval een keuze gemaakt voor de maatvoering, namelijk de King size; Wow wat een space, het idee alleen al dat ik me ongeneerd kan omdraaien zonder mijn partner te lanceren in een baan om de aarde geeft me nu al een gevoel van innerlijke rust. Als we dit kunnen combineren met een goede prijs/kwaliteit verhouding dan is hier sprake van een win win situatie. Morgen nog even naar de lokale IKEA, deze hebben een aantal leuke bedden/matrassen voor een fijn prijsje, heel belangrijk want onze mannen en de komende visite uit Nederland hebben ook een bed nodig. We kregen gisteren te horen dat de basement een week later klaar is dan gepland. In ieder geval verhuizen we onze spullen op de 15e, Kelly had hier speciaal een vrije dag voor genomen dus maken we dankbaar gebruik van zijn enorme truck en aanhanger en natuurlijk van Kelly zelf.
Vandaag met Kelly naar een huidenhandel geweest, ja u leest het goed, zeg maar een soort van Hudson Bay Company. Toen we binnenkwamen drong er een hele speciale en specifieke geur mijn neusgaten binnen. De geur van geprepareerde huiden van; Zwarte en Grizzly beren, Wolven, Bevers, Dassen, Marters, Vossen, Herten, Elanden, enz, enz. De Partij voor de Dieren heeft hier werkelijk waar niets te zoeken en zou de gemiddelde politicus van deze geitewollen sokken brigade in een stevige depressie storten. Wij daarentegen vonden het vooral indrukwekkend, de zaak wordt gerund door de First Nations (Indianen) en het leek wel of de tijd hier heeft stil gestaan. Alles op het gebied van het prepareren van de huiden, het roken van wild en vis, traditioneel schoeisel, vallen voor dieren, veren voor hoofdtooien, enz, enz zijn hier te vinden. Ik heb voor Koen een soort van beddensprei gekocht met daarop de afbeelding van een Wolf. Koen is gek op knuffels en straks heeft hij een mega vriend op zijn bed. De jongens kunnen niet wachten om hun kamers in te richten, hun eigen stekkie, iets waarvan ze kunnen zeggen dit is thuis.
Ik had al zo'n gevoel, want als San zegt en zucht dat ze het slecht heeft gedaan en voor haar doen pittig gestresst overkomt, blijkt elke keer weer het tegendeel en zijn haar cijfers gewoon goed. Kortom een uitstekend resultaat in haar eerste en zwaarste semester, anatomie is een van de pittigste vakken, dus dit geeft de burger moed. Maar er nadert al weer snel een nieuw lagedruk gebied want volgende week heeft ze haar final exam voor anatomie. Dus als u leest dat mijn vrouw ietwat gespannen overkomt en soms dingen zegt of doet die we niet van haar gewend zijn dan...... juist goed gedacht, dan zit het wel snor met haar resultaat!
Vandaag hebben we gekeken naar een nieuw bed voor ons, we hebben in ieder geval een keuze gemaakt voor de maatvoering, namelijk de King size; Wow wat een space, het idee alleen al dat ik me ongeneerd kan omdraaien zonder mijn partner te lanceren in een baan om de aarde geeft me nu al een gevoel van innerlijke rust. Als we dit kunnen combineren met een goede prijs/kwaliteit verhouding dan is hier sprake van een win win situatie. Morgen nog even naar de lokale IKEA, deze hebben een aantal leuke bedden/matrassen voor een fijn prijsje, heel belangrijk want onze mannen en de komende visite uit Nederland hebben ook een bed nodig. We kregen gisteren te horen dat de basement een week later klaar is dan gepland. In ieder geval verhuizen we onze spullen op de 15e, Kelly had hier speciaal een vrije dag voor genomen dus maken we dankbaar gebruik van zijn enorme truck en aanhanger en natuurlijk van Kelly zelf.
Vandaag met Kelly naar een huidenhandel geweest, ja u leest het goed, zeg maar een soort van Hudson Bay Company. Toen we binnenkwamen drong er een hele speciale en specifieke geur mijn neusgaten binnen. De geur van geprepareerde huiden van; Zwarte en Grizzly beren, Wolven, Bevers, Dassen, Marters, Vossen, Herten, Elanden, enz, enz. De Partij voor de Dieren heeft hier werkelijk waar niets te zoeken en zou de gemiddelde politicus van deze geitewollen sokken brigade in een stevige depressie storten. Wij daarentegen vonden het vooral indrukwekkend, de zaak wordt gerund door de First Nations (Indianen) en het leek wel of de tijd hier heeft stil gestaan. Alles op het gebied van het prepareren van de huiden, het roken van wild en vis, traditioneel schoeisel, vallen voor dieren, veren voor hoofdtooien, enz, enz zijn hier te vinden. Ik heb voor Koen een soort van beddensprei gekocht met daarop de afbeelding van een Wolf. Koen is gek op knuffels en straks heeft hij een mega vriend op zijn bed. De jongens kunnen niet wachten om hun kamers in te richten, hun eigen stekkie, iets waarvan ze kunnen zeggen dit is thuis.
woensdag 6 februari 2013
Bewijs van goed gedrag
Daar ik gesolliciteerd heb bij een onderdeel van de Canadese justitie moet ik een bewijs van goed gedrag hebben. We weten natuurlijk allemaal hoe we dat moeten doen in Nederland. Je gaat daar met een formulier naar het gemeentehuis, dokt wat eurootjes en voila voor je het weet ligt je bewijs op de deurmat.
In mijn geval moest ik naar de RCMP (Royal Canadian Mounted Police), zij hebben een bureau in een plaatsje zo'n 20 minuten rijden van Sturgeon County. Het politiebureau deed me denken aan die uit de Silvester Stallone film "First Blood". Veel te veel politiewagens voor de deur en na later bleek ook veel te veel agenten achter de koffie en donuts aldaar...... Een stug kijkende dame hoorde mijn verzoek stilzwijgend aan en nam me eens op van top tot teen. "So where are you from", vroeg de dame alsof ik inderdaad een figurant uit voornoemde film was. Ik vertelde haar mijn naam en waar ik vandaan kom in een blijkbaar smeuig out of town Engels en ze begon zowaar te glimlachen. Ah, you are from Holland, ze vertelde dat ze een paar jaar geleden Nederland had bezocht en haar humeur knapte spontaan op. Met een vertederende glimlach drukte ze me een indrukwekkende stapel formulieren in mijn handen. Zo vul deze papieren maar "even" in en als u vragen heeft dan roept u maar. Vol goede moed begon ik alles in te vullen, uiteraard ook de gegevens van Nederland, enzovoort. De inmiddels opgewekte dame vroeg naar mijn rijbewijs want dan kon een agent alvast aan de slag met mijn gegevens in te voeren. Met een stoicijns gezicht trok ik mijn roze Nederlandse rijbewijs uit mijn portemonnee en gaf het aan haar. Ik zag een waasje van onzekerheid over haar gelaat trekken en vroeg of ze de kleur van mijn rijbewijs leuk vond. Ze antwoordde giechelend dat dit toch wel het gekste rijbewijs was wat ze had gezien. De agent dacht er blijkbaar hetzelfde over en kwam eens polshoogte nemen. Hij zei dat dit rijbewijs maar 14 dagen geldig was, ik keek hem eens recht in de ogen en zei "wat u zegt is niet juist, dit rijbewijs is 1 jaar geldig",ik verwachtte een stevige discussie maar die kwam niet, de agent antwoordde slechts "ok, als u het zegt". Ik knikte vriendelijk, ik vind het toch altijd wel fijn als ik gelijk krijg. Na 5 minuutjes werd ik opgehaald en moest ik de agent volgen dwars door het bureau (vol met hele drukke agenten welke genoten van de koffie en nog veel meer van de berg donuts). We kwamen aan in een cel met daarin een fotoapparaat en een imposant apparaat waar vingerafdrukken genomen worden. Eerst werd er een foto van mij genomen, toen ik deze zag dacht ik "plak er een paar cijfers onder en ik kan meteen de bak in". Hierna werden mijn vingertoppen op het apparaat geperst en werd alles gescand. Het hele verhaal wordt naar Ottawa gestuurd en na zo'n 2 a 3 weken word ik gebeld om me weer te melden voor mijn bewijs van goed gedrag (Criminal Record Check).
In mijn geval moest ik naar de RCMP (Royal Canadian Mounted Police), zij hebben een bureau in een plaatsje zo'n 20 minuten rijden van Sturgeon County. Het politiebureau deed me denken aan die uit de Silvester Stallone film "First Blood". Veel te veel politiewagens voor de deur en na later bleek ook veel te veel agenten achter de koffie en donuts aldaar...... Een stug kijkende dame hoorde mijn verzoek stilzwijgend aan en nam me eens op van top tot teen. "So where are you from", vroeg de dame alsof ik inderdaad een figurant uit voornoemde film was. Ik vertelde haar mijn naam en waar ik vandaan kom in een blijkbaar smeuig out of town Engels en ze begon zowaar te glimlachen. Ah, you are from Holland, ze vertelde dat ze een paar jaar geleden Nederland had bezocht en haar humeur knapte spontaan op. Met een vertederende glimlach drukte ze me een indrukwekkende stapel formulieren in mijn handen. Zo vul deze papieren maar "even" in en als u vragen heeft dan roept u maar. Vol goede moed begon ik alles in te vullen, uiteraard ook de gegevens van Nederland, enzovoort. De inmiddels opgewekte dame vroeg naar mijn rijbewijs want dan kon een agent alvast aan de slag met mijn gegevens in te voeren. Met een stoicijns gezicht trok ik mijn roze Nederlandse rijbewijs uit mijn portemonnee en gaf het aan haar. Ik zag een waasje van onzekerheid over haar gelaat trekken en vroeg of ze de kleur van mijn rijbewijs leuk vond. Ze antwoordde giechelend dat dit toch wel het gekste rijbewijs was wat ze had gezien. De agent dacht er blijkbaar hetzelfde over en kwam eens polshoogte nemen. Hij zei dat dit rijbewijs maar 14 dagen geldig was, ik keek hem eens recht in de ogen en zei "wat u zegt is niet juist, dit rijbewijs is 1 jaar geldig",ik verwachtte een stevige discussie maar die kwam niet, de agent antwoordde slechts "ok, als u het zegt". Ik knikte vriendelijk, ik vind het toch altijd wel fijn als ik gelijk krijg. Na 5 minuutjes werd ik opgehaald en moest ik de agent volgen dwars door het bureau (vol met hele drukke agenten welke genoten van de koffie en nog veel meer van de berg donuts). We kwamen aan in een cel met daarin een fotoapparaat en een imposant apparaat waar vingerafdrukken genomen worden. Eerst werd er een foto van mij genomen, toen ik deze zag dacht ik "plak er een paar cijfers onder en ik kan meteen de bak in". Hierna werden mijn vingertoppen op het apparaat geperst en werd alles gescand. Het hele verhaal wordt naar Ottawa gestuurd en na zo'n 2 a 3 weken word ik gebeld om me weer te melden voor mijn bewijs van goed gedrag (Criminal Record Check).
maandag 4 februari 2013
Trots
Alles begint op zijn plaats te vallen, San gaat goed op school, net als Rik en Koen. Met mij gaat het ook uitstekend, al het solliciteren en netwerken begint zijn vruchten af te werpen.
We voelen ons steeds meer op ons gemak, er komt ruimte voor ontspanning en het besef dat we het toch echt hebben gedaan! Geemigreerd naar Canada, ons droomland, en we doen het gewoon maar "eventjes".
Ik ben heel trots op mijn gezin, als vader op Rik, ik zie hem groeien (zowel fysiek als mentaal), wat een geweldige jongen is het. Ik ben onder de indruk over zijn aanpassingsvermogen, zijn leerprestaties en zijn passie voor de nieuwe sporten die hij heeft ontdekt. Een hele lieve en knappe kerel!
En onze Koen, ik ben natuurlijk ook trots op hem, ook hij past zich zonder te mopperen aan. Hij doet het heel goed op school en ik hoor hem nooit over het feit dat nu het Engels de eerste taal is. Als je hem nu hoort praten met zijn vrienden dan hoor je een zelfverzekerde jongen. Hij houdt van het voetballen en krijgt steeds meer vrienden. Een hele lieve vent met veel humor!
En Susanne, ik geef het je te doen. Eerst je opleiding in Nederland versneld doen, dan te horen krijgen dat je opleiding in Canada niet wordt erkend, en nu alles en meer over te moeten doen in een andere taal. Ze zit als enige Europese op deze opleiding en ik maak een diepe buiging voor haar, RESPECT! Altijd opgewekt, positief, de drijvende kracht achter ons gezin. Een mooie en lieve vrouw die weet wat ze wil, het beste voor haar gezin. Met zo'n vrouw kun je de hele wereld aan.
Ja, we kunnen de hele wereld aan, ik ben beretrots op mijn gezin. En iedereen mag dat weten.
We voelen ons steeds meer op ons gemak, er komt ruimte voor ontspanning en het besef dat we het toch echt hebben gedaan! Geemigreerd naar Canada, ons droomland, en we doen het gewoon maar "eventjes".
Ik ben heel trots op mijn gezin, als vader op Rik, ik zie hem groeien (zowel fysiek als mentaal), wat een geweldige jongen is het. Ik ben onder de indruk over zijn aanpassingsvermogen, zijn leerprestaties en zijn passie voor de nieuwe sporten die hij heeft ontdekt. Een hele lieve en knappe kerel!
En onze Koen, ik ben natuurlijk ook trots op hem, ook hij past zich zonder te mopperen aan. Hij doet het heel goed op school en ik hoor hem nooit over het feit dat nu het Engels de eerste taal is. Als je hem nu hoort praten met zijn vrienden dan hoor je een zelfverzekerde jongen. Hij houdt van het voetballen en krijgt steeds meer vrienden. Een hele lieve vent met veel humor!
En Susanne, ik geef het je te doen. Eerst je opleiding in Nederland versneld doen, dan te horen krijgen dat je opleiding in Canada niet wordt erkend, en nu alles en meer over te moeten doen in een andere taal. Ze zit als enige Europese op deze opleiding en ik maak een diepe buiging voor haar, RESPECT! Altijd opgewekt, positief, de drijvende kracht achter ons gezin. Een mooie en lieve vrouw die weet wat ze wil, het beste voor haar gezin. Met zo'n vrouw kun je de hele wereld aan.
Ja, we kunnen de hele wereld aan, ik ben beretrots op mijn gezin. En iedereen mag dat weten.
zaterdag 2 februari 2013
Examens en cursussen
Het "gewone" leven is weer begonnen. Rik sinds donderdag weer naar school, Koen had hem gemist in de schoolbus, samen met je grote broer is natuurlijk veel gezelliger.
Het nieuwe school semester is begonnen en de principal (directeur) heeft waarschijnlijk hoge verwachtingen van Rik want hij heeft hem 3 academische vakken gegeven. Rik was wat minder enthousiast want dit betekent dat hij veel huiswerk mee krijgt, wij daarentegen vinden het heel fijn want als hij dit niveau aan kan dan zijn er qua universiteit veel meer mogelijkheden. Gisteren kwam Rik thuis van school, zijn ogen glinsterden. Hij is uitgenodigd voor de trainingen van het American Footballteam en voor het atletiekteam (Track&Field), wat zijn we trots op hem.
San heeft heel hard geleerd voor haar examens anatomie welke afgelopen donderdag en vrijdag hebben plaats gevonden. Haar eerste examen was zwaar en vooral de vraagstellingen waren moeilijk, het medische Engels leek volgens San meer op Chinees......
Gisteren had ze wel een heel goed gevoel en ging het een stuk beter (een gedeelte was al nagekeken en scoorde ze 100%, is hier een A+. Dit geeft de burger weer moed en ga je een stuk meer ontspannen het weekend in.
Ik had ook een cursus, in dit geval ging het om de Canadese variant van EHBO. Een 2 daagse cursus op C niveau wat betekent dat je als first responders (eerste hulpdiensten) eerste hulp en reanimatie mag geven. Dit geldt ook voor kinderen en baby's. Dit was toch wel anders dan in Nederland waarbij ook vooral het Engels het moeilijker maakt, ik heb hierdoor nog meer respect gekregen voor wat San allemaal presteert,
De cursus werd gehouden in het gemeentehuis van Morinville, ik deed de cursus met ambtenaaren van dit stadje en heb weer goed kunnen netwerken.
13 februari heb ik het sollicitatiegesprek voor de Park Rangers, ben gisteren officieel gebeld en krijg nog instructies wat voor papierwerk ik moet meenemen, spannend!
Vrijdagavond waren San en ik uitgenodigd op een feestje wat werd gegeven door de buurvrouw van onze inmiddels hele goede vrienden Kelly en Adriana. Het feestje was in een pub in St Albert, de sfeer is hier toch heel anders dan in Nederland, heel ontspannen en vriendelijk. De gastvrouw, Cynthia, was een van oorsprong Nederlandse en we werden meteen weer uitgenodigd door haar voor een volgend feestje. Blijkbaar was er al behoorlijk over ons gesproken want ze vroeg me direct op de man af "zo Frank dus jij zoekt een baan in Law Enforcement?" Ik antwoordde bevestigend, Cynthia vertelde dat ze werkte voor de Justice and Solicitor General (Justitie) en dat ze er voor ging zorgen dat ik een baan zou krijgen, ik moest zo snel mogelijk mijn CV opsturen, Cynthia werkt als een Senior Officer voor o.a. de gevangenissen in Alberta. Gezien er op dit moment een van de meest moderne complexen ter wereld net afgebouwd is, en op nog geen 15 minuten staat van waar we gaan wonen, biedt dit volgens Cynthia voor mij veel mogelijkheden. Werk je eenmaal voor de Canadese Justitie dan zijn er inderdaad veel mogelijkheden, volgens Cynthia komen er nu ook veel banen vrij bij de Sheriffs Department en daar kent ze ook veel mensen. Echt ongelooflijk hoe we hier opgevangen en geholpen worden. Voorbeeld; Kelly was hier gisternmiddag om mee te gaan kijken voor een auto voor mij. Ik wil een hele goedkope auto want we moeten ons geld zo lang mogelijk op de spaarrekening houden. Kelly vond dat voor deze prijs geen betrouwbare auto's bij zaten. Hij bood ons dus hun (derde) auto aan en zei dat ik deze zo lang als nodig mocht lenen, dan kunnen jullie je geld op de bank houden en goed op zoek gaan als ik een baan heb en de boel hier goed draait. Dus zondag krijgen we deze auto, ja ongelooflijk en wat heerlijk dat we al zulke fijne vrienden hebben!
Het nieuwe school semester is begonnen en de principal (directeur) heeft waarschijnlijk hoge verwachtingen van Rik want hij heeft hem 3 academische vakken gegeven. Rik was wat minder enthousiast want dit betekent dat hij veel huiswerk mee krijgt, wij daarentegen vinden het heel fijn want als hij dit niveau aan kan dan zijn er qua universiteit veel meer mogelijkheden. Gisteren kwam Rik thuis van school, zijn ogen glinsterden. Hij is uitgenodigd voor de trainingen van het American Footballteam en voor het atletiekteam (Track&Field), wat zijn we trots op hem.
San heeft heel hard geleerd voor haar examens anatomie welke afgelopen donderdag en vrijdag hebben plaats gevonden. Haar eerste examen was zwaar en vooral de vraagstellingen waren moeilijk, het medische Engels leek volgens San meer op Chinees......
Gisteren had ze wel een heel goed gevoel en ging het een stuk beter (een gedeelte was al nagekeken en scoorde ze 100%, is hier een A+. Dit geeft de burger weer moed en ga je een stuk meer ontspannen het weekend in.
Ik had ook een cursus, in dit geval ging het om de Canadese variant van EHBO. Een 2 daagse cursus op C niveau wat betekent dat je als first responders (eerste hulpdiensten) eerste hulp en reanimatie mag geven. Dit geldt ook voor kinderen en baby's. Dit was toch wel anders dan in Nederland waarbij ook vooral het Engels het moeilijker maakt, ik heb hierdoor nog meer respect gekregen voor wat San allemaal presteert,
De cursus werd gehouden in het gemeentehuis van Morinville, ik deed de cursus met ambtenaaren van dit stadje en heb weer goed kunnen netwerken.
13 februari heb ik het sollicitatiegesprek voor de Park Rangers, ben gisteren officieel gebeld en krijg nog instructies wat voor papierwerk ik moet meenemen, spannend!
Vrijdagavond waren San en ik uitgenodigd op een feestje wat werd gegeven door de buurvrouw van onze inmiddels hele goede vrienden Kelly en Adriana. Het feestje was in een pub in St Albert, de sfeer is hier toch heel anders dan in Nederland, heel ontspannen en vriendelijk. De gastvrouw, Cynthia, was een van oorsprong Nederlandse en we werden meteen weer uitgenodigd door haar voor een volgend feestje. Blijkbaar was er al behoorlijk over ons gesproken want ze vroeg me direct op de man af "zo Frank dus jij zoekt een baan in Law Enforcement?" Ik antwoordde bevestigend, Cynthia vertelde dat ze werkte voor de Justice and Solicitor General (Justitie) en dat ze er voor ging zorgen dat ik een baan zou krijgen, ik moest zo snel mogelijk mijn CV opsturen, Cynthia werkt als een Senior Officer voor o.a. de gevangenissen in Alberta. Gezien er op dit moment een van de meest moderne complexen ter wereld net afgebouwd is, en op nog geen 15 minuten staat van waar we gaan wonen, biedt dit volgens Cynthia voor mij veel mogelijkheden. Werk je eenmaal voor de Canadese Justitie dan zijn er inderdaad veel mogelijkheden, volgens Cynthia komen er nu ook veel banen vrij bij de Sheriffs Department en daar kent ze ook veel mensen. Echt ongelooflijk hoe we hier opgevangen en geholpen worden. Voorbeeld; Kelly was hier gisternmiddag om mee te gaan kijken voor een auto voor mij. Ik wil een hele goedkope auto want we moeten ons geld zo lang mogelijk op de spaarrekening houden. Kelly vond dat voor deze prijs geen betrouwbare auto's bij zaten. Hij bood ons dus hun (derde) auto aan en zei dat ik deze zo lang als nodig mocht lenen, dan kunnen jullie je geld op de bank houden en goed op zoek gaan als ik een baan heb en de boel hier goed draait. Dus zondag krijgen we deze auto, ja ongelooflijk en wat heerlijk dat we al zulke fijne vrienden hebben!
Abonneren op:
Reacties (Atom)